Ή μοναχά κακές συνήθειες, δόλο
και απάτη,/ ή ακόμη ιδιοτέλεια
να καρπωθείς το αίμα των άλλων.
Γιώργος Σεφέρης, Τελευταίος σταθμός
Αυτοί που καταπολέμησαν τον φωτισμό του γένους κατά την προεπαναστατική περίοδο, πριν δηλ. το 1821, και σοφίζονταν διάφορα τεχνάσματα για να καθυστερούν την προετοιμασία του απελευθερωτικού αγώνα∙ αυτοί που επιχείρησαν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν την εξέγερση τρομοκρατώντας τους ραγιάδες όταν ζύγωνε και ωρίμαζε ο καιρός για να ζωστούν τ’ άρματα και να γίνει το ρωμαίικο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος∙ αυτοί που τα είχαν καλά με τους πολυχρονεμένους βεζίρηδες -οι λεγόμενοι κοτζαμπάσηδες, προεστοί και προύχοντες- και τους αποκαλούσε ο λαός τουρκοχριστιανούς.
Ήταν αυτοί που τελικά πήραν στα χέρια τους τα ηνία του ελεύθερου κράτους -αυτού που δεν το ήθελαν- και το έκαναν σαν τα μούτρα τους, φοβερίζοντας, τιμωρώντας και δολοφονώντας τους αγωνιστές που έταξαν και θυσίασαν τη ζωή τους στον αγώνα για μια ελεύθερη και δημοκρατική πατρίδα. Και για να υπάρχει και επίλογος σ’ αυτή την τραγωδία, δολοφόνησαν στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831, έξω απ’ την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος του Ναυπλίου, και τον κυβερνήτη Καποδίστρια. Για να ακολουθήσει η Βαυαροκρατία και η δολοπλοκία με κέντρο τη βασιλική αυλή. «Και διηγώντας τα να κλαις»!
Αυτοί που το 1941 συντάχθηκαν με τους εισβολείς κατακτητές -Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους- και οπλίστηκαν απ’ αυτούς για να υπηρετούν τους δόλιους σκοπούς τους βλάπτοντας την Ελλάδα και τον λαό της∙ αυτοί που καταπολέμησαν την αντίσταση του ελληνικού λαού και συκοφάντησαν παντοιοτρόπως τους αγωνιστές, προκειμένου να καρπωθούν το αίμα των άλλων∙ αυτοί που έθεσαν υπό διωγμό εκείνους οι οποίοι οδηγήθηκαν στο βωμό της θυσίας για μια ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα.
Ήταν αυτοί που πήραν στα χέρια τους την εξουσία όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα και, βαφτίζοντας τον προδότη εαυτό τους πατριώτη και τον αγωνιστή προδότη, καταδίωξαν και δολοφόνησαν χιλιάδες Έλληνες μόνο και μόνο γιατί δεν κάθισαν ήσυχα όπως αυτοί, αλλά ονειρεύτηκαν μια πατρίδα της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας. Και για να γράψουν κι εδώ τον επίλογο της τραγωδίας, άνοιξαν το δρόμο για τη λευκή τρομοκρατία και τον εμφύλιο, με κέντρο πάλι τη βασιλική αυλή και εργαλείο τη δολοπλοκία. «Η φρίκη δεν κουβεντιάζεται, γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αμίλητη και προχωράει».
Αυτοί που από τη μεταπολίτευση του 1974 και μετά κυβέρνησαν ασύδοτα και δι’ ίδιον όφελος την Ελλάδα για μισόν αιώνα και την οδήγησαν στον γκρεμό αρπάζοντας, διαγουμίζοντας και ρημάζοντας τα πτωχικά της ταμεία∙ αυτοί που συντάχτηκαν άνευ ουδεμιάς διαμαρτυρίας και ντροπής με τους δανειστές, το ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό ταμείο), την τρόικα και τους υβριστές της Ελλάδας, τους οποίους ονόμασαν θεσμούς, και έριξαν ασυλλόγιστοι τη χώρα στα βράχια κάνοντάς μας να ντρεπόμαστε που λεγόμαστε Έλληνες∙ αυτοί που αφιονισμένοι καταπολέμησαν συκοφαντώντας με λύσσα και ξεδιαντροπιά όσους έδωσαν αγώνα για να γλιτώσουν την πατρίδα τραβώντας την απ’ τον γκρεμό.
Είναι αυτοί που ξαναμπήκαν στα πράγματα -φανφαρόνοι, ασύστολοι και αδίστακτοι-, παραμύθιασαν τον λαό, έφαγαν μεταξύ τους το κομπόδεμα που τους άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση, μετέτρεψαν το σύνταγμα και τους νόμους σε κουρελόχαρτο και έριξαν την Ελλάδα ξανά στη φαυλοκρατία και στον γκρεμό της αδικίας, της φτώχιας και της ανυποληψίας, ως εκεί που αισθάνεται κανείς πως δεν πάει άλλο η κατάσταση ή πως δεν έχει πάτο αυτή η παρακμή. «Ελλάδα, γλώσσα τυφλή στη γεωγραφία, Ελλάδα, οικόπεδο και αποικία».
Αλλά αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Είναι και με τον Τούρκο. Την υψηλή βασιλεία του οποίου τοποθέτησε πάνω στους ραγιάδες ο παντοδύναμος Κύριος! Είναι και με τον Γερμανό. Πρόκειται για τα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα, όπως τα αποκάλεσε ο Χίτλερ! Είναι και με την τρόικα και με τα μνημόνια. Είναι με όσους κάνουν κακό στην Ελλάδα, αρκεί να κερδίζουν αυτοί. Αυτοί είναι το κατεστημένο. Και ν’ αλλάξει η κατάσταση, πάλι αυτοί θα βγουν μπροστά. Και θα προσποιηθούν. Και θα ζητήσουν μερίδιο. Και θα κάνουν τους πατριώτες. Και θα βγάζουν λόγους. Και θα γίνονται πάμπλουτοι πουλώντας πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη.
Οι άλλοι; Αυτοί που χάνουν, τι κάνουν; Αλλά καθώς συλλογίζεσαι αυτούς τους άλλους, σηκώνεις τα χέρια σου ψηλά και σε πιάνει απελπισία. Από αυτούς τους άλλους, ελάχιστοι διαβάζουν αυτά που γράφονται. Από αυτούς τους ελάχιστους που διαβάζουν, μικρό μέρος κατανοεί τα κείμενα που διαβάζει. Και από αυτούς τους λίγους που κατανοούν τα κείμενα, ελάχιστοι πάλι διαθέτουν την ικανότητα να τα μεταδώσουν στους άλλους που δεν διαβάζουν ή δεν κατανοούν αυτά που διαβάζουν. Και φαίνεται πως αυτοί που μπαίνουν στα πράγματα δι’ ίδιον όφελος, γνωρίζουν καλά πως, για να τον κουμαντάρεις τον λαό, πρέπει να τον τυφλώσεις. Κι αυτό κάνουν! Με διάφορες αδρά πληρωμένες ομάδες -τάχα- αλήθειας!
* Ο Δημήτρης Βλαχοπάνος είναι φιλόλογος – συγγραφέας