Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας με την αριθμ. 8785 απόφασή του δικαίωσε τους κατοίκους του μαρτυρικού Διστόμου, οι οποίοι με βάση την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που έχει καταστεί αμετάκλητη, είχαν επισπεύσει αναγκαστική εκτέλεση κατά περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας επί Ιταλικού εδάφους.
Η ως άνω ιστορική απόφαση απορρίπτει την αναίρεση των Γερμανικών Σιδηροδρόμων στην Ιταλία εναντίον των οποίων είχαν στραφεί οι κάτοικοι του Διστόμου διεκδικώντας αποζημίωση με βάση την αμετάκλητη απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, η οποία επιδίκασε για κάθε θύμα των Γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής το ποσό των 242.249 μάρκων.
Με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας γίνεται δεκτό ότι αλλοδαποί πολίτες θύματα εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, τα οποία έγιναν εκτός Ιταλικού εδάφους μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση μέσω της Ιταλικής δικαιοσύνης.
Η απόφαση αυτή του Ιταλικού ακυρωτικού ανατρέπει στην ουσία προγενέστερο Ιταλικό νόμο του 2023, ο οποίος απαγόρευε σε θύματα αλλοδαπούς να εγείρουν αγωγές αποζημίωσης στα δικαστήρια της Ιταλίας.
Πράγματι, έπειτα από την δεύτερη προσφυγή της Γερμανίας κατά της Ιταλίας το 2022 στο Δικαστήριο της Χάγης, εκδόθηκε στην Ιταλία Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία στη συνέχεια επικυρώθηκε με νόμο του Ιταλικού Κοινοβουλίου με τον οποίο απαγορεύτηκε αναγκαστική εκτέλεση Γερμανικών περιουσιακών στοιχείων σε Ιταλικό έδαφος, ενώ τα θύματα των Γερμανικών θηριωδιών που είχαν δικαιωθεί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις θα αποζημιωθούν από ειδικό τα-μείο.
Με την απόφαση του Ιταλικού ακυρωτικού γίνεται δεκτό ότι ο νόμος που ψήφισε το Ιταλικό Κοινοβούλιο του 2023 αφορά αποκλειστικά Ιταλούς πολίτες και όχι αλλοδαπούς, όπως οι κάτοικοι του Διστόμου που έχουν δικαιωθεί αμετάκλητα με δικαστική απόφαση για εγκλήματα του Γερμανικού στρατού που έλαβαν χώρα επί Ελληνικού εδάφους.
Με την πρόσφατη απόφαση του Ιταλικού ακυρωτικού οι κάτοικοι του Διστόμου που έχουν δικαιωθεί με την αμετάκλητη απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς μπορούν να επισπεύσουν αναγκαστική εκτέλεση εναντίον Γερμανικών περιουσιακών στοιχείων επί Ιταλικού εδάφους όπως στην προκειμένη περίπτωση οι Γερμανικοί Σιδηρόδρομοι στην Ιταλία.
Αυτή η νομοθετική εξέλιξη έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με την απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου της Ελλάδας που έκρινε το 2022 ότι τα Ελληνικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να δικάσουν υποθέσεις εναντίον αλλοδαπού κράτους. Είναι πράγματι φοβερό να σου δίνει η Ιταλία, η οποία ήταν εχθρός μας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το δικαίωμα εκτέλεσης περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας στο έδαφός της και να σου το αρνείται η Ελλάδα στο έδαφός της!
Στην ουσία η άρνηση της χώρας μας για εκτέλεση περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας σε Ελληνικό έδαφος ισοδυναμεί με δεύτερη εκτέλεση των σφαγιασθέντων κατοίκων του Διστόμου από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Κι αυτή τη φορά όχι με το όπλο αλλά με την πέννα!
Πού είναι, λοιπόν, τα μεγάλα λόγια των εκάστοτε πολιτειακών πολιτικών ηγητόρων της Ελλάδας που βαυκαλίζονται ότι θα αποζημιωθούμε από τη Γερμανία; Κουβέντες του αέρα για επικοινωνιακή κατανάλωση. Να πάνε όλοι τους να κρυφτούν και να πάψουν να κάνουν κάθε τόσο δηλώσεις, οι οποίες εξαπατούν τον Ελληνικό λαό και ειδικότερα τους απογόνους των θυμάτων εκείνης της μαύρης φασιστικής περιόδου!
Από την άλλη μεριά η ένοχη Γερμανία, η οποία με την διακρατική συμφωνία των Καραμανλή – Αντενάουερ στη Βόννη στις 18 Μαρτίου 1960 μάς κατέβαλε ως προκαταβολή αποζημιώσεως των εκτελεσθέντων Ελλήνων πολιτών από τα εθνικοσοσιαλιστικά μέτρα δίωξης το ποσό των 115.000.000 μάρκων (862.500.000 δραχμές) κάθε τόσο άλλαζε κατά καιρούς δικαιολογίες για τη μη ολοκλήρωση της ανωτέρω συμφωνίας με αντιφατικά επιχειρήματα.
Ποιος Έλληνας πολιτικός ενδιαφέρθηκε για την ολοκλήρωση της συμφωνίας αποζημίωσης μετά την προκαταβολή της τότε Δυτικής Γερμανίας; Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο «Γέρος της Δημοκρατίας»! Έτσι, το 1964 συγκροτήθηκε επιτροπή νομικών προκειμένου να ασχοληθούν με τον διαχωρισμό του κατοχικού δανείου με τις αποζημιώσεις και επανορθώσεις.
Με εντολή του ο καθηγητής Άγγελος Αγ-γελόπουλος έθεσε το όλο θέμα σε φορολογικό συνέδριο στο Αμβούργο. Ο τότε διευθυντής του Δυτικογερμανικού υπουργείου Οικονομικών Ράϊνκαρτ είπε στον Αγγελόπουλο ότι το 1958 η Ελλάδα είχε παραιτηθεί των αξιώσεών της προκειμένου να λάβει από την Δυτική Γερμανία δάνειο 200.000.000 μάρκων.
Ο Αγγελόπουλος ερεύνησε τους εμπιστευτικούς φακέλους των συνομιλιών Καραμανλή και Αντενάουερ χωρίς να διαπιστώσει παραίτηση της χώρας μας. Τότε οι ψευταράδες Γερμανοί είπαν ότι η συμφωνία παραίτησης ήταν… προφορική!
Τα χρόνια που κύλησαν μετά την αναφορά του Αγγελόπουλου, οι Γερμανοί ισχυρίστηκαν και πολλά άλλα ψεύδη, όπως ότι τα αντίποινα των Γερμανών στον άμαχο Ελληνικό πληθυσμό ήταν νόμιμες πολεμικές ενέργειες ή τώρα το θυμηθήκατε έπειτα από τόσα χρόνια ή έχετε παραιτηθεί και δεν οφείλουμε!
Σ’ αυτό το τελευταίο δεν γνωρίζω αν λένε αλήθεια ή ψέματα οι Γερμανοί. Το λέω δε αυτό με επιφύλαξη, διότι άκουσα σε βραδινή εκπομπή τον αείμνηστο δημοσιογράφο Κώστα Χαρδαβέλα στον τηλεοπτικό σταθμό BLUE SKY ότι ο Σημίτης παραιτήθηκε το 1999 των απαιτήσεων της χώρας μας προκειμένου η Γερμανία να συναινέσει για την είσοδό μας στην ζώνη του Ευρώ με πλαστά στοιχεία! Από τους σημερινούς πολιτικούς που κόπτονται για τις Γερμανικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις ποιος έφερε επίσημα το θέμα στην ενωμένη πλέον Γερμανία;
Προσωπικά δεν θυμάμαι τα τελευταία χρόνια κανέναν Έλληνα πολιτικό να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα αυτό. Μόνο πα-χιές κουβέντες και ουσία μηδέν. Όταν μας κουνούσε το δάχτυλο η Γερμανία και μάς αποκαλούσε τεμπέληδες δεν έπρεπε να βγεί κάποιος πολιτικός μας να τους πει ότι αυτοί χρωστάνε στην Ελλάδα και δεν πληρώνουν; Το έκανε κάποιος επίσημα; Δεν το θυμάμαι.
Τώρα η Ιταλία μάς έβαλε τα γυαλιά και ίσως κάποιοι απόγονοι εκτελεσθέντων του Διστόμου ικανοποιηθούν από την εκτέλεση Γερμανικών περιουσιακών στοιχείων επί Ιταλικού εδάφους.
Στην Ελλάδα όσο κυβερνάει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ, τα περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας (Γερμανική Αρχαιολογική Εταιρία, Γερμανική Σχολή, Ινστιτούτο Goethe κλπ) δεν κινδυνεύουν με αναγκαστική εκτέλεση.
*Ο Γιώργος Χαλκιάς είναι επίτιμος δικηγόρος