Αμφιβολίες το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, αμφιβολίες τρελές
Στην ιστοσελίδα της Περιφερειακής Ενότητας Ηπείρου σημειώνεται: «Η παρουσία ανθρώπου στα όρια του σημερινού νομού Άρτας την παλαιολιθική εποχή δεν έχει με βεβαιότητα προσδιοριστεί και περιορίζεται σε μια αν-επιβεβαίωτη πληροφορία για την ύπαρξη παλαιολιθικών εργαλείων κοντά στο χωριό Γραμμενίτσα.
Εξίσου λιγοστά είναι και τα ευρήματα που χρονολογούνται τη νεολιθική εποχή και αντιπροσωπεύονται από ένα τμήμα λίθινου πέλεκυ, που εντοπίσθηκε νότια της αρχαίας ακρόπολης του Αμμότοπου (αρ-χαίο Όρραον). Στην ίδια θέση βρέθηκαν, επίσης, και λιγοστά όστρακα αγγείων της εποχής του Χαλκού».
Στην Ελλάδα, η Παλαιολιθική εποχή ξεκινά περίπου 300.000 πΧ (με τις πρώτες ενδείξεις παρουσίας ανθρώπων) και τελειώνει γύρω στο 10.000 πΧ, με την έναρξη της Με-σολιθικής περιόδου και αργότερα της Νεολιθικής (γεωργία, μόνιμοι οικισμοί). Όταν εγώ πήγαινα σχολείο, εδώ κοντά, στο 1ο Γυμνάσιο – Λύκειο Άρτας, δεν αναφέρονταν τίποτα για την παλαιολιθική Άρτα. Η Άρτα έμπαινε στο ιστορικό παιχνίδι κατά τον 9ο αιώνα πΧ, δηλαδή από την 1η Ιανουαρίου 900 πΧ μέχρι και 31 Δεκεμβρίου 801 πΧ.
Γι’ αυτό κάπου μέσα μου ζήλευα την Κρήτη, από την οποία ξεκινούσε η ιστορία της Ελλάδας, είτε από τα εργαλεία χειρός, 130.000 έως 190.000 ετών στον Πλακιά της νότιας Κρήτης, είτε από τη 2η χιλιετία πΧ που αναπτύσσεται στην Κρήτη ο Μινωικός πολιτισμός, ο πρώτος πολιτισμός της Ευρώπης, όταν δημιουργούνται ανάκτορα και μεγάλη ναυτική δύναμη και αποκτά ηγεμονική θέση σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Βέβαια η ιστορία της Κρήτης ξεκινούσε όχι μόνο με την παρουσία του Μίνωα, αλλά και με τον Μινώταυρο. Και για κάθε γενίτσαρο πασά, ή αργότερα δωσίλογο φιλοναζί, η Κρήτη μάς αποζημίωνε με Βιτσέντζο Κορνάρο, Δομίνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο), Νίκο Καζαντζάκη, Ελευθέριο Βενιζέλο. Ακόμα και πιο κοντά στις ημέρες μας, για τα παραστρατήματα κάποιων Κρητικών, το νησί συνέχιζε να μάς αποζημιώνει με Νίκο Ξυλούρη, Εμμανουήλ Τζιράκη, Μανώλη Δερμιτζάκη, Μαρία Φαραντούρη και φυσικά, Γιώργο Λάνθιμο.
Τα τελευταία όμως χρόνια, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, άρχισε να μειώνεται ο πληθυσμός του νησιού, από 623.000 (2011) σε 617.000 (2021). Και αυτή η μείωση παραδόξως έχει επιδράσει αποκλειστικά στις «φωτεινές» προσωπικότητες, χωρίς να πε-ριορίζει αντίστοιχα τις «σκοτεινές» προσωπικότητες του νησιού. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση των αιγοπροβάτων στο νησί.
Τα οποία αιγοπρόβατα, ενώ παρέμεναν πληθυσμιακά σταθερά κοντά στα 2,2 εκατομμύρια από τις αρχές του 2000 μέχρι και το 2021, από το 2022 μέχρι το 2024 υπερ-τριπλασιάστηκαν μέσα σε μόλις δυο χρόνια, φτάνοντας τα 7,8 εκατομμύρια αιγοπρόβατα, πλησιάζοντας επικίνδυνα τον συνολικό πληθυσμό της χώρας. Δηλαδή, σε κάθε ένα Κρητικό αντιστοιχούν περίπου 13 αιγοπρόβατα! Ένα μικρό κοπάδι.
Και πάνω που οι επιστήμονες ξεκίνησαν μελέτες γιατί «φυτρώνουν» τόσο γρήγορα αιγοπρόβατα στην Κρήτη, ένα νέο φαινόμενο ήρθε να ταράξει την επιστημονική κοινότητα. Αποκαλύφθηκε ότι τα τελευταία χρόνια, εκτός από αιγοπρόβατα, άνθιζε και η μαφία.
Εκατοντάδες εμπλεκόμενοι, από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τις επαγγελματικές ομάδες. Δικαστικοί, αστυνομικοί, ιε-ρείς, προϊστάμενοι υπηρεσιών, δημόσιοι υπάλληλοι, επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγ- γελματίες και φυσικά πολιτικάντηδες και πολιτικοί (λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;).
Εκτός από την προφανή επιστημονική εξήγηση της εντοπιότητας της οικογένειας Μητσοτάκη, βρέθηκε χωρίς Αμφιβολίες πο-λλές, χωρίς Αμφιβολίες τρελές, πολύ μεγάλη συσχέτιση με το γεγονός ότι για πρώτη φορά στις εκλογές του 2023, βάφτηκε όλη η Κρήτη μπλε.
Μετά από όλα αυτά, το ερώτημα που θα πρέπει να απασχολεί εμάς εδώ, είναι γιατί και στις τελευταίες τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, βάφεται συνεχώς η Άρτα μπλε; Συμβαίνει κάτι που δεν ξέρουμε; Ας ξεκινήσουμε μετρώντας αιγοπρόβατα… και βλέπουμε.
Ένοχος, υπεράνω
πάσης Αμφιβολίας
