ΜΕΡΟΣ Α’

Στο βιβλίο του κ. Τσίπρα υπάρχουν θέματα πολλαπλού ενδιαφέροντος, τα οποία αξίζει να παρουσιαστούν με κάποιο μικρό δικό μου σχολιασμό. Επιλέγω τα κατά την κρίση μου περισσότερο σημαντικά

1) Ο κ. Τσίπρας έπειτα από επαναληπτικές εξετάσεις μπήκε στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ τον Ιούνιο 1993 και πήρε το πτυχίο του αρχές του 2000. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακό στην Πολεοδομία και Χωροταξία της Αρχιτεκτονικής Σχολής που διήρκεσε δυο χρόνια. Συνεπώς τα γραφόμενα από ακροδεξιά Αθηναϊκή εφημερίδα που αμφισβητούσε ότι έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις και τον παρουσίαζε να «μπαίνει» στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο πάνω σε άρμα μάχης είναι ψευδή και κακόβουλα.
2) Στη σελίδα 52 γράφει ότι την 1η Ιουλίου 2003 παρουσιάστηκε στο Πολεμικό Ναυτικό, υπηρέτησε σε διάφορες υπηρεσίες και απολύθηκε λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Εδώ έχω την πρώτη μου ένσταση. Παλιός ΚΝίτης (δηλαδή χαρακτηρισμένος κομμουνιστής) δεν υπηρετεί στο Ναυτικό, την Αεροπορία, τα τεθωρακισμένα κλπ. Τυφεκιοφόρος στο Πεζικό και αν ήταν παλιότερα στα μουλάρια.
3) Μεγάλη επιτυχία του ήταν όταν στις δημοτικές εκλογές του 2006 πήρε στο Δήμο Αθηναίων την τρίτη θέση επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοιχτή Πόλη» με 10,51% αφήνοντας 4ο το ΚΚΕ με τον Σπύρο Χαλβατζή.
4) Όταν είχαν κορυφωθεί τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η κ. Αλέκα Παπαρήγα του ΚΚΕ, υιοθετώντας το κλίμα των περισσότερων ΜΜΕ και της κυβερνητικής γραμμής, έσπευσε έξω από το Μέγαρο Μαξίμου να επιρρίψει ευθέως τις ευθύνες στον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας πως ανεχόταν και υποδαύλιζε τους λεγόμενους «μπαχαλάκηδες». Ήταν, γράφει, «ευκαιρία για το ΚΚΕ να αναχαιτίσει την αλματώδη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Και ήταν και μια πρώτης τάξεως χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση Καραμανλή.
5) Στην ορθή διαχείριση της κρίσης από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, ισχυρίζεται ότι συνετέλεσε η «νουνεχής στάση» του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος δεν αποδέχτηκε ακραίες εισηγήσεις να επέμβει ο στρατός, ενώ ως καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών είχε εμπειρία, αλλά και επίγνωση της νεανικής παρορμητικότητας. Και καταλήγει: «Εκείνες τις ώρες ήταν σε διαρκή και καθημερινή επικοινωνία μαζί μου με ειλικρινή διάθεση να αποφευχθούν τα χειρότερα … Τότε άρχισε να διαμορφώνεται ανάμεσά μας μια σχέση ειλικρίνειας, αμοιβαίας εκτίμησης και ουσιαστικής επικοινωνίας… που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να τον προτείνω για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας».
Εδώ υπάρχει η δεύτερη, πολύ σοβαρή, ένστασή μου, διότι ο κ. Τσίπρας ήταν τότε στα πολιτικά πράγματα και γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις. Τεράστιο λάθος. Ο κ. Παυλόπουλος ήταν ό,τι χειρότερο, για να τύχει της προτίμησης της Αριστεράς, διότι: α) Δεν αντιστάθηκε στη μνημονιακή πολιτική Σαμαρά – Βενιζέλου. β) Όταν ο Σαμαράς έκανε την κωλοτούμπα και από αντιμνημονιακός έγινε μνημονιακός, ο κ. Παυλόπουλος έμεινε πιστός στη ΝΔ όταν πολλά ικανά στελέχη της απεχώρησαν ή διαγράφηκαν και δημιούργησαν στη συνέχεια τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου που συνεργάστηκε με το ΣΥΡΙΖΑ. γ) Οι αποχωρήσαντες ή διαγραφέντες από τη ΝΔ έριξαν την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, διότι δεν ψήφισαν για Πρόεδρο τον Σταύρο Δήμα και η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές, τις οποίες κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ. δ) Ψήφισε και στις τρεις ψηφοφορίες τον Σταύρο Δήμα υποστηρίζοντας έτσι την κωλοτούμπα Σαμαρά και την παραμονή του στην κυβέρνηση. ε) Δεν κατέβηκε υποψήφιος το 2015 με τη ΝΔ στην Α΄ Αθήνας, γιατί θα έχανε, δεν θα εκλέγονταν. στ) Δημιούργησε τον εκλογικό νόμο με το bonus των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. ζ) Προσπάθησε να καταργήσει ουσιαστικά τον ΑΣΕΠ με τη φαυλοκρατική συνέντευξη και γέμισε τότε ο Δημόσιος Τομέας με «Γαλάζια παιδιά» με τον λεγόμενο «νόμο Παυλόπουλου». η) Όταν καίγονταν το κέντρο της Αθήνας μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου από άτομα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, είπε ότι οι κουκουλοφόροι είναι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ.
6) Τον Απρίλιο του 2012 ο κ. Τσίπρας πρότεινε κοινή κάθοδο των κομμάτων της Αριστεράς στις 8 μονοεδρικές περιφέρειες με συμφωνία στήριξης των μοναδικών υποψήφιων από τα λοιπά κόμματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε μόνο μία από τις
8. Οι άλλες στο ΚΚΕ, τη ΔΗΜΑΡ και τους Οικολόγους. Και τα τρία κόμματα αρνήθηκαν!
Λίγο αδιάβαστος ο κ. Τσίπρας. Δεν γνώριζε ότι στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 η ΕΔΑ δεν κατέβασε υποψήφιους σε «άγονες περιοχές» πριμοδοτώντας έτσι την τότε Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου Πανελλαδικά με 2% και δεν το έγραψε στο βιβλίο του!
Πάντως η προσπάθειά του ήταν σημαντική για την τότε πολιτική συγκυρία. Γιατί δεν δέχτηκε το ΚΚΕ; Φοβόταν μήπως το ρίξουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ; Τον Πελετίδη ποιός τον έβγαλε δυο φορές δήμαρχο Πάτρας;
7) Προ των εκλογών του Μαΐου 2012 ο κ. Τσίπρας πρότεινε να δηλωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον Άρειο Πάγο ως ενιαίο κόμμα και όχι ως συνασπισμός κομμάτων, ώστε σε περίπτωση που έρθει πρώτο κόμμα να πάρει το bonus των 50 εδρών. Πολύ καλή κίνηση, αλλά οι «συνιστώσες» αρνήθηκαν.
8) Ο κ. Τσίπρας ήταν Ευρωπαϊστής και κακώς τον κατηγορούσαν ότι ήθελε να βγάλει τη χώρα από την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Γράφει: «Ο φιλοευρωπαϊσμός μου δεν ήταν συγκυριακός. Είχα μια βαθιά ριζωμένη φιλοευρωπαϊκή αριστερή πολιτική κουλτούρα» και σ’ αυτό το σημείο βρίσκονταν η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ που επιδιώκει την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ και το ευρώ.
9) Ο κ. Τσίπρας έκανε συγκυβέρνηση μ’ ένα δεξιό κόμμα, τους ΑΝΕΛ, και κατηγορήθηκε γι’ αυτό από τα κόμματα του Κεντρώου χώρου. Αν ανατρέξουμε ιστορικά θα διαπιστώσουμε ότι οι ΑΝΕΛ δημιουργήθηκαν από δεξιούς βουλευτές της ΝΔ του Σαμαρά, επειδή δεν ψήφισαν τα Μνημόνια και διαγράφηκαν ή αποχώρησαν. Συνεπώς σ’ αυτή την κρίσιμη πολιτική επιλογή συνέπιπταν απόλυτα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ο Καμμένος εκτός από το υπουργείο Άμυνας δεν ζήτησε τίποτε άλλο. Δεν γνωρίζω τί όρους θα έβαζαν η αείμνηστη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης για να μπουν στην κυβέρνηση. Ιδιαίτερα για τους βουλευτές του Ποταμιού γράφει: «Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι πολύ αργότερα πολλοί από αυτούς κατέληξαν να στηρίζουν ή και συντάχθηκαν στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη». Και κάτι ακόμα. Στη Συμφωνία των Πρεσπών ψήφισαν η κ. Κουντουρά και ο κ. Παπαχριστόπουλος από τους ΑΝΕΛ, ο Θεοδωράκης, ο Μαυρωτάς, ο Λυκούδης και ο Δανέλλης από το Ποτάμι, η ανεξάρτητη Κατερίνα Παπακώστα (διαγεγραμμένη από τη ΝΔ) και μόνο ο Θεοχαρόπουλος από το ΚΙΝΑΛ (σ.σ. το άλλο όνομα του ΠΑΣΟΚ για αλλαγή ΑΦΜ … 500 εκατομμύρια ευρώ γάρ), ο οποίος διαγράφηκε!
10) Με τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο είχε «τακτική επικοινωνία, από την πρώτη μέρα που τον συνάντησε στην οικία του στην Αρχιεπισκοπή… όπου ξεκίνησε μεταξύ μας ένας ουσιαστικός διάλογος για θέματα φιλοσοφικά και ιστορικά. Για τη δύναμη της πίστης, αλλά και τις σχέσεις Εκκλησίας και Κράτους, τον διαχωρισμό τους και την από κοινού αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας». Αξιοποιήθηκε τελικά η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία; Δεν συνάντησα στο βιβλίο κάτι σχετικό.
11) Ορθά επικρίνει την απουσία του κ. Σαμαρά από το Μέγαρο Μεξίμου για την τυπική παράδοση – παραλαβή. Ήταν μια εκτροπή του απερχόμενου πρωθυπουργού, ο οποίος δεν αποδέχονταν τους κανόνες της δημοκρατικής μετάβασης και ομαλότητας.
12) Ορθή και η μετάβασή του στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής προκειμένου να αποτίσει φόρο τιμής σε όλες και όλους που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Πατρίδας.
13) Για τον Βαρουφάκη λέει «όταν τον επέλεξα για υπουργό (Οικονομικών) δεν ήταν υποστηρικτής της εξόδου από την ευρώ».
14) Ο πρώτος Ευρωπαίος που ήρθε στην Αθήνα ήταν ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς στις 19 Ιανουαρίου 2015. Είπε στον Τσίπρα «πως το πάνω χέρι στην Ευρώπη το έχει το Λαϊκό Κόμμα, ενώ στη Γερμανία ο Σόϊμπλε, που δεν επιθυμούσε την παρουσία της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Και πως θα χρειαζόταν να γίνουν συντονισμένα βήματα και αμοιβαίες υποχωρήσεις για μια ευτυχή διέξοδο από την κρίση».
Στο επόμενο φύλλο του «Τ» η συνέχεια.

*Ο Γιώργος Χαλκιάς είναι
επίτιμος δικηγόρος