ΧΡΙΣΤΟΣ Ανέστη, χρόνια πολλά με υγεία και ειρήνη, μέρες άλλωστε που διανύουμε. Ελπίζουμε να τα έχετε περάσει καλά, καθότι για το «καλά» υπήρχαν προϋποθέσεις. Και μια από αυτές να ξεχάσουμε για λίγο τα περί όλων όσων συμβαίνουν γύρω μας τόσος παγκοσμίως όσο και στην ενδοχώρα. Και τώρα, κατά την αγοραία έκφραση, τα κεφάλια μέσα!
ΕΙΣΕΡΧΟΜΑΣΤΕ σιγά – σιγά στην επιστροφή της καθημερινότητας, η οποία έτσι όπως τάχουν φέρει οι πολιτικές, είναι αμείλικτη. Φτάσαμε, ή μάλλον μάς έφτασαν στο σημείο, ώστε να μην ξέρουμε τι μάς ξημερώνει την επαύριον. Σάμπως δηλαδή να μάς έχουν βάλει στο μάτι βαρώντας απ’ όλες τις μεριές. Καλές αντοχές, θα μπορούσε αίφνης να είναι, κοντά στις άλλες, μια από τις ζητούμενες ευχές. Ας την έχουμε υπόψη.
ΜΕ την ευκαιρία, εν τω μεταξύ, να πούμε καλή επιστροφή, χωρίς δυσάρεστα συνεπακόλουθα για τους ετεροδημότες μας που ήρθαν για Πάσχα στο χωριό. Όσοι, τέλος πάντων, ήρθαν. Διότι απ’ ότι μάς αναφέρεται ο αριθμός τους ήταν μειωμένος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, εξαιρώντας βεβαίως εκείνες που ο κορωνοϊός έκανε… βόλτες πάνω από τα κεφάλια μας. Προσοχή λοιπόν.
ΜΙΛΩΝΤΑΣ για τις ασφαλείς μετακινήσεις δεν πρέπει να ξεχνούμε τις «πολεμικές» εικόνες στους πάλαι ποτέ τριτοκοσμικούς δρόμους που είναι γεμάτοι από εικονοστάσια σε σημεία που για συνανθρώπους μας η ψυχή αποχωρίστηκε από το σώμα πετώντας στους ουρανούς. Και ένας απ’ αυτούς ήταν ο δρόμος από Αθήνα που μέσω Ρίου – Αντιρρίου έφτανε στην Ήπειρο. Θα θυμάστε οι παλιότεροι τα ανακοινωθέντα των θλιβερών απολογισμών. Ευτυχώς που τουλάχιστον απ’ αυτό ως ένα μεγάλο βαθμό έχουμε απαλλαγεί.
ΕΧΟΥΜΕ απαλλαγεί μετά την παράδοση στην κυκλοφορία τόσο της Ολυμπίας όσο και της Ιόνιας Οδού. Πέραν της σωτηρίας των ψυχών ημών χάρη του έστω καθυστερημένου ενδιαφέροντος των κυβερνήσεων, που εδέησαν να θέσουν ψηλά την ανθρώπινη ζωή, ας γίνει αυτό μάθημα στους μεταγενέστερους διδασκόμενοι τι έχει πάνω απ’ όλα προτεραιότητα για να μην φεύγουν άδικα αγαπημένα μας πρόσωπα. Κι όταν παραδίδονται τέτοια έργα δεν χρειάζονται τυμπανοκρουσίες. Σεμνά και ταπεινά, διότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω πολιτικής αδιαφορίας κλαίνε ακόμα για τον χαμό δικών τους παιδιών, πατεράδων, μανάδων, αδερφών, παππούδων, γιαγιάδων και λοιπών συγγενών.
ΑΣ γυρίσουμε τώρα λιγάκι πίσω κι ας πάμε στη Μεγάλη Τετάρτη όταν ο Δήμος Αρταίων με μια διθυραμβική ανακοίνωση Τύπου έκανε γνωστό τους «τίτλους τέλους» για τον ΧΥΤΥ (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων) Βλαχέρνας. Ένα θέμα για το οποίο δεν εξηγήθηκε από το ΔΣ του ΑΣΔΣΑ (Αναγκαστικός Σύνδεσμος Στερεών Αποβλήτων) Ηπείρου ποιοι ήταν οι λόγοι για τον «ξαφνικό θάνατο». Όχι ότι μάς βλάπτει ως περιοχή αλλά γιατί να μην γραφεί στα ιστορικά κιτάπια;
ΑΛΛΟΥ, όπως φερ’ ειπείν στην Κέρκυρα αδυνατούν λόγω αντιδράσεων των πολιτών να κατασκευάσουν ΧΥΤΥ και μάς εδώ τον κλείνουν. Τι άλλο από δώρο μπορεί μα εκληφθεί! Από τη στιγμή μάλιστα που βρίσκεται λύση για την εναπόθεση των απορριμμάτων κανένα απολύτως πρόβλημα. Όπως ειπώθηκε στην συνεδρίαση ΔΣ του ΑΣΔΣΑ τα υπολείμματα, μετά την επεξεργασία των σκουπιδιών στη Μονάδα στα Ιωάννινα, θα μεταφέρονται στους ΧΥΤΥ Καρβουναρίου και Ελληνικού. Στο καλό.
ΜΙΑ και αναφερόμαστε στην διαχείριση σκουπιδιών της Άρτας, να επεξηγήσουμε παρεμπιπτόντως ότι θα μεταφέρονται στον σταθμό μεταφόρτωσης στο ύψος της γέφυρας Καλογήρου και από εκεί στη Μονάδα Επεξεργασίας στα Ιωάννινα. Τα υπολείμματα μετά την επεξεργασία αντί στον ΧΥΤΥ Βλαχέρνας θα μεταφέρονται σε Καρβουνάρι και Ελληνικό. Ως εκ τούτου η Άρτα δεν θα είναι αποδέκτης απορριμμάτων. Δεκτό, επομένως, με υποδοχή μετά βαΐων και κλάδων.
ΕΙΝΑΙ, ωστόσο, απορίας άξιον για ποιο λόγο ελήφθη η απόφαση για το κλείσιμο. Και προσλαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις (η απορία) από τη στιγμή που το ίδιο το ΔΣ του ΑΣΔΣΑ σχεδόν πριν δύο μήνες είχε αποφασίσει εκτός από τα σκουπίδια της Άρτας και του Δήμου Ζηρού να δέχεται και μέρος αυτών από την Κέρκυρα (5.000 ετησίως αν δεν κάνουμε λάθος). Τί έγινε και έτσι ξαφνικά για τον ΧΥΤΥ Βλαχέρνας γράφονται «τίτλοι τέλους», που λέει και ο Δήμος Αρταίων;
ΑΣ μην ξεχνάμε, βέβαια, πως ήταν αυτός που είχε επιλεγεί από τον γενικό γραμματέα Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μανώλη Γραφάκο για να γίνει αποδέκτης των ζωικών αποβλήτων του εργοστασίου της Κέρκυρας που πήρε φωτιά και κάηκε. Μήπως, λοιπόν, αυτό είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα ώστε να οδηγηθούμε στους λόγους για το λουκέτο;
ΓΙΑ την καραμπινάτη παρανομία ενταφιασμού των ζωικών αποβλήτων χωρίς προηγούμενη επεξεργασία τους, είχε κάνει παρέμβαση με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σάκης Αρναούτογλου. Απαντώντας η αρμόδια επίτροπος Jessika Roswall, μεταξύ άλλων, έκανε γνωστό ότι «κινήθηκε η διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας για παράνομες πρακτικές…». Κάτι δηλαδή σαν την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Άραγε, προκειμένου να αποφύγουν μεγαλύτερα μπλεξίματα αποφάσισαν να δοθεί εντολή για κλείσιμο του ΧΥΤΥ;
ΜΕ αυτοδιοικητικούς που μιλήσαμε δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο. Αντιθέτως μάλιστα περνάει από το μυαλό και των ίδιων. Αυτός πάντως που είναι πολύ πιθανό να γνωρίζει περισσότερα είναι ο πρόεδρος του ΑΣΔΣΑ και δήμαρχος Πρέβεζας Νίκος Γεωργάκος. Είναι, άλλωστε, ο ίδιος που έλαβε την εντολή από τον Μανώλη Γραφάκο για ταφή των ζωικών αποβλήτων του εργοστασίου από την Κέρκυρα, αν και γνώριζε ότι είναι παράνομο. Γιατί, επομένως, να μην υποθέσει εύλογα κανείς ότι ο κ. Γραφάκος είναι αυτός που διεμήνυσε τώρα στον κ. Γεωργάκο να «σφραγιστεί» ο ΧΥΤΥ Βλαχέρνας, ώστε στη συνέχεια να απαντήσει προς την Ευρωπαία επίτροπο πως ο εν λόγω ΧΥΤΥ δεν υφίσταται πλέον εξαφανίζοντας όλα τα ίχνη; Άλλωστε είναι αυτοί που έχουν αναγάγει το… μπάζωμα σε τέχνη!
ΤΙ άλλο μπορεί αλήθεια να σημαίνει αυτή η πρεμούρα για το κλείσιμο; Και μάλιστα για έναν ΧΥΤΥ που είχε πάνω από έξι με επτά χρόνια ζωής τουλάχιστον ακόμα; Θα θυμάστε, βέβαια, τα πρόστιμα που έπεφταν βροχή στην Ελλάδα για την ανεξέλεγκτη διάθεση των σκουπιδιών επειδή ακριβώς υπήρχαν αντιδράσεις των πολιτών για την επιλογή των Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων αρχικά, οι οποίοι στη συνέχεια μετεξελίχθηκαν σε Χώρους Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων. Με αυτόν της Βλαχέρνας να είναι ο πρώτος που λειτούργησε στην Ήπειρο. Άρα τον κλείνεις όχι γιατί σού περισσεύει, αλλά διότι έχεις κάτι να κρύψεις.
ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ το θέμα θέλει περισσότερο ψάξιμο και διόλου απίθανο να βγουν… λαβράκια. Το παρακολουθούμε…
ΧΡΙΣΤΟΣ Ανέστη και
χρόνια σας πολλά



