ΕΚΤΟΣ από τις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας θα πρέπει να υπάρχουν και οι κρυφές των κομμάτων, κάτι άλλωστε που σημειώνεται κατά διαστήματα, με βάση τις οποίες καθορίζονται οι πολιτικές επιλογές δια των παρεμβάσεών τους προς την κοινή γνώμη.
ΕΙΝΑΙ προφανώς οι δημοσκοπήσεις που βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην αλήθεια, την οποία μόνο τα υψηλόβαθμα στελέχη γνωρίζουν.
ΑΦΟΡΜΗ για το σημερινό μας σημείωμα παίρνουμε από την παροχολογία της κυβέρνησης που ανακοινώθηκε εν μέσω πανηγυρικού τόνου την Τρίτη της περασμένης εβδομάδας σε εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών υπό την παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
ΣΤΗΝ εκδήλωση αυτή λέχθηκε ότι πρόκειται να διατεθεί ποσό ύψους 23 δις ευρώ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αποτελώντας βασικό μοχλό ανάπτυξης σ’ ολόκληρη τη χώρα.
ΠΗΓΗ άντλησης του νέου χρηματοδοτικού εργαλείου, όπως ειπώθηκε, είναι το ΕΠΑ (Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης), και για να συνεννοούμαστε καλύτερα, διευκρινίζουμε ότι πρόκειται για το πρώην ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων), το οποίο μετονομάστηκε από τη νυν κυβέρνηση, όπως βεβαίως έγινε και με άλλους φορείς στους οποίους άλλαξαν τις ονομασίες, όπως για παράδειγμα με τον πρώην ΟΑΕΔ (Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού) που σήμερα αποκαλείται ΔΥΠΑ (Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης), που κατά τη γνώμη μας όλα αυτά έχουν την σημειολογία τους.
ΤΟ ΕΠΑ, λοιπόν, είναι δημόσιος φορέας που δίνει χρηματοδοτήσεις αποκλειστικά από εθνικούς πόρους, ένας φορέας για τον οποίο εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά ως προς τις επιλογές για την κατανομή των κονδυλίων, καθώς υπάρχει έντονο το «πελατειακό» πρόκριμα.
ΟΙ πόροι μέσω του ΕΠΑ, όπως ανακοινώθηκε στην συγκεκριμένη εκδήλωση, θα κατευθυνθούν κυρίως σε Περιφέρειας και Δήμους, με έμφαση σε έργα υποδομών, πολιτικής προστασίας, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, του ψηφιακού μετασχηματισμού, της καινοτομίας και κοινωνικής συνοχής.
ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΟΝΤΑΣ την απορρόφηση των 23 δις ευρώ, λόγος έγινε για είκοσι τομεακά προγράμματα, δεκατρία περιφερειακά και τέσσερα ειδικά προγράμματα.
ΚΑΤΑ πόσο μπορεί να μοιραστεί δίκαια η «πίτα» υπάρχει σοβαρός προβληματισμός κι αυτό διότι η κυβέρνηση δεν διακρίνεται και τόσο πολύ ως προς την «αριστεία» επί της κοινωνικής δικαιοσύνης.
ΚΙ επειδή η ίδια έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι υπάρχουν αμφιβολίες για την δίκαιη κατανομή.
ΤΟΝ προβληματισμό επιτείνει το γεγονός ότι η εξαγγελία γίνεται στις επί θύραις εθνικές εκλογές και δεν είναι μόνο η ίδια που έχει την αγωνία της τρίτης επανεκλογής, την έχουν και οι βουλευτές της.
ΟΙ βουλευτές, οι οποίοι αναμένεται να βρεθούν στην ουρά έξω από τα υπουργεία και να λένε «δώσε και σε μένα μπάρμπα» ώστε τα όποια κέρδη να χρησιμοποιήσουν κατά το παλαιοκομματικώς λεχθέν προς τους ψηφοφόρους «κατόπιν ενεργειών μου…».
ΑΡΑ οι πιο δυνατοί είναι αυτοί που θα έχουν το προβάδισμα, οπότε πάει στράφι η δίκαιη κατανομή.
ΓΙΝΕΤΑΙ φανερό πως η συγκεκριμένη εξαγγελία έχει έντονο προεκλογικό χαρακτήρα και ενδεχομένως να μην γίνονταν ποτέ αν η κυβέρνηση γνώριζε πως είναι ξανά το μεγάλο φαβορί για εξασφάλιση υψηλών ποσοστών που θα τής επέτρεπε να αισιοδοξεί για νέα αυτοδυναμία, εκεί άλλωστε που έχει θέσει τον πήχη.
Η παροχολογία στην Ελλάδα είναι διαχρονικά το αγαπημένο σπορ των κυβερνήσεων, θεωρώντας ότι μπορεί να σκεπάσει όλα τα διατρέχοντα πολιτικά αμαρτήματα εντός της θητείας της, ακόμα κι αν πρόκειται για το «έγκλημα των Τεμπών», τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το «Πρέντατορ», τις απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ, το βόλεμα ημετέρων και άλλα.
ΟΛΑ αυτά μένει να αξιολογηθούν από τους πολίτες, οι οποίοι καλούνται παράλληλα να ερμηνεύσουν τι εστί «λαϊκισμός» που κατά κόρον χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να κατηγορήσει την αντιπολίτευση, καθώς αυτός είναι ο υπέρτατος κριτής.
