ΟΤΑΝ στο προηγούμενο φύλλο του «Τ» μέσα από τη στήλη «Ακριτομυθίες» σημειώναμε με αφορμή τις έντονες και παρατεταμένες βροχοπτώσεις, ότι μπορούν – πέρα από τις καταστροφές – να αποβούν ωφέλιμες με τη δημιουργία αποθεμάτων νερού, η αλήθεια είναι πως μια αυτοσυγκράτηση την είχαμε, ωστόσο το τολμήσαμε.
Όταν όμως την ίδια μέρα της έκδοσης (Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου) λάβαμε ένα email από τον ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σάκη Αρναούτογλου (φωτο) για το ίδιο θέμα νιώσαμε δικαιωμένοι. Ο ευρωβουλευτής μέσω ερωτήσεώς του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέδειξε «τα σοβαρά» όπως υποστήριξε «θεσμικά κενά στη συλλογή και αποθήκευση επιφανειακών υδάτων για άρδευση στη χώρα». Και πρόσθεσε: «Την ώρα που μεγάλες ποσότητες νερού χάνονται ανεκμετάλλευτες, μικρά έργα – όπως αρδευτικές λιμνοδεξαμενές – “κολλάνε” σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, ενώ η υπεράντληση υδροφορέων και η αυξανόμενη ζήτηση επιτείνουν τη λειψυδρία σε πολλές αγροτικές περιοχές».
Με την παρέμβασή του αυτή ο Σάκης Αρναούτογλου ως βαθύς γνώστης του θέματος, καθότι έγκριτος μετεωρολόγος, ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατευθυντήριες οδηγίες, θεσμική απλοποίηση και στοχευμένη χρηματοδότηση μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωπαϊκών εργαλείων, ώστε να προχωρήσουν άμεσα έργα βιώσιμης διαχείρισης του νερού.
Την ίδια στιγμή ασκεί έντονη κριτική προς την κυβέρνηση, επισημαίνοντας: «Την ώρα που η κλιματική κρίση επιδεινώνει τη λειψυδρία, έργα καθυστερούν, ευρωπαϊκά εργαλεία μένουν αναξιοποίητα και οι αγρότες καλούνται να πληρώσουν το κόστος της αδράνειας…».
Από πού, εμείς τουλάχιστον, ορμώμενοι πήραμε αφορμή για την διατύπωση του σχολίου για το νερό που αφήνουμε να χάνεται; Μα από τη γνωστή ρήση των στωικών φιλοσόφων «ουδέν κακόν αμιγές καλού», σκεφτόμενοι πως σε κάθε πράγμα, όσο κι αν φαίνεται αρνητικό, (όντως) βρίσκεται πάντοτε κάτι θετικό.
Τι σημειώναμε εμείς…
ΚΑΙ κάτι τώρα που ενδεχομένως εκληφθεί και ως αφελές. Αφορμή για τη σκέψη αποτελούν οι παρατεταμένες βροχοπτώσεις, οι οποίες ναι μεν προκαλούν καταστροφές, μπορούν ωστόσο να αποβούν ωφέλιμες κατά τις περιόδους ανομβρίας του καλοκαιριού. Πώς; Με την δημιουργία αποθεμάτων νερού. Ειδικές κατασκευές στις περιοχές που υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αρδεύσεις, κάτι σαν μικρές λίμνες δηλαδή, οι οποίες με την τροφοδοσία τους θα πότιζαν αίφνης ελαιόδεντρα. Είναι κάτι που υπάρχει περίπτωση να εξεταστεί τεχνικά; Γιατί να ξοδεύεται άσκοπα όλο αυτό το νερό;