Στις 17 Δεκεμβρίου 2025 ο «Τα» δημοσίευσε άρθρο μου με το οποίο επέκρινα τον κ. Αλέξη Τσίπρα ότι ως πρωθυπουργός διέπραξε δύο μεγάλα πολιτικά σφάλματα, τα οποία κατέστρεψαν τον ΣΥΡΙΖΑ και ζημίωσαν τη δημοκρατία στην Ελλάδα.
Το ένα από τα δυο σφάλματα αφορούσε στην αβασάνιστη απόφασή του να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εθνικές εκλογές μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 από τη ΝΔ, ενώ μπορούσε να καταστρώσει οικονομικό πρόγραμμα άμεσης εφαρμογής, ώστε να εκμεταλλευθεί τα 37 δις ευρώ που είχε μαζέψει στα ταμεία του κράτους στραγγίζοντας κυρίως τη μεσαία τάξη.
Είναι γνωστό ότι ένα μέρος των 37 δις έπρεπε να είναι παρκαρισμένο για δημοσιονομικούς λόγους. Αν διέθετε ένα ποσό 15 έως 20 δις ευρώ όχι για επιδοματική πολιτική αλλά για μόνιμη αύξηση μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων, τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 θα τις χτυπούσε με πολύ μεγάλες πιθανότητες, έστω και με το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Σ’ αυτή μου τη σκέψη συνηγορεί αποφασιστικά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από τις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 μέχρι τις εθνικής εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 αύξησε την εκλογική του δύναμη από 23,75% σε 31,53%, δηλαδή περίπου οκτώ ποσοστιαίες μονάδες, εξέλιξη που κανένας δεν περίμενε ούτε και οι προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ δημοσκόποι!
Σκεφθείτε τώρα να έπεφταν στη λαϊκή και μεσαία τάξη 20 δις ευρώ τί πάρτι θα γίνονταν! Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας εκθέτει στην «ΙΘΑΚΗ» (σελίδα 556) ότι «Γνωρίζω πως εκείνο το βράδυ (σ.σ. εννοεί το βράδυ των ευρωεκλογών του Μαΐου 2019), ο Μητσοτάκης πανηγύριζε με την απόφασή μου να πάμε σε πρόωρες εκλογές. Φοβόταν ότι αν οι εκλογές διεξάγονταν το φθινόπωρο, μπορεί να δυσκόλευαν τη νίκη του». Ίσως κάποιοι θεώρησαν υπερβολική την κριτική μου πάνω στο θέμα αυτό. Φρόντισαν όμως να με δικαιώσουν ευρωπαίοι ηγέτες, μεταξύ των οποίων και ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν. Όπως ιστορεί ο κ. Τσίπρας στην «ΙΘΑΚΗ» (σελίδα 556) «Σε κάθε περίπτωση, στην απόφασή μου (σ.σ. να πάει σε πρόωρες εκλογές) πρυτάνευσε η ηθική και δημοκρατική ευθύνη. Εκ των υστέρων, βέβαια, προβληματίζομαι αν θα ήταν άλλη η εξέλιξη των πραγμάτων σε περίπτωση που αποφάσιζα αλλιώς. Καθώς στην πολιτική κάποιες αξίες ή και κάποια αισθήματα, συνήθως υποχωρούν μπροστά στον υπολογισμό του πολιτικού κόστους ή κέρδους, είμαι βέβαιος ότι πολλοί δεν κατάλαβαν τί ακριβώς έκανα εκείνο το βράδυ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, αμέσως μετά, τον Ιούνιο, στη Σύνοδο Κορυφής στη Μάλτα, τους ευρωπαίους συναδέλφους μου να εκφράζουν την απορία τους για την απόφασή μου. Ήταν πεισμένοι ότι έκανα λάθος. Ο Μακρόν, μάλιστα, μου σχολίασε: Μέχρι τον Οκτώβριο, στην πολιτική είναι μισός αιώνας». Ακριβώς αυτό που έγραψα του είπε ο Μακρόν. Ότι δηλαδή δεν εκμεταλλεύθηκε το χρονικό διάστημα που ήταν ικανό με στοχευμένους οικονομικούς χειρισμούς να ανατρέψει την σε βάρος του κατάσταση. Και δεν το έκανε, λέει, αυτό ο κ. Τσίπρας για λόγους ιδεολογικούς.
Όπως καταγράφει στην «ΙΘΑΚΗ» (σελίδα 557) «Από ιδεολογική άποψη, ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων μας δεν ήθελε να έχει πάρε – δώσε με τις παραδοσιακές πελατειακές πρακτικές. Τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά τα πιό νέα, είχαν το ηθικό πλεονέκτημα πάνω από όλα».
Ο κ. Τσίπρας στη θέση του αυτή, την οποία όπως λέει «ασπάζεται», επικεντρώνει τα πιστεύω του σε μια μικρή μειοψηφία του 4% ή 5% που ήταν η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2012, αγνοώντας το μέγα πλήθος του 30% που τον έκανε κυβέρνηση τον Ιανουάριο 2015, το οποίο προέρχονταν κατά βάση από το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ αλλά και από μη πολιτικοποιημένους δεξιούς ψηφοφόρους, όπως εκείνοι που ψήφισαν «ΟΧΙ» στο Δημοψήφισμα από κάστρα της Δεξιάς (Λακωνία, Καστοριά κλπ).
Αυτούς τους έγραψε κανονικά και τους άφησε βορά είτε στον Μητσοτάκη είτε στον Ανδρουλάκη. Όχι φιλαράκο. Δεν είχες κανένα δικαίωμα να αφήσεις αυτόν τον κόσμο στις ρεβανσιστικές ορέξεις κανενός. Αυτοί σε ψήφισαν, διότι είχαν απογοητευθεί από τη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ και ήρθαν στην αριστερά με την προσδοκία και την ελπίδα για μια διαφορετική κοινωνική και οικονομική πολιτική. Και αντί να τραβήξεις μπροστά και να αγωνιστείς γι’ αυτόν τον κόσμο, κατέθεσες τα όπλα και έδωσες την ευκαιρία στον Μητσοτάκη να χειριστεί αυτός τα 37 δις ευρώ με επιδοματική πολιτική ζητιανιάς και να θριαμβολογεί για την ανέλπιστη «προίκα» που του άφησες. Αφήνοντας κατά μέρος ιδεολογικές αγκυλώσεις έπρεπε να στραγγίξεις τα χρήματα που διέθετες, όπως έκανε για την κυβέρνησή σου ο Σαμαράς που δεν είχατε να πληρώσετε μισθούς και συντάξεις. Εκτός και αν είχες δώσει κάποιες υποσχέσεις στα μεγάλα αφεντικά της ΕΕ οπότε δίκαιος ο μισθός σου…
*Ο Γιώργος Χαλκιάς είναι επίτιμος δικηγόρος
