ΔΕΧΘΗΚΑΜΕ ένα τηλεφώνημα από μια ευγενέστατη συνδημότισσά μας, καθ’ όλα σοβαρή κι απ’ ότι φάνηκε με βαθύτατη γνώση επί των πεπραγμένων της Άρτας, ως αποτέλεσμα προφανώς της μεγάλης αγάπης για την πόλη.
Το θέμα που θέλησε να αναδείξει αφορά το νέο κτίριο για τη στέγαση του ΚΑΠΗ στη γωνία των οδών Γ. Κοτζιούλα και Σκουφά, το οποίο η ίδια χαρακτηρίζει παντελώς ακατάλληλο για τη συγκεκριμένη χρήση τόσο λόγω θέσης όσο και προδιαγραφών. Όπως παρατηρεί, καθότι μέλος του, δεν διαθέτει καθόλου εξωτερικό χώρο, η πρόσβαση ως ένα βαθμό είναι επικίνδυνη για τα άτομα της τρίτης ηλικίας καθώς η κυκλοφορία των αυτοκινήτων είναι πυκνή κι ακόμα ότι οι προσερχόμενοι θα παραμένουν εγκλωβισμένοι και αποκλεισμένοι μέσα σ’ έναν εσωτερικό χώρο λίγων τετραγωνικών μέτρων χωρίς ταυτόχρονα να έχουν την άνεση να βγαίνουν έξω να παίρνουν τουλάχιστον λίγο αέρα.
Εν τω μεταξύ λόγω του περιορισμού αυτού, διατύπωσε τον προβληματισμό της ως προς την ανάπτυξη διαφόρων δραστηριοτήτων, που κατά τη γνώμη μας ορθώς επισημαίνεται, διότι η καθεμιά και ο καθένας που πηγαίνει στο ΚΑΠΗ δεν το κάνει για να πίνει τον καφέ ή το αναψυκτικό του με τις ώρες. Πηγαίνει και για να περνάει δημιουργικά τον χρόνο του μέσω διαφόρων προγραμμάτων που οφείλουν να εκπονούν οι αρμόδιοι. «Χίλιες φορές καλύτερα να εγκαθιστούσαν ένα προκάτ σ’ άλλο χώρο παρά αυτόν που επέλεξαν» ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ παράλληλα άφησε υπονοούμενα και για τον τρόπο για τον οποίο ερρίφθη ο κύβος για το συγκεκριμένο κτίριο.
Απ’ ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ενστάσεις δεν προβάλλονται μόνο από την ευγενική κυρία που πήρε την πρωτοβουλία για δημοσιοποίηση της άλλης άποψης. Διατυπώνονται και από πολλούς άλλους που όχι μόνο συμφωνούν αλλά ενισχύουν ακόμα περισσότερο τις θέσεις που αναπτύσσει.
Είθε πάντως αυτό να μην συντελέσει ώστε οι πολύτιμοι συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας γυρίσουν την πλάτη και δούμε άδειο το νέο κτίριο του ΚΑΠΗ. Θα φανεί…