Αλλες σημαντικές ενέργειες του ιεραποστόλου Σωτηρίου Τράμπα. Ποιμαντική μέριμνα ορθόδοξων Σλαβόφωνων.

Κατά τη δεκαετία του 1990 μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πολλοί σλαβόφωνοι από τις πρώην Δημοκρατίες τους (Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν κλπ) κατέφυγαν στην Κορέα αναζητώντας εργασία.
Πολλοί από αυτούς αναζήτησαν στη μακρινή και ξένη χώρα πνευματικό καταφύγιο σε ορθόδοξες κοινότητες. Έγιναν δεκτοί με αγάπη και στοργή και αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα σλαβόφωνων ορθόδοξων στη χώρα.
Ο τότε αρχιμανδρίτης Σωτήριος έμαθε να τελεί τη Θεία Λειτουργία στα σλαβονικά είτε στο Παρεκκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Σεούλ, είτε στην Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Καπιόνγκ 388 και αργότερα στον Ιερό Ναό Αγίου Μαξίμου Γραικού στον περίβολο του Καθεδρικού Να-ού, στη Σεούλ. Από το έτος 2000 και εξής τελείται η Θεία Λειτουργία για τους σλαβόφωνους και στην ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Μπουσάν.
Προκειμένου να εξυπηρετούνται αρτιότερα οι σλαβόφωνοι, το έτος 1998 ο τότε Επίσκοπος Ζήλων διά του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέβαλε αίτημα στο Πατριαρχείο Μόσ-χας να αποσταλεί Ρώσος ιερέας στην Κο-ρέα. Τον Σεπτέμβριο 2000 έφτασε στη Σεούλ ο Ρωσσοκορεάτης ιερομόναχος Θεοφάνης Kim, ο οποίος άσκησε ευσυνείδητο ποιμαντικό έργο και ανέπτυξε αξιόλογες δραστηριότητες κυρίως στη Σεούλ κατά το διάστημα 2000 έως 2011.
Στη συνέχεια εξελέγη από το Πατριαρχείο Μόσχας Επίσκοπος Kyzyl και Tuva και αποχώρησε από την Κορέα. Από το 2012, το έργο του συνέχισε ο Ουκρανός ιερέας Ρωμανός Kavchak, ο οποίος χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας τον Φεβρουάριο του 2012 στην Κωνσταντινούπολη. Εκτός από τον βασικό πυρήνα, στην κοινότητα των σλαβόφωνων προστέθηκαν και αρκετοί χάρη στο κατηχητικό έργο του Επισκόπου Ζήλωνος Σωτηρίου, με αποτέλεσμα να σχηματιστεί στη Σεούλ μια σταθερή κοινότητα γύρω από το Ιερό Ναό του Αγίου Μαξίμου του Γραικού.
Τα μέλη της, μαζί με ορθόδοξους άλλων εθ-νικοτήτων, συμμετέχουν ενεργά στις διάφορες εκδηλώσεις της ενορίας του Αγίου Νικολάου ή γενικότερα της Μητρόπολης Κορέας. Ο Επίσκοπος Σωτήριος επέδειξε την ίδια μέριμνα και για τους άλλους ορθόδοξους που μετανάστευσαν στην Κορέα, Ρουμάνους, Έλληνες, Σέρβους, Βουλγάρους, Αμερικάνους, Καναδούς, Ευρωπαίους, Αυστραλούς, Αιγυπτίους, Σύρους, Αιθίοπες κλπ. Με τον τρόπο αυτό δίνει τη μαρτυρία της μιας Ορθόδοξης Εκκλησίας και της τοπικής της έκφρασης μέσα στην οικουμένη.

Ιστορίες και περιστατικά
από την Ορθόδοξη
Ιεραποστολή στην Κορέα

Διήγηση Ανδρέα Χελιώτη: «Ο αρχιμανδρίτης Σωτήριος Τράμπας, ένας Έλληνας ιεραπόστολος στην Κορέα, βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλές εξωτερικές δυσκολίες, κλιματολογικές, κοινωνικές και οικονομικές συ-νθήκες, οι οποίες δυσκόλευαν τη διαβίωση στη χώρα και την εργασία του. Εξάλλου, η εκμάθηση της Κορεατικής απαιτούσε πολύ πνευματικό κόπο και υπομονή.
Στη δεκαετία του ’70, στην Κορέα, η θρησκευτική ελευθερία διασφαλιζόταν από τους νόμους του κράτους, αλλά η γενική οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν ακόμα προβληματική, γεγονός που είχε αντίκτυπο και στη λειτουργία της ορθόδοξης ενορίας του Αγίου Νικολάου. Χωρίς σταθερή πηγή εισοδήματος, η ενορία δεν είχε τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στα λειτουργικά έξοδα του ναού (φως, νερό και θέρμανση), στηριγμένη στα πενιχρά εβδομαδιαία έσοδα από το παγκάρι του ναού κάθε Κυριακή, περίπου 1.700 έως 2.000 γουόν (περίπου 5 δολάρια).
Σημαντικό μέρος των εξόδων αυτών καλύπτονταν από τον μισθό που είχε ο Έλληνας ιεραπόστολος από την Εκκλησία της Ελλάδος. Οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα (-10, -15℃) δυσκόλευαν πολύ την τέλεση των ακολουθιών στο ναό του Αγίου Νικολάου, όπου δεν υπήρχε σύστημα θέρμανσης, με αποτέλεσμα να μην προσέρχεται το εκκλησίασμα.
Λίγοι γνωρίζουν ότι συχνά από το ισχυρό ψύχος οι παλάμες του λειτουργού πάγωναν και κολλούσαν πάνω στο Άγιο Ποτήριο την ώρα της Θείας Κοινωνίας, για να αποκολληθούν στη συνέχεια με ιδιαίτερη δυσκολία. Για τον λόγο αυτό, κατά τους παγερούς μή-νες του χειμώνα (Δεκέμβριος – Φεβρουάριος), μεταφέρονταν στο κτήριο του νηπιαγωγείου δίπλα στο ναό. (από το βιβλίο «Η Ορθοδοξία στην Κορέα»).

Αφήγηση Μ. Πατελάρου: «… Στην ουσία άρχισε η ιεραποστολή με τον πατέρα Σωτήριο που πήγε το ’73. Τα πράγματα ήταν πάρα πολύ δύσκολα τότε, διότι δεν υπήρχε τίποτα εκτός από αυτό το μικρό εκκλησάκι. Και οι συνθήκες στην Κορέα είναι πάρα πολύ δύσκολες τον χειμώνα, έχει πάρα πολύ κρύο, η θερμοκρασία κατεβαίνει και 15 και 20 υπό το 0, δεν είναι υπερβολή αυτό που σας λέω και ιδίως στο μοναστήρι, που είναι χτισμένο σε ένα λόφο και πιο βόρεια, έχει πάρα πολύ κρύο.
Και ο πατήρ Σωτήριος πήγε και μάλιστα, έγινε ένα θαύμα με αυτόν τον άνθρωπο πώς μπόρεσε και επιβίωσε μέσα εκεί με τα φαγητά τα οποία είναι τελείως διαφορετικά από εμάς, με το κρύο το πολύ, δεν είχε τίποτα και κατάφερε και έχει κάνει ένα θαύμα. Τώρα ο πατήρ Σωτήριος είναι ο Μητροπολίτης και έχει βοηθό επίσκοπο. Έχει 7 ενορίες, 7 ιερείς οι οποίοι είναι πάρα πολύ καλοί και πάρα πολύ σωστοί ιερείς και έχουν πολύ σωστές οικογένειες. Οι πρεσβυτέρες είναι η μια καλύτερη από την άλλη. Βοηθάνε πάρα πολύ στην εκκλησία, βοηθάνε πάρα πολύ τους άντρες τους, είναι στις χορωδίες και αυτές και τα παιδιά τους, στέκονται δίπλα τους οι ιερείς.
Το πρόβλημα στην Κορέα και σε όλες τις ιεραποστολές είναι πάντοτε το οικονομικό. Βέβαια, ο πατήρ Σωτήριος είχε μεγάλη βοήθεια από τους Έλληνες και από τους ξένους στην Ελλάδα και από τους Έλληνες του εξωτερικού. Πήγαν αρκετοί Έλληνες, φίλοι, ιεραπόστολοι και τον βοήθησαν. Τώρα έχει γίνει ο ναός του Αγίου Νικολάου στην Κορέα πολύ μεγάλος και όλοι οι ναοί έγιναν πάρα πολύ ωραίοι και μεγάλοι. Έχει γίνει και μία εκκλησία στο Παλανί. Εκεί δεν έχει ιερέα. Κάνει κάθε 15 ημέρες ένας ιερέας από τις άλλες ενορίες.
Εγώ που πρώτη φορά είχα πάει το ’91 στην Κορέα, πήγα στο χωριό του Αγίου Ανδρέα όπου βρίσκονται η ομώνυμη εκκλησία, η εκκλησία του Αγίου Στυλιανού και της Αγίας Αικατερίνης. Και κάνουν γιορτή του Αγίου Ανδρέα και για τους τριες Αγίους.
Τότε, λοιπόν, αυτό το χωριό είχε 250 κατοίκους και οι 130 ήταν βαφτισμένοι ορθόδοξοι, διότι ο πατήρ Δανιήλ ο οποίος τώρα είναι ιερέας κατάγονταν από αυτό το χωριό. Και όταν χειροτονήθηκε ιερέας, όλα τα σόϊα του βαφτίστηκαν, καθώς όλοι οι συγγενείς οπότε είχαν γίνει γύρω στους 130 ορθοόδοξοι.
Πρώτη φορά, τί να σας πω, είχα μείνει, ήταν μια κοινότητα φοβερή. Είχε πολλά παιδιά, τώρα δεν υπάρχουν. Τώρα είναι μόνο τρεις οικογένειες και όλοι μεγάλοι. Έχουν φύγει όλα τα παιδιά. Σπούδασαν και έχουν φύγει. Και τι ωραία γιορτή μας έκαναν! Μάς χόρεψαν τα παιδιά, μάς τραγούδησαν. Ήταν μια πολύ ζωντανή εκδήλωση και τώρα κάθε χρόνο πάμε στον Άγιο Ανδρέα και κάνουμε τη γιορτή.

(Περιοδικό Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός): «Πλησίαζαν Χριστούγεννα και στο ταμείο της ιεραποστολής δεν υπήρχε ούτε δραχμή. Και δεν υπήρχαν λεφτά για να πληρωθούν οι ιερείς. Οικογενειάρχες οι άνθρωποι και δεν μπορούσαν να πληρωθούνε. Ο Σεβασμιώτατος ήταν πάρα πολύ στεναχωρημένος μέχρι που κάποια στιγμή είχε και πυρετό από τη στεναχώρια. Δεν μου μιλούσε. Λέω τι συμβαίνει; Μου απαντάει δεν ξέρω πως να πληρώσω τους ιερείς. Ήταν τρεις ημέρες πριν τα Χριστούγεννα.
Τέλος πάντων, λέω εντάξει, έχει ο Θεός, κάτι θα γίνει. Το πρωί στην ακολουθία που κατεβήκαμε τον είδα ότι ήταν κατακίτρινος. Μου λέει δεν κοιμήθηκα καθόλου απόψε. Έβγαλα όλη την νύχτα με το Κύριε Ελέησον. Για να δούμε σήμερα, ελπίζω πως κάτι θα γίνει. Και πήγε στο γραφείο του. Το μεσημέρι που τρώγαμε τον είδα λίγο χαρούμενο. Λέω κάτι συμβαίνει γιατί βλέπω λίγο το κέφι σας έχει κάπως φτιάξει. Μου απαντάει ήρθαν 10.000 ευρώ από έναν ανώνυμο, δεν ξέρω ποιος τα έστειλε. Είναι ακριβώς τα λεφτά που θέλουμε να πληρώσουμε τους ιερείς. Δόξα τω Θεώ. Το Κύριε Ελέησον δεν πήγε χαμένο».

Πώς η σπίθα της Ορθοδοξίας
μεταφέρθηκε από την
Κορέα στην Ινδονησία
Οι χριστιανοί Ινδονήσιοι αναφέρουν προφορικά ότι πριν από πολλούς αιώνες, και βέβαια πριν γίνουν αποικία των Ολλανδών, υπήρχαν εκεί χριστιανοί, πιθανόν από ιεραποστολές νεστοριανών και άλλων χριστιανικών αιρέσεων. Ορθόδοξοι αυτόχθονες δεν υπήρχαν μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα. Τότε φαίνεται πως ήρθε η ώρα να λειτουργήσει η «εν Ινδονησία Εκκλησία του Χριστού». Δεν πήγε στη μουσουλμανική αυτή χώρα ορθόδοξος ιεραπόστολος απ’ άλλη χώρα να κηρύξει την πίστη. Tην μεταλαμπάδευσε ο Iνδονήσιος Δανιήλ Bambang Dwi Byantoro, ο οποίος το 1983, ύστερα από μακροχρόνια αναζήτηση, έγινε ορθόδοξος στη Σεούλ Kορέας.
Διηγείται ο Αρχιμανδρίτης πατηρ Θεόκλητος Τσίρκας (περιοδικό «Πάντα τα έθνη»): «Ένας Ινδονήσιος, μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, διαβάζοντας στο Κοράνιο για τον “Προφήτη” Χριστό έψαξε να βρει “οπαδούς” του Χριστού. Συνάντησε τους πεντηκοστιανούς και άρχισε να παρακολουθεί τις συγκεντρώσεις τους. Εκείνοι αποφάσισαν να τον στείλουν στην Κορέα να σπουδάσει Θεολογία στο δικό τους πανεπιστήμιο. Βρισκόταν στην Σεούλ, την πρωτεύουσα της Κορέας, όταν είδε από μακριά ένα “τζαμί” με σταυρό και τρούλλο. Άναψε η περιέργειά του και ανέβηκε στο λόφο για να δει από κοντά αυτό το παράξενο κτίριο και να μάθει ακριβώς τι ήταν. Το κτίριο ήταν ο ορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και ο άνθρωπος που συνάντησε ήταν ο ορθόδοξος ιερέας πατηρ Σωτήριος Τράμπας (ο μετέπειτα Μητροπολίτης Κορέας και νυν Μητροπολίτης Πισιδίας). Δεν χρειάστηκε πολύ για να αρχίσει μία συστηματική κατήχηση που γρήγορα οδήγησε στο Μυστήριο του Βαπ-τίσματος.
Από τότε έβαλε σκοπό ζωής να μεταφέρει την Ορθοδοξία στην πατρίδα του. Στο Άγιον Όρος πρώτα (εκεί άρχισε να μεταφράζει Ορθόδοξα λειτουργικά κείμενα στη μητρική του γλώσσα), στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή Tιμίου Σταυρού Bοστώνης όπου απέκτησε απαραίτητα πνευματικά και θεολογικά εφόδια για το έργο του. Με τη συγκατάθεση του Μητροπολίτου Νέας Ζηλανδίας Διονυσίου, χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Πίτσμπουργκ Μάξιμο διάκονος στο ναό του Αγίου Παύλου στο Κλήβελαντ, Οχάιο. Το 1988 επέστρεψε στην πατρίδα για να κηρύξει στους συμπατριώτες του την Ορθόδοξη πίστη.
Έτσι, η μικρή σπίθα που ξεκίνησε από τη μακρινή Κορέα, έγινε μία μικρή, αλλά σταθερή φλόγα που φωτίζει από τότε τις λυχνίες σε πολλές πόλεις της εξωτικής αυτής χώρας. Ο κλοιός του Ισλάμ κυρίως, αλλά και των ινδουιστών κάνει ό,τι μπορεί για να σβήσει αυτές τις λυχνίες. Όμως ο Θεός το θέλησε. Ο σπόρος έπεσε. Και η γη της Ινδονησίας είναι γη αγαθή και το δένδρο της Ορθοδοξίας μεγαλώνει. Σήμερα, η Εκκλησία της Ινδονησίας, έχει αναγνωριστεί από το κράτος.

Στο επόμενο φύλλο το τελευταίο
μέρος του αφιερώματος στον εξ Άρτης μητροπολίτη Κορέας Σωτήριο Τράμπα