Προσεγγίζοντας το Ιεραποστολικό Έργο του μακαριστού Ιεράρχου. Οι ιεραποστολικές πρωτοβουλίες. Μεταφράσεις κειμένων και κατήχηση.
Ο αρχιμανδρίτης Σωτήριος πολύ νωρίς διαπίστωσε ότι τα κείμενα της Θείας Λειτουργίας και των Ακολουθιών ήταν ακατανόητα για τα μέλη της κοινότητας, τα οποία όμως ζητούσαν να γνωρίσουν το περιεχόμενό τους, ώστε να προσλάβουν την ορθόδοξη διδασκαλία και να στερεωθούν στην πίστη. Το μεταφραστικό έργο ξεκίνησε σε συνεργασία με τον ελληνομαθή ορθόδοξο Κορεάτη Σάββα Lee In-soo με πρώτο μέλημα τη μετάφραση της Θείας Λειτουργίας του Ιωάννου Χρυσοστόμου (πρώτη έκδοση 1978), των άλλων ιερών Μυστήριων και όλων των βασικών ιε-ρών ακολουθιών.
Η μεταφραστική προσπάθεια ενισχύθηκε αργότερα από τη φιλόλογο Μαγδαληνή Ma Eun-young και τον σύζυγό της καθηγητή της Ελληνικής Γλωσσολογίας Άγγελου Yu Jae-won, οι οποίοι συμμετείχαν στην επεξεργασία μιας νέας βελτιωμένης μετάφρασης της Θείας Λειτουργίας. Αργότερα, η Μαγδαληνή Ma προχώρησε στη μετάφραση και των ευχών της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου και άλλων λειτουργικών κειμένων.
Οι καρποί αυτής της μεταφραστικής και εκ-δοτικής προσπάθειας μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 είναι οι εξής: Θεία Λειτουργία. «Η Θεία Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου με φωτογραφίες και ερμηνευτικά σχόλια. Η Θεία Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου εκδόθηκε σε τυπωμένο βιβλίο μικρού σχήματος (12x17cm, 133 σελίδες) το Νοέμβριο του 1978, με την οικονομική βοήθεια του Επισκόπου Ανδρούσης (Αρχιεπισκόπου Αλβανίας) Αναστασίου Γιαννουλάτου και του Ιεραποστολικού Συλλόγου «Πορευθέντες». Σε αυτήν την έκδοση, περιλαμβάνεται η τελετή της Προσκομιδής και η Θεία Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου με φωτογραφίες και ερμηνευτικά σχόλια. Είναι η πρώτη και πλήρης μετάφραση της Θείας Λειτουργίας στη σύγχρονη Κορεατική γλώσσα.
«Οι Θείες Λειτουργίες του Ιωάννου Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου (1983)
Ιερά Μυστήρια. Τα Μυστήρια των Αγίων Βαπ-τίσματος και Χρίσματος (1978). Το Μυστήριο της Εξομολόγησης (1978). Το Μυστήριο του Γάμου (1978). Το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου (1979).

Ιερές ακολουθίες
Οι ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (1982) που περιέχουν τη «Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων», το «Μέγα Απόδειπνο» και τον «Ακάθιστο Ύμνο». Η νεκρώσιμη ακολουθία και η ακολουθία των μνημοσύνων (1982). Ο όρθρος (Κυριακής, εορτής, καθημερινής, Σαββάτου και της Με- γάλης Τεσσαρακοστής) (1983). Ο εσπερινός (Ο Μέγας Εσπερινός, η Αρτοκλασία, ο Μικρός Εσπερινός) (1983). Μεγάλη Εβδομάδα (1983). Το Πεντηκοστάριον (1983). Το Μικρόν Ευχολόγιον (1984).
Στο μεταφραστικό έργο καταβλήθηκε επίπονη προσπάθεια να αποδοθεί με ακρίβεια το πνεύμα της ορθόδοξης διδασκαλίας στη σύγχρονη Κορεατική γλώσσα και λαμβάνοντας υπόψη τον πολιτισμό των Κορεατών να μη γίνει μία απλή μόνο μεταγλώττιση των ευχών από τα πρωτότυπα Ελληνικά κείμενα στα Κορεατικά. Εκτός από τις γλωσσικές δυσκολίες, έπρεπε να αντιμετωπίσουν τη λο-γική, τη νοοτροπία, τη ψυχολογία και την πα-ράδοση των Κορεατών που είναι εντελώς διαφορετική από την Ελληνική.
Ένα πιο συγκεκριμένο παράδειγμα αφορά στο Μικρό Ευχολόγιο, στο οποίο εκτός από τις βασικές ευχές που μεταφράστηκαν από Ελληνικό, προστέθηκαν και μερικές καινούργιες ευχές που έχουν στενή σχέση με τη ζωή των Κορεατών: 1. Η «Ευχή για το αλάτι του Κιμτσί», η οποία διαμορφώθηκε με πρότυπο την «Εὐχὴ εἰς εὐλογῆσαι ἅλας» από το Ελληνικό Ευχολόγιο. Πρόκειται για ευχή που αναφέρεται στο αλάτι του Κιμτσί, μιας σημαντικής Κορεατικής διατροφής, η οποία παρασκευάζεται με ειδική διαδικασία.
2. Η «Ευχή για την εξηκοστή επέτειο γενεθλίων», η οποία αποτελεί καινοτομία και απαντάται μόνο στο ορθόδοξο Κορεατικό Ευχολόγιο. Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα γενέθλια, στην Κορέα κατά παράδοση έχουν μεγάλη βαρύτητα και ειδικότερα, η 60η επέτειος, η οποία εορτάζεται πανηγυρικά. Οι ενέργειες αυτές έγιναν με ενθουσιασμό αποδεκτές από το ποίμνιο.

Μελοποίηση εκκλησιαστικών ύμνων
Κατά τη δεκαετία του ’70, η χορωδία του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Σεούλ ήταν μεικτή και ακολουθούσε τη Ρωσική εκκλησιαστική παράδοση με χοράρχη τον Κορεάτη Ιάκωβο Lee Sung-eui, ο οποίος είχε βαπτιστεί από τους πρώτους Ρώσους ιεραποστόλους και έμαθε τη μουσική εξ ακοής.
Όταν ο ίδιος μετανάστευσε στην Αμερική, η χορωδία έμεινε χωρίς τον χοράρχη και τότε ο αρχιμανδρίτης Σωτήριος χρειάστηκε να εισηγηθεί στην εκκλησιαστική κοινότητα να προσκληθεί η τεταρτοετής φοιτήτρια της μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο Sungsin Άντζελα Yeon Young-jin για να καλυφθούν οι ανάγκες και κυρίως να μελοποιηθούν οι ύμνοι, που εν τω μεταξύ είχαν μεταφραστεί.
Η προσφορά της ήταν σημαντική, χωρίς όμως να μπορέσει να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες ή ακόμα να ξεπεράσει τη δυσκολία για τη μελοποίηση των ύμνων στην Κορεατική γλώσσα, εφόσον δεν ήξερε βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική. Το κενό αυτό κάλυψε ο αρχιμανδρίτης Γεώργιος Στέφας, φίλος του αρχιμανδρίτη Σωτηρίου από τα φοιτητικά του χρόνια, ο οποίος με δικά του έξοδα επισκέφτηκε πολλές φορές την Κορέα και παρέμεινε για μεγάλα διαστήματα, προκειμένου να προωθήσει τη μελοποίηση των ύμνων.
Ο αρχιμανδρίτης Γεώργιος, άριστος γνώστης της βυζαντινής και ευρωπαϊκής μουσικής, μετέγραφε τη βυζαντινή μουσική στην ευρωπαϊκή σημειογραφία και η Άντζελα δίδασκε τους ύμνους στα μέλη της χορωδίας. Η μελοποίηση των ύμνων της «Παράκλησης στην Παναγία» έγινε από την Αικατερίνη Κομίνη, Καθηγήτρια Ωδείου Αθηνών.

Δημιουργία Εκδοτικού Οίκου
Εκτός από τις μεταφράσεις για τις οποίες ήδη έχει γίνει λόγος, σημαντική ήταν η ίδρυση του εκδοτικού οίκου υπό την επωνυμία «Korean Orthodox Editions » το 1997, τον οποίο διεύθυνε επί μια δεκαετία ο πατήρ Αντώνιος Woo, έμπειρος τυπογράφος.
Στο διάστημα αυτό συνεχίστηκαν οι προσπάθειες για να βελτιωθούν οι μεταφράσεις των λειτουργικών κειμένων και ύμνων και να εκδοθούν αναθεωρημένες εκδόσεις. Η ενέργεια αυτή ήταν απαραίτητη, διότι στην πράξη είχε αποδειχθεί ότι η απόδοση των λειτουργικών κειμένων παρουσίαζε ελλείψεις. Το γεγονός αυτό επισήμαναν οι Κορεάτες που γνώριζαν καλύτερα την Ελληνική γλώσσα, αλλά και η διαρκής εξέλιξη της Κορεατικής.
Συγχρόνως ο εκδοτικός οίκος επιδόθηκε σε μεταφράσεις βιβλίων με περιεχόμενο την πατερική θεολογία, τη θεολογία της εικόνας, λειτουργικά θέματα, κείμενα πνευματικής οικοδομής, βίους αγίων κλπ, τα οποία απευθύνονται σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, εκτός από τα λειτουργικά βιβλία.

Κατηχητικό έργο
Το κατηχητικό έργο αποτέλεσε εξίσου πρωταρχική φροντίδα του νέου ιεραποστόλου, διότι μέχρι τότε δεν υπήρχε συστηματική κα-τηχητική εκπαίδευση. Οι λιγοστοί ορθόδοξοι Κορεάτες δεν καταλάβαιναν τα δρώμενα μέσα στη λατρεία, αγνοούσαν τον βίο των αγίων και πολύ περισσότερο τα θεμελιώδη της πίστεως.
Η πρώτη αντίδραση ήταν τα σχετικά κηρύγματα στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και η διανομή κάθε Κυριακή ενός φυλλαδίου (Τσουμπό) με ανάλυση των αναγνωσμάτων της Κυριακής, πληροφορίες για τους εορταζομένους αγίους κάθε εβδομάδας. Μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, το εκκλησίασμα παρακολουθούσε κατηχητικά μαθήματα με στόχο την πνευματική οικοδομή. Καθιερώθηκαν κύκλοι μελέτης Αγίας Γραφής, και οργανώθηκαν διάφορες δραστηριότητες για τους νέους, ανοιχτές και για μη χριστιανούς.
Για τους κατηχούμενους, υπήρχε ειδικό πρόγραμμα εμπλουτισμένο με οπτικοακουστικό υλικό και ενδιαφέρουσες συζητήσεις, όπου οι ενδιαφερόμενοι που προέρχονταν από ποικίλες πολιτιστικές και θρησκευτικές καταβολές υπέβαλαν σωρεία ερωτήσεων, για να πάρουν απαντήσεις στις πολλές απορίες τους. Όσοι ήταν έτοιμοι, βαπτίζονταν ομαδικά, όπως στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Καρπός της επίπονης αυτής προσπάθειας το έτος 1976 ήταν η αύξηση της κοινότητας με 57 νέα μέλη.
Συστηματικά κατηχητικά μαθήματα οργανώθηκαν και για τους εφήβους, όπως επίσης άρχισε να λειτουργεί φροντιστήριο για την κατάρτιση των υποψηφίων κατηχητών, για την καλύτερη προετοιμασία των οποίων άρχισε η συγγραφή των πρώτων κατηχητικών βοηθημάτων.
Το 1976, χάρη στις δωρεές των ορθόδοξων από το εξωτερικό, η κοινότητα αγόρασε ένα μεγάλο αγροτεμάχιο στην περιοχή Καπιόνγκ (Gapyeong), βορειοανατολικά της Σεούλ, όπου ξεκίνησε η πρώτη θερινή κατασκήνωση, όταν πολλοί νέοι απέκτησαν προσωπική εμπειρία της χριστιανικής ζωής, διδάχθηκαν για τη ζωή των αγίων και μέσα σε ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον δημιούργησαν φί-λους με άλλους συνομήλικούς τους.
Εκτός από τις κατασκηνώσεις, οργανώνονταν και άλλες ποιμαντικές διήμερες και τριήμερες εκδηλώσεις στον περίβολο του ναού για παιδιά, νέους και ενήλικες, με στόχο την πνευματική οικοδομή και την ανάπτυξη της φιλίας μεταξύ των μελών της κοινότητας. Αξιοσημείωτο είναι ότι υπήρχαν ευκαιρίες και για μη ορθόδοξα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, τα οποία στον ίδιο υπαίθριο χώρο του ναού ανέπτυσσαν διάφορες ευχάριστες δραστηριότητες και ο αρχιμανδρίτης Σωτήριος είχε την ευκαιρία να τους μιλήσει για τον Αληθινό Θεό.

Ανέγερση ναών
Ίδρυση κοινοτήτων και ανεγέρσεις ναών σε άλλες πόλεις. Η Μητρόπολη σήμερα, χάρη στις άοκνες προσπάθειες του Μητροπολίτη Σωτηρίου είναι οργανωμένη σε επτά εκκλησιαστικές κοινότητες, με συνολικά 25 ναούς και παρεκκλήσια και εννέα ιερείς και δυο διακόνους, οι οποίοι προσπαθούν να κα-λύψουν τις ανάγκες όλων των πιστών.
Ήτοι: Νότια Κορέα 1. Σεούλ (Seoul) με τον καθεδρικό ναό Αγίου Νικολάου Mapo-gu, Seoul (με παρεκκλήσιο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) με έναν ιερέα και έναν διάκονο και τον κοιμητηριακό ναό της Αναστάσεως του Χριστού Yongmi-ri, Seoul.
2. Πουσάν (Pusan) με το ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Chung-gu, Pusan (με παρεκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Στυλιανού) με έναν ιερέα.
3. Ιντσόν (Incheon) με το ναό του Αγίου Παύλου Nam dong-ku, Incheon (με παρεκκλήσια του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) με έναν ιερέα,
4. Τσόντζου (Jeonju) με το ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Jeonju (με παρεκκλήσια του Αγίου Ευθυμίου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) με έναν ιερέα.
5. Πάλανγκ-λι (Palang-ri) με το ναό του Αγίου Ανδρέου Yang-gu gun, Palang-ri (με παρεκκλήσια της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και του Αγίου Στυλιανού) με έναν ιερέα,
6. Τσούντσον (Chuncheon) με το ναό του Αγίου Βόριδος Seo-myeon, Chuncheon με έναν ιερέα, και 7. Ουλσάν (Ulsan) με το ναό του Αγίου Διονυσίου Αιγίνης Dong-ku, Ulsan με έναν ιερέα και έναν διάκονο.
Παρεκκλήσια: 1. Αγίου Μαξίμου του Γραικού Mapo-gu, Seoul και Αγίου Γεωργίου Pou-san με έναν ιερέα, για την εξυπηρέτηση των σλαβόφωνων ορθοδόξων και 2. Αγίας Άννης Wanju-gun, Jeonbuk με έναν ιερέα, για τους σπουδαστές των Εκπαιδευτηρίων «Ορθόδοξος Πίστις».

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως
του Σωτήρος στο Καπιόνγκ
Στη δεκαετία του ’80, στην περιοχή Καπιόνγκ, όπου είχε αγοραστεί (1976) μεγάλο αγροτεμάχιο για τις κατασκηνώσεις της Εκκλησίας, ιδρύθηκε το πρώτο ορθόδοξο μοναστήρι στην Κορέα και στην ευρύτερη περιοχή της Άπω Ανατολής.
Το 1986 άρχισε να ανεγείρεται η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου εργάστηκαν πολλοί Κορεάτες και Έλληνες. Εγ-καινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου 1988 από τον Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας και Έξαρχο Κορέας Διονύσιο. Τρεις μοναχές από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Καρέα, η οποία είχε ιδρυθεί με ιεραποστολικό προσανατολισμό απετέλεσαν τον πυρήνα της πρώτης μοναστικής κοινότητος, με στόχο να εκπαιδεύσουν μελλοντικές Κορεάτισσες μο-ναχές και συγχρόνως να δώσουν την ορθόδοξη μαρτυρία με τις ακολουθίες και τη συναναστροφή τους με τους επισκέπτες της Μο-νής.
Στη συνέχεια, τις διαδέχτηκαν ορθόδοξες μοναχές από Ελλάδα, Φιλιππίνες, Αμερική και Αγγλία. Στο θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον, το οποίο περιβάλλει τη Μονή λειτουργούσαν κατασκηνώσεις κατά τη δεκαετία του ’90 για νέους που είχαν δυνατότητα να ωφεληθούν από την πνευματική ατμόσφαιρα της Μονής. Το έτος 2008 η Μονή απέκτησε την πρώτη Κορεάτισσα μοναχή την Αγάθη Paik Eunyoung.
Συνεχίζεται…