Το Εργατικό Κέντρο Άρτας, για άλλη μία φορά και σε συνέχεια των προηγούμενων πρωτοβουλιών του για την κατάσταση του Γενικού Νοσοκομείου Άρτας, στηρίζει τους υγειονομικούς που αντιστέκονται, που μάχονται ενάντια στην κατάσταση που έχουν δημιουργήσει οι πολιτικές της υποχρηματοδότησης διαχρονικά όλων των κυβερνήσεων και της ιδιωτικοποίησης.
Τελευταίο «επεισόδιο» η στάση του νεοδιόριστου Διοικητή του Νοσοκομείου κ. Νικολάου Μπινιατίδη, που μάλλον έχει μπερδευτεί. Θεωρεί ή θα ήθελε ίσως να είναι διοικητής στρατοπέδου για να δίνει διαταγές ή διοικητής της τροχαίας για να ρυθμίζει την… κυκλοφορία των γιατρών στις δημόσιες δομές του νομού Άρτας. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η μόνιμη τακτική του να διοικεί το ΓΝ Άρτας με αλλεπάλληλα εντέλλεσθε.
Έχει θράσος! Στο τελευταίο εντέλλεσθε που έβγαλε στις 26 Νοεμβρίου καλούσε την συνάδερφο χειρουργό να εφημερεύσει την ίδια μέρα για την εκτέλεση ενεργούς εφημερίας «για τη διασφάλιση του υπέρτατου αγαθού της δημόσιας υγείας!».
Ποιους νομίζει ότι κοροϊδεύει ο συγκεκριμένος διοικητής; Τους υγειονομικούς του ΓΝ Άρτας που υπερβάλλουν εαυτόν ή μήπως τους εργαζόμενους και το λαό του νομού μας που τρέμουν μην πάθουν κάτι αυτοί και οι συγγενείς τους και αναγκαστούν να μετακινηθούν 70 έως 150 χιλιόμετρα για να μπορέσουν να βρουν στοιχειώδεις δομές υγείας σε άλλους νομούς; Προφανώς το θράσος πηγάζει από την κυβερνητική πολιτική της ΝΔ και των προηγούμενων που έχουν καταντήσει τα περιφερειακά νοσοκομεία της περιοχής «κέντρα εφημερίας» που απλώς θα διεκπεραιώνουν τα επείγοντα περιστατικά.
Τί είδους Νοσοκομείο διοικεί ο συγκεκριμένος διοικητής όταν: Στην Χειρουργική κλινική οι γιατροί κάνουν 10 έως 11 εξοντωτικές εφημερίες το μήνα; Στην Πνευμονολογική υπηρετούν μόνο δυο ειδικοί γιατροί και εφημερεύουν και αυτοί με εντέλλεσθε. Στην Ήπειρο υπάρχει Πνευμονολογική κλινική μόνο σε ΠΓΝΙ και ΓΝ Άρτας. ΤΕΠ και Παθολογική λειτουργούν μόνιμα πια με μετακινήσεις γενικών ιατρών, αγροτικών γιατρών από τα ΚΥ του νομού, κάποια από τα οποία λειτουργούν χωρίς την παρουσία ειδικευμένων γιατρών. Στο Ακτινολογικό που λειτουργεί με μετακίνηση ιατρού από το ΠΓΝΙ εδώ και δύο χρόνια, η Διοίκηση δίνει 20.000 ευρώ σε ιδιωτική διαγνωστική εταιρεία για να γνωματεύει εξ αποστάσεως τις αξονικές. Αλήθεια, γιατί δεν δίνει αυτά τα χρήματα για τη πρόσληψη μόνιμου Ακτινολόγου;
Μπίζνες…
Για να το πούμε λιανά. Επειδή πάρθηκαν κομβικές πολιτικές αποφάσεις τις προηγούμενες δεκαετίες για να ξεκινήσουν οι επιχειρηματίες την δράση τους μέσα και έξω από τα νοσοκομεία, έχουμε οδηγηθεί σ’ αυτή την κατάσταση και μετράμε και νεκρούς. Αποφάσεις που πιστά προχώρησαν και υλοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν. Μόνο τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε δει κυβερνήσεις μονοκομματικές, πολυκομματικές, χωρίς κόμματα, δεξιές, αριστερές, κεντρώες και πάει λέγοντας. Ανεξάρτητα, όμως, από το πως παρουσίαζε ο καθένας τις θέσεις του, στην πράξη ο ένας έκοβε κι ο άλλος έραβε, όλοι τους στη γραμμή πώς θα γίνουν μπίζνες μέσα και έξω από τα νοσοκομεία.
Όταν ξεκίνησε δηλαδή το νοσοκομείο να λειτουργεί με κριτήρια ιδιωτικού τομέα, σαν επιχείρηση, που τα μετράει όλα σε κέρδη και ζημιές, οι ανθρώπινες ζωές αντικειμενικά τίθενται σε κίνδυνο, παύουν να είναι προτεραιότητα, όχι για τους υγειονομικούς, αλλά για την εκάστοτε κυβέρνηση και η πρόσβαση στην υγεία γίνεται εμπόρευμα, που όποιος μπορεί θα αγοράζει. Εμείς ως ασθενείς γίναμε πελάτες. Ο εξοπλισμός που απαιτείται από αναγκαίος έγινε κόστος που κάποια στιγμή στο μέλλον θα καλυφτεί. Οι υγειονομικοί από απαραίτητοι για τη λειτουργία του νοσοκομείου, έγιναν εργασιακό κόστος για το υπουργείο Υγείας που θα μειωθεί από εργασιακές σχέσεις μερικού χρόνου. Αυτό οδήγησε σε κενές θέσεις γιατρών, νοσηλευτών και τους υγειονομικούς εξαντλημένους μετά από μία πανδημία να προσπαθούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους χωρίς τα απαραίτητα.
Η σίτιση του νοσοκομείου έχει δοθεί σε ιδιώτες. Οι καθαρίστριές του βρίσκονται χρόνια τώρα σε κατάσταση συμβάσεων ορισμένου χρόνου, λες και η ανάγκη καθαριότητάς του υπάρχει περίπτωση ποτέ να σταματήσει.
Θέλουμε νοσοκομείο ανοιχτό
Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με τις κυνικές ομολογίες κυβερνητικών στελεχών πως «σιγά μωρέ, πως κάνετε έτσι, τα Γιάννενα δίπλα είναι, μισή ώρα, εμείς στην Αθήνα θέλουμε μια ώρα να πάμε στο νοσοκομείο», μάς προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει. Θέλουν στην Ήπειρο να υπάρχει μόνο ένα Νοσοκομείο, στα Γιάννενα, και τα υπόλοιπα να υπολειτουργούν.
Όποιο αίτημα κι αν έχουμε προτάξει εμείς ως Εργατικό Κέντρο ή οι υγειονομικοί που είναι και το αντικείμενό τους, η απάντηση είναι δεν υπάρχουν λεφτά, τι θέλετε να πέσει έξω η οικονομία; Να ξαναγυρίσουμε στα μνημόνια; (λες και φύγαμε και ποτέ!). Εμείς λέμε πως θέλουμε, απαιτούμε στην πόλη μας, στην Άρτα, να έχουμε Γενικό Νοσοκομείο ανοιχτό, απαιτούμε οι ζωές μας να είναι η απόλυτη προτεραιότητα. Απόλυτη προτεραιότητα όχι απλά όταν αρρωστήσουμε και χρειαστούμε το νοσοκομείο, αλλά απόλυτη προτεραιότητα και στο επίπεδο της πρόληψης.
Απαιτούμε να προστατεύεται η υγεία μας και η ασφάλειά μας μέσα στους χώρους δουλειάς, γι’ αυτό έχουμε ως αίτημα να υπάρχουν γιατροί εργασίας, ειδικά στους μεγάλους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια. Απαιτούμε να υπάρχουν γιατροί για τα παιδιά μας στα σχολεία, γι’ αυτό θέλουμε «εδώ και τώρα» να υπάρχουν μόνιμα σχολικοί γιατροί και νοσηλευτές. Απαιτούμε τον 21ο αιώνα να προστατεύεται η ζωή μας και να μην ζούμε με το φόβο μην αρρωστήσουμε. Να μην είναι κριτήριο η τσέπη μας για το αν θα έχουμε πρόσβαση στην υγεία. Να μη λογίζεται η ζωή μας ως μια πεντάρα στην άκρη πεταμένη.
Η λύση
Πιστεύουμε ακράδαντα πως η λύση για να έχουμε το Νοσοκομείο και το σύστημα υγείας των σύγχρονων αναγκών μας, θα έρθει από τον κοινό αγώνα των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, από τον κοινό βηματισμό των εργατών που μπορεί να μην τα ξέρουν όλα, να μην έχουν ολοκληρωμένη άποψη για τα ζητήματα της υγείας, με τους υγειονομικούς που υπηρετούν το σύστημα υγείας. Από την κοινή πάλη με τους φτωχούς αγρότες, τους μικροεπαγγελματίες της πόλης μας.
Παλεύουμε
Εμείς παλεύουμε να φτιαχτεί μια τέτοια συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων που θα βλέπουν αυτά που τους ενώνουν, που θα προσπαθούν να βγάζουν κοινά συμπεράσματα από αυτά που ζουν, να διαμορφώνουν κοινές αξίες, να στρέφονται για τα προβλήματά τους απέναντι στον κοινό αντίπαλο, την πολιτική των κερδών.
Εμείς δεν πιστεύουμε, δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε το δρόμο του βωβού πόνου. Βρίσκουμε θάρρος και δύναμη όταν οι συνάδελφοι από έναν κλάδο, από μία επιχείρηση βρισκόμαστε, στο Εργατικό Κέντρο, στο μάζεμα του Σωματείου μας και σχεδιάζουμε, οργανωνόμαστε, βγάζουμε συμπεράσματα. Βρίσ- κουμε την ελπίδα μας όταν αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας με όπλο μας την αλληλεγγύη. Έτσι γινόμαστε ικανοί να συνεχίζουμε, να μην ετεροκαθοριζόμαστε, να βάζουμε τον πραγματικό αντίπαλο στο στόχαστρο, και να έτσι να ξέρουμε και ποιοι είναι οι σύμμαχοί μας.
Γι’ αυτό και έχουμε απάντηση στο πού θα βρεθούν τα λεφτά για να τα κάνουμε όλα αυτά πράξη. Πρέπει να χάσει το μεγάλο κεφάλαιο, για να αποκτήσουμε εμείς αυτά που έχουμε ανάγκη. Το δίλημμα σήμερα είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας. Εμείς πάντα θα επιλέγουμε τις ζωές μας. Και οι ζωές μας δεν χωράνε στις μεγάλες τους εταιρίες που 128 από δαύτες μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025 κατέγραψαν κέρδη κοντά στα 6 δις ευρώ.
Το πρώτο εξάμηνο του 2025 που στο Νοσοκομείο της πόλης μας στήνονταν τα επόμενα Τέμπη, αυτοί έβγαζαν ένα δις ευρώ το μήνα κι εμείς δεν βγάζαμε το μήνα μετά τις 15. Αυτοί έβγαζαν ένα δις ευρώ το μήνα και το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών λειτουργούσε κάποιες μέρες χωρίς παθολόγο. Αυτοί έβγαζαν ένα δις ευρώ το μήνα και στο Νοσοκομείο δεν υπήρχε πρόβλεψη για μετακίνηση των ασθενών της Ψυχιατρικής κλινικής.
Αυτοί έβγαζαν ένα δις ευρώ το μήνα και το Νοσοκομείο ενός ολόκληρου νομού έμενε μέρες χωρίς εφημερεύοντα γιατρό στην Παθολογική και με καμιά 10ρια μέρες να μην εφημερεύει γιατρός στο Ακτινοδιαγνωστικό.
Είναι η ζωή μας…
Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Και όλη αυτή κατάσταση δεν είναι άλλη μία πολιτική συζήτηση γενικά και αόριστα. Είναι η ζωή μας και πρέπει να την υπερασπιστούμε.
Απέναντι σε μια πολιτική που θα δώσει έως το 2035 περίπου στα 80 δις ευρώ στον πόλεμο. Αυτή είναι η πολεμική οικονομία τους. Να κόβουν όλες τις παροχές που με αγώνες έχουμε κατακτήσει, να κόβουν από την υγεία, από την παιδεία, από την ασφάλιση, για να τα δώσουν στους πολέμους τους. Με εμάς, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους μικρομαγαζάτορες, τους ελεύθερους επαγγελματίες να πληρώνουμε το 95% των φορολογικών εσόδων και αυτές οι 128 εταιρίες και όλο το συνάφι τους να φορολογούνται προαιρετικά, αν μπορούν και θέλουν. Ποιον εργάτη ρώτησαν αν έχει να πληρώσει, ποιον αγρότη, ποιον ελεύθερο επαγγελματία;
Να πάνε να τα πάρουν από αυτούς και να βρεθούν έτσι τα λεφτά για ένα σύγχρονο νοσοκομείο για να σταματήσει να τρέμει το φυλλοκάρδι μας, να σταματήσουμε να μετριόμαστε και να βγαίνουμε λιγότεροι. Καλούμε τους υγειονομικούς να μπουν δυνατά στον αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους στην εργασία, να μπορούν να ασκούν τα καθήκοντά τους αξιοποιώντας όλα τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Απαιτούμε…
Απαιτούμε και στηρίζουμε τα αιτήματα των υγειονομικών: Να γίνουν άμεσα προσλήψεις μόνιμων γιατρών στο ΓΝ Άρτας που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες λειτουργίας του κι όχι απλά να «βγαίνουν» οι εφημερίες. Ταυτόχρονη προκήρυξη του συνόλου των κενών οργανικών θέσεων ανά ειδικότητα. Μοναδική προϋπόθεση πτυχίο και τίτλος ειδικότητας.
Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών και συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Όχι στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας των γιατρών. 6ωρο – 5ημερο – 30ωρο.
Μια εφημερία την εβδομάδα. Ρεπό αμέσως μετά από κάθε εφημερία. Διπλασιασμό των απολαβών των νοσοκομειακών γιατρών: 20% αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου – 14ου μισθού, διπλασιασμό ωριαίας αποζημίωσης της εφημερίας. Να μην συγχωνευτεί, κλείσει κανένα τμήμα, καμία κλινική, κανένα νοσοκομείο.
Υπογράφει η Διοίκηση του ΕΚΑ