ΥΠΑΡΧΕΙ ένα πολύ σοβαρό θέμα με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθούμε με πιο ουσιαστικό τρόπο στο νομό μας. Μιλάμε για την ξηρασία ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης ανομβρίας, ένεκα της οποίας μάλλον δεν προδιαγράφεται ευοίωνο το μέλλον για τον πρωτογενή τομέα που αποτελεί τη βαριά μας βιομηχανία. Αν χαθεί κι αυτός τινάζεται στον αέρα ολόκληρη η τοπική οικονομία.
ΑΝ δεν κάνουμε λάθος έχει να βρέξει από τον Μάιο χωρίς να διαφαίνονται σημάδια ότι υπάρχει περίπτωση να συμβεί το αντίθετο στο επόμενο διάστημα. Όχι μόνο ο άνθρωπος, και τα φυτά δεν ζουν χωρίς το πολυτιμότερο αγαθό. Η λύση για την εξασφάλισή του βρίσκεται στα αρδευτικά έργα. Κάποια βήματα έγιναν, όμως χρειάζονται πολύ περισσότερα ώστε να έχουν πρόσβαση όλοι οι αγρότες. Πάρτε το στα ζεστά.
ΠΟΙΕΣ διεξόδους βρίσκουν σήμερα οι καλλιεργητές για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες για πότισμα; Γνωστό νομίζουμε σε όλους. Μα τι άλλο από τις γεωτρήσεις; Κάτι που αξιολογείται ως αναγκαίο κακό, διότι με την εντατική χρήση τους πέφτει η στάθμη του νερού προκαλώντας μεγάλη οικολογική καταστροφή. Έτσι όπως πάει το πράγμα σε λίγο δεν θα βρίσκεται υδροφόρος ορίζοντας για άντληση. Χαίρε βάθος αμέτρητον.
ΤΙΣ λέξεις «εντατική χρήση» δεν τις αναφέρουμε τυχαία. Οι παραγωγοί ακτινιδίων για παράδειγμα δεν υπάρχει μέρα που να μην ποτίζουν τα χωράφια τους. Αν δεν το κάνουν θα επέλθει η καταστροφή. Αντέχεται;
ΕΚΕΙΝΟΙ, εν τω μεταξύ, που βρίσκονται σε πιο δεινή θέση είναι οι ελαιοπαραγωγοί. Ενώ φωνάζουν για νερό κανείς δεν τους ακούει. Μόνοι και ανυπεράσπιστοι στην επέλαση της ξηρασίας. Εμ βέβαια, είχαν το νου τους πως θα κάνουν τη μοιρασιά των επιδοτήσεων στους ημετέρους μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, τις ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών θα λογάριαζαν;
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ αλήθεια με τι ασχολούνται τα κανάλια όλο αυτό το διάστημα που ο υδράργυρος χτύπησε κόκκινο; Όλα για το πως «καίγονται» από το καμίνι οι Αθηναίοι, άντε και λίγο οι επαρχιώτες, όμως τσιμουδιά για τις επιπτώσεις των καλλιεργειών από την ξηρασία. Σάμπως δηλαδή δέντρα και φυτά να βρίσκονται… μέσα στην τρελή χαρά και να κάνουν πάρτι εν μέσω των υψηλών θερμοκρασιών!
ΤΟ λέμε διότι – δυστυχώς – η πολιτική ατζέντα διαμορφώνεται εν πολλοίς με τη δημοσιότητα που παίρνει ένα θέμα. Στην περίπτωση, φερ’ ειπείν, που τόκαναν «βούκινο» με ατάκες του τύπου «αφανίζεται λόγω ξηρασίας ο κάμπος της Άρτας» ίσως υπήρχε μια κάποια ελπίδα να… ρίξουν και καμιά ματιά δω χάμω, που θάλεγε και ο Νικόλας Άσημος. Τώρα που αφήνονται ανέγγιχτοι ισχύει παραφρασμένος κάπως ο στίχος του ίδιου «Περνάς καλά κει πάνω»…
ΛΟΙΠΟΝ, σήμερα διανύουμε την έκτη ημέρα του Αυγούστου, του τελευταίου δηλαδή μήνα του καλοκαιριού με τους περισσότερους εξ υμών να βρίσκεστε – υποθέτουμε – με άδειες είτε σε διακοπές, διότι άλλο άδεια και άλλο διακοπές. Δεν ταυτίζονται απαραιτήτως, αν δεχθούμε τα στατιστικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων…
ΘΑ φανεί, άλλωστε, και από την κίνηση στα χωριά τα οποία περιμένουν πάντοτε με ανοιχτές τις αγκάλες έστω και αν εγκαταλείφθηκαν από τα παιδιά τους. Στις πατρογονικές εστίες περνάς και με λιγότερα, καθώς δεν χρειάζεται νάχεις μονίμως το χέρι στην τσέπη. Ούτε να σκέφτεσαι ομπρέλες στις παραλίες… τα πλατάνια νάναι καλά.
ΕΝΑΣ λόγος παραπάνω φέτος ν’ ανταμώσουμε και να ξεφαντώσουμε στα χωριά μας. Δείτε το και ως αντίσταση στον «πόλεμο» που δέχονται τα πανηγύρια με τα αυτόφωρα ανθρώπων των Συλλόγων και το σαφάρι για την επιβολή προστίμων, διότι δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις. Με το στανιό να χαθεί κάθε ίχνος από την παράδοση των ιδιαίτερων πατρίδων. Ε όχι, να μην τους περάσει.
ΑΝΤΙ να πάνε σε μέρη με ζωή μεσ’ τη χλιδή, εκεί όπου σουλατσάρουν με γιοτ και λιμουζίνες οι επιδειξίες του πλούτου και της καλοπέρασης, παίρνουν σβάρα τα έρημα χωριά που περιμένουν τα ακούσματα ανθρώπινων φωνών και βιολιών για κάμποσες ημέρες, για να χαλάσουν τα πανηγύρια. Να τα εξαφανίσουν μέχρι ισοπεδώσεως. Και μαζί την παράδοση. Ας ορθώσουμε ανάστημα.
ΑΛΛΑ κι αυτοί που τηλεφωνούν στην αστυνομία διαμαρτυρόμενοι για την διατάραξη της κοινής ησυχίας τί θέλουν αλήθεια; Να μετατραπούν τα χωριά σε ησυχαστήρια 365 ημέρες το χρόνο; Δεν τους αρκούν οι 350 ας πούμε; Αυτό επικαλούνται τα όργανα τάξεως για να δικαιολογήσουν τις επεμβάσεις «χαλάω το χορό». Και η πολιτεία που είναι; Γιατί δεν θεσπίζει ένα νέο ρυθμιστικό σχέδιο που να λαμβάνει υπόψη τον εθιμικό και πολιτιστικό χαρακτήρα των πανηγυριών, όπως πολύ σωστά υποστηρίζει ο Δήμος Ιωαννιτών; Ούτε λίγες ημέρες το χρόνο σεβασμό δεν αξίζει η παράδοση;
ΚΑΛΗΜΕΡΑ σας



