ΕΝΑ πάρα πολύ σοβαρό θέμα αναδεικνύει το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, το οποίο δεν είναι άλλο από τη ζωή που χάνουν εργαζόμενοι πάνω στην δουλειά τους, θέμα που σε τοπικό επίπεδο ανακαλεί στη μνήμη μας αλλεπάλληλες τραγωδίες.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ εργαζόμενοι που ξεκίνησαν το πρωί να πάνε στις δουλειές τους δεν ξαναγύρισαν ζωντανοί στις οικογένειές τους, στις γυναίκες τους, στα παιδιά τους, στους συγγενείς τους, σε δικούς τους, σε φίλους, σε γνώριμους.
ΜΕ την παρέμβασή του, το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων (ΕΚΙ) κάνει λόγο για «μαύρο κατάλογο» εργατικών δυστυχημάτων, υπογραμμίζοντας πως μόνο το τελευταίο διάστημα, μέσα σε μια εβδομάδα καταγράφηκαν έξι νεκροί εργάτες.
ΑΝΑΜΕΣΑ σ’ αυτούς και ο 46χρονος οικοδόμος που έχασε τη ζωή του στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων όταν καταπλακώθηκε από όγκο χωμάτων μέσα σε φρεάτιο κατά την διάρκεια εργασιών ομβρίων υδάτων.
ΚΑΤΑ πανομοιότυπο δηλαδή τρόπο με ένα αντίστοιχο εργατικό δυστύχημα στην Άρτα πριν λίγο διάστημα σε εργασίες για αποκατάσταση δρόμου στα ημιορεινά του νομού.
ΑΠΟ το ΕΚΙ, εν τω μεταξύ, παρατίθενται τα άλλα πέντε περιστατικά μέσα σε έξι ημέρες και πιο συγκεκριμένα: Στον Έβρο 53χρονος νεκρός σε έργα αποκατάστασης πυρόπληκτων εκτάσεων. Στα Κάτω Πατήσια 52χρονος τεχνικός του ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος «χτυπήθηκε από μέση τάση». Στην Εύβοια 53χρονος οδηγός στις Σκουριές που άφησε την τελευταία του πνοή στο εργοτάξιο. Στη Νέα Φιλαδέλφεια εργαζόμενος που σκοτώθηκε κατά την διάρκεια εργασιών σε γκαραζόπορτα επιχείρησης.
ΓΙΑ τον εργαζόμενο στη Βουνοπλαγιά επισημαίνει ότι θα μπορούσε να είχε σωθεί αν τοποθετούνταν το απαραίτητο προστατευτικό τελάρο στο όρυγμα, υπογραμμίζοντας: Η ασφάλεια τού εργάτης θυσιάστηκε γιατί το μέτρο προστασίας “κόστιζε” στον εργολάβο», ζητώντας παράλληλα να μην γίνει καμία προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, στην Ελλάδα, γεγονότα που συνδέονται με απώλειες ζωών πάνω στην εργασίας η δημοσιότητα περνάει στα «ψιλά», ενώ παράλληλα αποσιωπώνται σχεδόν εντελώς τα αίτια που τίς προκάλεσαν.
ΕΝΩ, για παράδειγμα, για ένα τροχαίο που αποβαίνει μοιραίο δίνεται πολύ μεγάλη έμφαση, παραθέτοντας όλες τις λεπτομέρειες (ακόμα και με γραφικά) κάτω από τις οποίες σημειώθηκε, για τα εργατικά δυστυχήματα ενίοτε παραλείπεται μέχρι και μια απλή αναφορά, λέτε και αποτελεί φυσιολογική συνέπεια!
ΔΕΝ λέμε να μην γίνεται αναφορά στα τροχαία και πολύ περισσότερο μάλιστα όταν χάνονται ζωές, ούτε πως δεν θα πρέπει να γίνεται θέμα το μοιραίο από τη χρήση πατινιών, όμως τον ίδιο πόνο και την ίδια οδύνη προκαλεί ο θάνατος και για έναν εργαζόμενο που «φεύγει» τόσο άδοξα.
ΤΙ θα πρέπει δηλαδή, να αξιολογείται η είδηση με τον αριθμό της απώλειας ζωών όπως στην περίπτωση του εργοστασίου «Βιολάντα» στα Τρίκαλα για να δίνεται χώρος στην προβολή και στην έκταση του τραγικού αποτελέσματος;
ΚΑΝΟΥΜΕ λόγο στα περί δημοσιότητας διότι – δυστυχώς – αυτός φαίνεται να είναι ο όρος κάτω από τον οποίο εγείρονται τα αντανακλαστικά της εκάστοτε εξουσίας για να «συγκινηθεί» και να πάρει μέτρα – τα όποια μέτρα – όπως παραδείγματος χάρη στην περίπτωση των πατινιών ή στην διόρθωση παγίδων που σημειώνονται τροχαία.
ΚΑΙ το κάνει όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά φοβούμενη το πολιτικό κόστος ως απότοκο της δημοσιότητας, δυστυχώς επίσης.
ΑΚΟΥΣΑΤΕ, αλήθεια, εσείς να λαμβάνονται αυστηρά μέτρα ασφάλειας στους χώρους εργασίας; Εμείς πάντως όχι, αφήνονται όλα χύμα…