ΔΕΝ στέλνουμε το καλύτερο μήνυμα προς τους καθ’ ύλην αρμόδιους αξιωματούχους της κυβέρνησης όταν δεν υπάρχει συνεννόηση για κάτι που διεκδικούμε.
ΤΟ αναφέρουμε ύστερα από όλα όσα συμβαίνουν με την αξιοποίηση του στρατοπέδου «Βερσή» στο οποίο έχει μπει λουκέτο, καθώς σύμφωνα με την περιρέουσα ατμόσφαιρα φαίνεται να ισχύει το λεχθέν «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται».
ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ μια άνευ προηγουμένου «Βαβέλ» που κανείς δεν ξέρει τελικά που θα καταλήξει.
ΚΑΤΑ τη γνώμη μας δεν θα συνέβαινε αυτό αν οι εκπρόσωποι του τοπικού δημόσιου βίου αποφάσιζαν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και μέσω ενός ψύχραιμου και εποικοδομητικού διαλόγου οδηγούνταν σε προτάσεις για το γενικό καλό της πόλης.
ΑΝΤΙ αυτού βλέπουμε ο καθένας να διατυπώνει την δική του σκέψη και το δικό του σχέδιο, που όταν προσκρούει σε αντίθετη προς αυτή να ακολουθούν αντιπαραθέσεις, έριδες, νεύρα, φωνές και στο τέλος να χαλάνε καρδιές, γνωρίζοντας καλά πως όλα αυτά αντί να ενώνουν, διαιρούν.
ΤΟ κλίμα, εν τω μεταξύ, που έχει δημιουργηθεί αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης, η οποία βλέποντας να τεντώνεται το σχοινί σίγουρα θα σκέφτεται – και πολύ ορθά – πως «εφόσον δεν μπορείτε να τα βρείτε μεταξύ σας αφήστε να λύσουμε εμείς τον Γόρδιο δεσμό…».
ΠΩΣ θα τον λύσουν; Με ό,τι τους βολεύει καλύτερα και φυσικά δίχως να λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές ανάγκες του νομού και συνάμα με το λιγότερο οικονομικό κόστος.
ΤΟ στρατόπεδο βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Αρταίων, επομένως είναι αυτός που στις πλάτες του πέφτει το μεγαλύτερο βάρος, ή αν θέλετε η ευθύνη, να καθορίσει το πλαίσιο των σχεδιασμών για την αξιοποίηση.
ΑΥΤΟ όμως που βλέπουν οι πολίτες είναι, ελλείψει προωθητικών πρωτοβουλιών με σύνθημα ας πούμε «ενότητα – δράση – διεκδίκηση», ότι κινείται επιλεκτικά προς κατευθύνσεις που αποκλείουν συλλογικούς φορείς, μέσω των οποίων θα μπορούσαν να προκύψουν απόψεις με καλά και ευεργετικά αποτελέσματα.
ΕΙΝΑΙ αλήθεια απορίας άξιον με τι φάκελο θα εμφανίζονταν ενώπιον του αρμόδιου υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια έτσι και τους έλεγε ότι το υποσχόμενο ραντεβού θα γίνει σε πέντε, δέκα, δεκαπέντε μέρες.
ΩΡΑΙΑ, υπάρχει το plan A μέσω του οποίου γίνεται λόγος για χρήση στρατιωτικής μονάδας.
ΑΝ ο κ. Δένδιας πει «όχι» σ’ αυτό, σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έχουν να παρουσιάσουν το plan Β που περιλαμβάνει αξιοποίηση μέσω στέγασης διοικητικών υπηρεσιών, χωρίς, επισήμως τουλάχιστον, να τις κατονομάζουν.
ΚΙ αν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας απαντήσει ότι «γνωρίζω πως υπάρχουν φορείς στην Άρτα που διαφωνούν μ’ αυτή την προοπτική…» τί θάχουν να πουν;
ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΜΕ το γεγονός ότι εφόσον συνεχίζεται ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή το ραντεβού ενδεχομένως να πάει πολύ μακριά ή και να μην κλειστεί ποτέ, ωστόσο δεν μπορεί να αποσιωπηθεί το γεγονός πως η προετοιμασία για ένα κοινά αποδεκτό σχέδιο μπάζει από παντού.
ΓΙΑ να το πούμε πιο απλά κυριαρχούν προσωπικές γνώμες κι όχι η σύνθεση μέσα από προτάσεις που θα διατυπώνονταν από συλλογικούς φορείς.
ΑΥΤΟ μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τον κοινό διάλογο με συμμετοχή αιρετών του Αρτινού λαού, και επειδή απ’ ότι όλα δείχνουν ακόμα δεν περάσαμε στο… παρασύνθημα, μήπως είναι καιρός για ένα αντάμωμα για συγκλίσεις και όχι για αποκλίσεις;
ΑΝ ο Δήμος Αρταίων δεν είναι διατεθειμένος να το κάνει, ας βρεθεί κάποιος άλλος θεσμικός, πρόσωπο ή φορέας, να τραβήξει μπροστά απευθύνοντας προσκλήσεις και προς τους υπόλοιπους με στόχο να υπάρξει μια κοινή γραμμή, ειδάλλως θα ισχύει η παροιμία που λέει πως «όπου λαλούν (ξεχωριστά θα λέγαμε εμείς) πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει»…