Πάνε καιροί από τότε που η γενιά μας αλώνιζε καλοκαιριάτικα παραλίες και νησιά. Σμίγαμε με τους φίλους, παίρναμε τα παιδιά μας και κάναμε πολυήμερες διακοπές, κυρίως στη νησιωτική χώρα. Τα ακρογιάλια κι ο παφλασμός του κύματος μας περίμεναν να μας χαρίσουν τα κάλλη τους. Λουζόμασταν το φως της μικρής μας πατρίδας που φώτιζε τις ζωές μας. Τη γνωρίσαμε από άκρη σε άκρη με όλες τις ομορφιές της.
Η θερινή οικογενειακή απόδραση ήταν όχι απλά μια εμπειρία, αλλά το αυτονόητο κομμάτι της ζωής μας. Επέλεγες προορισμούς την τελευταία στιγμή χωρίς να είσαι υποχρεωμένος από πριν να κλείνεις ξενοδοχεία και δρομολόγια πλοίων. Όλα ήταν εύκολα κι απλά. Τα γενναιόδωρα «δικά μας» νησιά έκαναν ανέμελα τα καλοκαίρια μας. Είχαν ελεύθερες παραλίες και σου έδιναν την ευκαιρία να κολυμπήσεις όπου ήθελες σε υπέροχα νερά.
Ο υπερτουρισμός, τα μνημόνια, οι πληθωριστικές πιέσεις και τα κόστη από την άγρια εκμετάλλευση έβαλαν φραγμό στις σημερινές γενιές. Αδυνατούν τα παιδιά μας να χαρούν, έστω για λίγες ημέρες, τον ανεκτίμητο πλούτο μας. Αντί για διαμονή, μπορούν μόνο να ξεφυλλίζουν φυλλάδια έντυπα ή ηλεκτρονικά στη Γερμανική και Αγγλική γλώσσα.
Την τελευταία δεκαπενταετία έκοψαν στον Έλληνα τα πάντα. Τον έκαναν πάμφτωχο και του απαγόρευσαν να απολαύσει στη δική του χώρα λίγη δροσιά και ξεκούραση. Αυτό είναι τρομακτικό. Και βέβαια, δεν μιλάμε μόνο για δημοφιλείς προορισμούς, αλλά και για άγονες γραμμές…
Κάποιες κοινωνικές έρευνες είναι πολύ αποκαλυπτικές. Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες αδυνατούν να πάνε διακοπές για λίγες ημέρες. Προκειμένου να συμβεί αυτό, θα πρέπει να τους περισσεύουν χρήματα. Προτεραιότητα έχουν οι λογαριασμοί, το νοίκι, οι δόσεις, τα φροντιστήρια και τόσες άλλες καθημερινές αμετάβλητες υποχρεώσεις. Κατά συνέπεια, ο Έλληνας τουρίστας στον τόπο του έγινε είδος σε ανεπάρκεια. Αυτό φοβάμαι ότι δεν θα μας βγει σε καλό. Οι εθνικές πολιτικές κάπου στο θέμα αυτό κά-νουν μεγάλο λάθος. Πολύ τα συγχέουν τα πράγματα και υποτιμούν τις βασικές ανάγκες των πολιτών – υπηκόων. Τα νησιά μας έγιναν πανάκριβο εξαγώγιμο τουριστικό προϊόν, που δεν συνάδει με τις αξίες και τον πολιτισμό της χώρας μας. Το δικαίωμα για όλους το έκαναν προνόμιο για λίγους.
Αγαπητοί μου, αναγνώστες, αναρωτιέμαι πόσοι από όσους διαβάζουν αυτό το κείμενο πήγαν τα τελευταία χρόνια στις Κυ-κλάδες ή τα Δωδεκάνησα. Μόνο για ναύλα δεν φτάνει ένα καλό μηνιάτικο. Ο κα-φές και η ξαπλώστρα κατάντησαν ελληνικό ανέκδοτο. Τα δυο μαζί έχουν μέσο κόστος διακόσια ευρώ το άτομο. Η ασυδοσία στις τιμές χτυπά κόκκινο. Η τρέχουσα τουριστική αγορά θέλει ανθρώπους με παραδάκι στην τσέπη. Όχι μόνο οι φτωχοί, αλλά και η μεσαία τάξη καλά θα κάνει να καθίσει στο σπιτάκι της.
Τέτοιες πολυτέλειες να ξεχαστούν. Κι αυτοί που θα καταφέρουν να πάνε κάπου για λίγες ημέρες, εάν έχουν μικρά ή μεγαλύτερα παιδιά μαζί τους, σε μπελάδες θα μπλέξουν! Πώς να εξηγήσουν στον κανακάρη τους ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν όλες τις καταναλωτικές του ανάγκες; Οι προκλήσεις είναι πολλές και τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν. Δεν βγαίνει η μέρα με γκρίνιες και καυγάδες. Κι ενώ επιστρέφουν, τι να θυμούνται και τι selfie να ανεβάσουν στο fb και στο Instagram, ενώ γύρω τους κυκλοφορεί κόσμος που είναι σε θέση μέσα σε λίγες ώρες να ξοδέψει τόσα όσα οι ίδιοι όλη την περίοδο των διακοπών;
Πας κάπου και δεν θα πρέπει να σε διακατέχει το άγχος του προϋπολογισμού. Πρέπει η επένδυση στις διακοπές που έχεις επιλέξει να αποδώσει. Δεν αποτελεί ευχαρίστηση η ασφυξία στην παραλία, το ποτό φαρμάκι, το στριμωξίδι στο καλντερίμι με την αφόρητη μυρωδιά του ξένου ιδρώτα, ο ήλιος φονιάς, η υψικάμινος του καταστρώματος, η οικονομική αφυδάτωση. Ά, ξέχασα να αναφέρω ότι υπάρχει και ο κοινωνικός τουρισμός με τα κουπόνια ελεημοσύνης!
Η ορεινή Ελλάδα είναι εδώ και δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί μια φτηνή και προσιτή λύση για ολιγοήμερες ή πολυήμερες διακοπές, με την προϋπόθεση ότι η εξοχική ή πατρική κατοικία είναι λειτουργική και συντηρημένη. Αντί για ταλαιπωρία ψυχής και σώματος, θα περάσεις όμορφα και ξένοιαστα. Είναι το καλύτερο αντίδοτο.
Αξίζει και είναι δίκαιο ο άνθρωπος να ζει τη ζωή του και όχι απλά να την ξοδεύει. Όσο προχωράμε έτσι, η κοινωνία μας θα αποξενώνεται, αφού έμαθε να ζει εικονικά και χωρίς ορίζοντα. Οι διακοπές πρέπει να είναι ευζωία, χαμόγελα από καρδιάς, κερδισμένος χρόνος με ανθρώπινη διάσταση, απόλαυση του ευεργέτη ήλιου. Να χορταίνεις θάλασσα, γεύσεις, μυρωδιές, εικόνες, να ανταλλάσσεις βλέμματα, να κάνεις καινούργιες γνωριμίες, να ερωτεύεσαι, να γεμίζεις αναμνήσεις. Τι πουλιέται και τι αγοράζεται σήμερα από όλα αυτά;

Καλό καλοκαίρι με ειρήνη και χωρίς πολέμους!