Μέρος Β’
Το λείψανο του αίματος του Οσίου Πορφυρίου του Καυσικαλυβίτου
Ο Όσιος Πορφύριος κοιμήθηκε στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους στις 2 Δεκεμβρίου 1991, εκεί και τον έθαψαν. Δεν είπε σε κανέναν τίποτα, δεν ήθελε κανείς να μάθει ότι φεύγει, να μην μπορεί να έρθει κανένας στην κηδεία του. Έδωσε εντολή στους μαθητές του, μονάχα όταν τελειώσουν όλα γύρω από την ταφή του, τότε να πουν ότι κοιμήθηκε.
Επίσης, είχε πει, πως όταν αργότερα θα γίνει η ανακομιδή των λειψάνων του «να πάρετε τα λείψανα και να τα κρύψετε κάπου, και να μην ξέρει κανένας πού είναι παρά μόνο εσείς. Να τα κρύψετε, με ακούτε, να τα κρύψετε…». Τόσο μεγάλος και ταπεινός άγιος ήταν (πηγή: Αποσπάσματα από το βιβλίο του π. Ανανία Κουστένη Ιστορίες από τον Άγιο Πορφύριο τον νέο τον Καυσοκαλυβίτη»).
Πράγματι, η κηδεία του έγινε μυστικά, με λίγους πατέρες που τον διακονούσαν εκεί στα ασκητικά Καυσοκαλύβια (στο κάτω, νότιο μέρος) του Αγίου Όρους στις 2 Δεκεμβρίου 1991 μΧ (νέο), βάζοντάς τον σε έναν απλό καλογερικό τάφο, που κοσμούσαν λίγες πέτρες και ένας ξύλινος σταυρός. Πέρασαν τα χρόνια και στο κοιμητήριο του κελιού του στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του. Ευωδίασε όλος. Έπειτα, τα πήραν οι μοναχοί και τα έκρυψαν, όπως ακριβώς τους είχε πει.
Περί των λειψάνων του Οσίου Πορφυρίου
Υπάρχουν σήμερα λείψανα του Οσίου Πορφυρίου; Προκειμένου να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό θα παραθέσουμε τη σχετική μαρτυρία του π. Γεωργίου Αλευρά, που αφορά στην ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου, όπως δημοσιεύτηκε στην εκκλησιαστική ιστοσελίδα Romfea στις 1 Δεκεμβρίου 2016.
«Έχω άποψη προσωπική, αφού ήμουν παρών στην ανακομιδή των Αγίων λειψάνων του γέροντά μας. Τρεις ήμασταν παρόντες. Η ταπεινότητά μου, ο πατήρ Ιωαννίκιος και ο πατήρ Νικήτας. Η εκταφή των κεκοιμημένων πατέρων στα Καυσοκαλύβια πραγματοποιείται τρία χρόνια μετά την ταφή. Σκεφτήκαμε η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Γέροντά μας να πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν την ολοκλήρωση της τριετίας. Η καταλληλότερη ημερομηνία βρέθηκε. Συνέπιπτε μάλιστα με την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου, αφού στον Άη Γιώργη ήταν αφιερωμένος ο Ναός στο κελί μας (3 Νοεμβρίου 1994).
Ήταν αργά το βράδυ όταν ολοκληρώθηκε η ανακομιδή. Οι δύο αδελφοί που προανέφερα, οδήγησαν τα Άγια λείψανα στο δάσος, όπου θάφτηκαν μυστικά. Προσωπικά αρνήθηκα να ακολουθήσω τους δύο αδελφούς, θέλοντας να αγνοώ τον τόπο ταφής τους. Σαφέστατα, δεν πετάχτηκαν και δεν διασκορπίστηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα “φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται”(Ψαλ. 33,21).
Η ταπεινή Οσιακή του κοίμηση, η ταπεινή ανακομιδή των Αγίων λειψάνων του, καθώς και η απόκρυψή τους από τα μάτια του κόσμου συμβαδίζουν με αυτά που έλεγε εν ζωή: «Δεν θέλω να με βάλετε σε φωτογραφίες. Θέλω να με βάλετε στην καρδιά σας. Όποιος θα με έχει στην καρδιά του, θα είμαι πάρα πολύ κοντά του».
Λείψανα αίματος του Οσίου
Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη
Επειδή, λοιπόν, δεν υπάρχουν λείψανα του Οσίου Πορφυρίου, η εκκλησιαστική εφευρετικότητα τα αντικατέστησε με τα λείψανα του αίματος(!!!).
Αυτά προέρχονται από τους θεράποντες ιατρούς του. Τέτοιο βρίσκεται και στο ναό του Οσίου Μαξίμου στην Άρτα. Ο θεράπων ιατρός του Οσίου, καθηγητής Γ. Πιπεράκης, έγραψε τα παρακάτω σε ιδιόχειρο σημείωμά του: «Λείψανα αίματος του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη υπάρχουν σε διάφορες μητροπόλεις της Ελλάδας».
Με βάση τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής εύλογα ερωτήματα: 1. Ωραία, ο γιατρός το δώρησε, ο κάθε μητροπολίτης πρέπει να εκθέτει για προσκύνημα το «υπόλειμμα πήγματος αίματος» του αγίου Πορφυρίου, όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουμε, ότι ο ίδιος φρόντισε να χαθεί κάθε ίχνος λειψάνου του, μην τυχόν γίνει αντικείμενο προσκύνησης;
2. Ο Όσιος Πορφύριος γνωρίζει πως ο γιατρός του φύλαξε ποσότητα αίματός του; Λίγος σεβασμός στην αγία πίστη μας, στον λόγο του Χριστού και στους πατέρες της εκκλησίας δεν βλάπτει. Η ειδωλολατρεία σε τι διαφέρει; Από τη βαθιά του ταπείνωση έλεγε σε πνευματικοπαίδι του: «…εδώ σκοπεύουν να κάνουν πολύ άσχημα πράγματα για μένα. Θέλουν να με βάλουν σε μια γυάλα και να με προσκυνούν οι άνθρωποι σαν τον Άγιο Νεκτάριο».
3. Δεν συνειδητοποιεί ο εκάστοτε επίσκοπος ότι προκαλεί τον ίδιο τον άγιο Πορφύριο και δεν σέβεται την επιθυμία του;
4. Δυστυχώς, ιεράρχες της Ορθοδοξίας, και όχι «ξένοι και πολέμιοι» αυτής, προκαλούν την ίδια την έννοια της Αγιότητος! Η έκπτωση δεν έχει πάτο… Τι κι αν ο άγιος έκανε το παν για να αποφύγει τέτοιου είδους προσκυνήματα; Θα βρίσκεται πάντα κάποιος εκκλησιαστικός,για να τον «τσαλακώσει»… «Δεν είναι πραμάτεια μας οι άγιοι».
Εν κατακλείδι, και συμπερασματικά: «Είναι καιρός η ηγεσία της εκκλησίας να πάρει μέτρα περιστολής του φαινομένου της τιμητικής δήθεν προσκύνησης των λειψάνων αγίων, αλλά κατ’ ουσίαν λατρείας τους, και όχι να το προωθεί με δικές της πρωτοβουλίες, για να τονώσει το θρησκευτικό συναίσθημα, αλλά προφανώς και το παγκάρι. Δεν χρειάζεται μετακόμιση και περιφορά αμφιβόλων λειψάνων, με τιμή μάλιστα αρχηγού κράτους (!) για να λατρεύουν οι πιστοί τον «Θεό εν πνεύματι και αληθεία», όπως δίδαξε ο Χριστός, οπουδήποτε και οποτεδήποτε και όχι προσδεδεμένοι σε εξωτερικά υλικά στοιχεία και τόπους.
Διότι, όπως επιμαρτυρεί και ο απόστολος Παύλος «Ο Θεός ο ποιήσας τον κόσμον και πάντα τα εν αυτώ, ούτος ουρανού και γης Κύριος υπάρχων, ουκ εν χειροποιήτοις ναοίς κατοικεί, ουδέ υπό χειρών ανθρώπων θεραπεύεται προσδεόμενος τινός…» (Πράξις 17:24). Αλλιώς, οι ιεράρχες, θα δουν μια μέ-ρα στο μέλλον, το ποίμνιό τους να συρρικνώνεται απελπιστικά, και δεν θα πρέπει να παραξενεύονται για την εξάπλωση του νεο-αθεϊσμού που παίρνει συνεχώς ανοδική πορεία… Ένας λόγος είναι, και η δεισιδαιμονία, και ο ανορθολογισμός, και ο παγανισμός που υπάρχει, δυστυχώς, άφθονος ακόμα στην εκκλησία, και κανείς δεν τολμά να την αποκαθάρει απ’ αυτά τα νόθα και επιβλαβή στοιχεία.
Επειδή σε κάποιους μπορεί να φανώ ελευθεριάζων ή υπερβολικός, τελειώνω με την επισήμανση – αναγνώριση του μακαριστού Μητροπολίτη Εδέσσης Χρυσοστόμου, σε επιστολή του στην «Καθημερινή» τον Μάιο του 1995: «Το φαινόμενο τούτο το οποίο τείνει να γενικευθεί και να θεσμοθετηθεί ως κορυφαίο γεγονός και υπέρτατο μέσον λατρείας, συγχωρήσεως, αγιασμού, σωτηρίας των ψυχών, αποτελεί οπωσδήποτε εκδήλωση παρακμής και πτώσεως της πίστεως, μείωση του κύρους της Εκκλησίας και διακωμώδηση των ιερών λειψάνων» [Δημήτρης Τσικνόπουλος].
Ηλεκτρονικές πηγές:
1. www.taneatismikrospilias24.com/alpharhochiiotakappaeta sigmaepsilonlambdaiotadeltaalpha/9651017.
2. epistrofi-sotiria.blogspot.com/.
3. fdathanasiou.wordpress.com/.
4. ikivotos.gr/post/4338/antigrafa-eikonwn. 5. orthodoxia.info/news.
6. panagiotisandriopoulos.blogspot.com/ 2018/03/blog-post_64.html
Συνεχίζεται…
