Τα Αρβανίτικα ομιλούνται σε κάποια χωριά των νομών Θεσπρωτίας και Πρεβέζης, στον νομό Έβρου, στις Μάνδρες Κιλκίς, Ροδόπη, χωριά Λέχοβο, Δροσοπηγή, Φλάμπουρο Φλώρινας.
Τα Αρβανίτικα της νότιας Ελλάδας είναι περισσότερο αρχαϊκά κυρίως ως προς το λεξιλόγιο και εγγύτερα προς την μεσαιωνική μορφή της Τοσκικής διαλέκτου.
Ακολουθεί ένα λεξιλόγιο της σημερινής Αρβανίτικης γλώσσας της νότιας Ελλάδας. Μόνο ο Μάρκος Μπότσαρης κατόρθωσε να γράψει Αρβανίτικο λεξικό στα χρόνια της εξορίας των Σουλιωτών (μετά το 1803).
Μπουκουράνα = Όμορφη
Παλαθούρε = Παράθυρο
Στέπι = Σπίτι
Βαιζα = Κορίτσι
Ντιάλι = Αγόρι
Μπούρι = Άνδρας
Γκρούα = Γυναίκα
Τάτα = Πατέρας
Μούμα = Μητέρα
Πλιάκα = Γριά
Θειάκα = Θεία
Βογκέλ = Μικρός
Μάδε = Μεγάλος
Βλα ιμ = Αδερφός μου
Μότρα = Αδερφή
Κρούσκ = Συμπέθεροι
Πρίφτης = Παπάς
Τριμ = Παλληκάρι
Νούσε = Νύφη
Ντάρσεμ = Γάμος
Ζότιν = Κύριος, Θεός
Μελιγκόνι = Μυρμήγκι
Καρκαλέτσι = Ακρίδα
Λεπούρ = Λαγός
Λιόπε = Αγελάδα
Ντόσα = Γουρούνα
Ντελιέτ = Πρόβατα
Ρίμπε = Κίτρινο
Κούκε = Κόκκινο
Μπάρδε = Λευκό, Άσπρο
Ντίτα = Ημέρα
Μενάτε = Πρωί
Σόντε = Σήμερα
Φάρα = Σπόρος
Σίπρ = Επάνω
Λιούμι = Ποτάμι
Φτόχτε = Κακό
Βατέ = Πήγε, έφυγε
Έρδε = Ήρθε
Ρι ατιε = Κάτσε εδώ
Ντρέδε = Τρομερός
Ντο Χαμ= θα φάω
Ντο βες = Θα πάω
Φλες = Μιλάω πολύ (Παπαφλέσσας = πολυλογάς παπάς)
Πακ μπέσα = Μπαμπέσα
Γκουλουμπέ = Μάτια, οφθαλμοί
Δε μπε = Δόντια
Κεμπέτε = Πόδια
Ντόρες = Χέρια
Μπίθα = Πισινός
Κουρίζι = Πλάτη
Κόκα = Κεφάλι
Ντιάθ = Τυρί
Μπουκ = Ψωμί
Ζιάρδ = Φωτιά
Κρούγια = Βρύση
Ντέτι = Θάλασσα