Άνοιξα την τηλεόραση, αν θυμάμαι καλά μήνα Φεβρουάριο, ν’ ακούσω καμιά είδηση για να ξέρω σε τι κόσμο βρίσκομαι – εδώ και μερικούς χρόνους στην τηλεόραση παρακολουθώ μόνον αθλήματα – έπαψα να ακούω ειδήσεις ή να παρακολουθώ ό,τι άλλο γιατί δεν έβρισκα κάτι ωφέλιμο.
Τον Φεβρουάριο την άνοιξα να ακούσω ειδήσεις. «Λαγός τη φτέρη έσειε κακό της κεφαλής του». Τι ήθελα και την άνοιξα! Όλα τα κανάλια εκτός από ελάχιστες εν-διαφέρουσες ειδήσεις είχαν και τούτο το θέμα: Πως δεν μπορούσε να φθάσει η «ανθρωπιστική βοήθεια» στους πληγέντες από τον πόλεμο στη Γάζα. Μόλις άκουσα τον χαρακτηρισμό «ανθρωπιστική βοήθεια» λυπήθηκα και αγανάκτησα. Έκλεισα την τηλεόραση και δεν ξανάκουσα ούτε θα ξανακούσω ειδήσεις. Άκου εκεί «ανθρωπιστική βοήθεια!».
Γνωρίζετε, κύριοι, τι θα πει βοήθεια και μάλιστα ανθρωπιστική; Δεν τους σκοτώνουν, δεν τους τραυματίζουν σωματικά και ψυχικά, δεν τους γκρεμίζουν τα σπίτια, δεν ξεκληρίζουν τους ανθρώπους για να τους στείλουν μετά «ανθρωπιστική βοήθεια!». Σταματήστε τους πολέμους για να μη χρειάζονται οι άνθρωποι την «ανθρωπιστική σας Βοήθεια».
Ξέρετε τι θα πει ανθρωπισμός; Πω, πώ κόψιμο για την «ανθρωπιστική βοήθεια» των νεκρών! Των σκοτωμένων! Χαμένες οικογένειες, παιδιά νεκρά και ορφανά από τα πυρά του πολέμου και σεις μιλάτε για «ανθρωπιστική βοήθεια!».
Έχετε κατανοήσει τι λέτε; Όλοι έπρεπε να φωνάζετε, να ωρύεσθε και να απαιτείτε να σταματήσουν οι πόλεμοι. Δεν πάει άλλο πια, σταματήστε τους πολέμους. Αυ-τό μόνο έπρεπε ν’ ακούγεται κι όχι η «αν-θρωπιστική βοήθεια». Τι υποκρισία Θεέ μου! Τι υποκρισία!
Όλοι υπνώνουν ή κάνουν πως υπνώνουν, πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες. Έμειναν κι αυτοί στην υποκριτική τους «ανθρωπιστική βοήθεια». Ντροπή σας ρε – μη μ’ αναγκάσετε να χρησιμοποιήσω τη γλώσσα του συμπατριώτη μου Κώστα Μπανιά – ντροπή σας υποκριτές εξαρτώμενοι από τα παντοδύναμα συμφέροντα που εξουσιάζουν με την ανοχή σας τον κόσμο. Δεν έχετε κατανοήσει πως για όλα τα κακά εκεί στη Γάζα – Ουκρανία και αλλού φταίει ο πόλεμος; Γιατί άραγε δεν τους σταματάτε; Γιατί; Γιατί ταυτίζεστε με τα συμφέροντα;
Σεις οι Πατριάρχες και Πάπες γιατί κό-πτεσθε μόνον για την «ανθρωπιστική βοήθεια» και όχι για την παύση του πολέμου; Κρίμα! Μεγάλο κρίμα να μην υπάρχουν Θρησκευτικά αναστήματα! Ούτε ο νέος Πάπας ύψωσε το ανάστημά του. Είναι κι αυτός σαν τους δικούς μας «Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν» και «υπέρ του σύ-μπαντος κόσμου». Πιο σωστοί οι αρχαίοι μας «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Τι να πει κανείς με όλους σας;
Α! και κάτι, άλλο ακόμα, παράδοξο! Δεν τέλειωσαν οι ανακρίσεις, ψάχνουν ακόμα, να καταλογίσουν ευθύνες για το ναυάγιο της Πύλου όπου χάθηκαν 700 – αν δεν κά-νω λάθος – λαθρομετανάστες, ταλαίπωροι και φοβισμένοι από τις οβίδες του πολέμου. Ψάχνουν ακόμα ποιος φταίει. Ο λιμενάρχης; Ο καπετάνιος; Δεν ξέρουν ποιος και ξέρω εγώ ο φτωχός να τους τον μαρτυρήσω; Θα τον μαρτυρήσω! Ο πόλεμος φταίει, η φτώχεια και η δυστυχία, υποκριτές. Γιατί κάνετε πως δεν ξέρετε τον ένοχο; Σταματήστε τον. Μπορείτε, γιατί δεν το κάνετε; Αχ αυτά τα συμφέροντα!
*Ο Γιάννης Κ. Τσώλης είναι
ποιητής και συγγραφέας
