Να μην το παραλείψουμε γιατί νομίζουμε ότι έχει τη σημασία του.
Μιλάμε για την πυρκαγιά που ξέσπασε στις 11 Αυγούστου, η οποία ξεκινώντας από τον Γυμνότοπο σκόρπισε τον όλεθρο σχεδόν σ’ όλο το Δήμο Ζηρού και στα χωριά Παντάνασσα, Ανωγειατά, Καμπή Δήμου Αρταίων. Οι κάτοικοι ζητούσαν απεγνωσμένα στήριξη για την αντιμετώπιση της επερχόμενης μεγάλης καταστροφής μόνο που δεν έβλεπαν να έρχεται.
Απόδειξη; Ο Δήμος Ζηρού με 60.000 στρέμματα καμένης γης, με σπίτια να γίνονται παρανάλωμα του πυρός με θανάτωση ζώων, με φλόγες να μπαίνουν μέσα σε εγκαταστάσεις, με καλλιεργήσιμες εκτάσεις (κυρίως ελαιόδεντρα) να γίνονται στάχτη με δάση που τα δέντρα μετατράπηκαν σε «σκελετούς» κατατάσσεται στην Πέμπτη θέση πανελλαδικά ως προς τις καταστρεπτικές συνέπειες.
Ως προς την στήριξη, ωστόσο, υπάρχουν και εξαιρέσει. Μεταξύ των άλλων στα δοκιμαζόμενα χωριά στις δύσκολες ώρες που περνούσαν, βρέθηκε επιτόπου και από πολύ κοντά ο πρόεδρος της ΟΑΣΝΑ Βαγγέλης Μπέτσα, παρά το γεγονός ότι κύριο σημείο αναφοράς του εν λόγω αγροτικού συνδικαλιστικού οργάνου είναι ο νομός Άρτας. Το έκανε προφανώς από ευαισθησία, ως ένδειξη στήριξης και αλληλεγγύης προς τους ανθρώπους που είδαν τις περιουσίες τους να εξαφανίζονται από προσώπου γης, αλλά παράλληλα να μεταφέρει την εμπειρία και τις γνώσεις του για το τι μπορεί να κάνουν ώστε να περιληφθούν στον κατάλογο των πυρόπληκτων με σκοπό να λάβουν τις όποιες ενισχύσεις, έστω κι αν είναι πενιχρές.
Συνομίλησε με τους κατοίκους των χωριών (ανάμεσα στα άλλα και στον Γυμνότοπο), μίλησε για τα βήματα που μπορούν να κάνουν, έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου του για επικοινωνία σε τυχόν δυσκολίες που θα αντιμετώπιζαν, στάθηκε και στέκεται δίπλα τους.
Είναι από τα πρόσωπα που μνημονεύτηκαν στα χωριά της «κόλασης» (είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε ως αυτόπτες μάρτυρες) κι απ’ αυτό βεβαίως που αναγνωρίστηκε η ανεπιτήδευτη δική του συνεισφορά στις στιγμές μάλιστα της μεγάλης έκτακτης ανάγκης. Κέρδισε την εκτίμησή τους και δικαίως φυσικά. Εμφανίστηκε ωσάν συγχωριανός και τίποτε περισσότερο.
