Απόψε δεν κοιμήθηκα και σήμερα νυστάζω,/ γιατί κουβέντιαζα πολύ με μια γειτονοπούλα./ Να τη φιλήσω ντρέπομαι, να της το πω φοβάμαι,/ γιατί έχει αδέρφια στο κλαρί, πατέρα καπετάνιο.

Από τα ωραιότερα και λυρικότερα τραγούδια που τραγουδιούνται και χορεύονται στα Τζουμέρκα καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές. Αναφέρεται στα αυστηρά ήθη της εποχής εκείνης, με το παλικάρι να ντρέπεται να εκδηλώσει τον έρωτά του προς την αγαπημένη του, αλλά και να φοβάται τον πατέρα και τ’ αδέρφια της.
Εκείνα τα χρόνια το μεγαλύτερο προνόμιο για την οικογένεια ήταν η τιμή. Ήταν μια εξαιρετική αρετή για τον άνθρωπο, γι’ αυτό και την κρατούσε με κάθε τρόπο. «Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει», έλεγε ο σοφός λαός.
Στο σχετικό τραγούδι τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα για τον ερωτευμένο νέο, επειδή η κοπέλα είχε πατέρα καπετάνιο και αδέρφια κλέφτες. Συνεπώς δε σήκωναν μύγα στο σπαθί τους, θέλοντας να έχουν το κούτελό τους καθαρό.