Συνοικισμός Νέων Εργατικών Κατοικιών. Κτήρια σε εγκατάλειψη, περιοχή με εκκλησία σε προκατ, κατεστραμμένοι δρόμοι, χωρίς φροντίδα το πράσινο και η καθαριότητα, δυσκολίες στην πρόσβαση ΑμεΑ

Ρεπορτάζ: Βίκυ Καινούργιου

Εμ, έτσι γίνεται όταν πρόκειται για περιουσία του Ελληνικού δημοσίου… Εγκαταλείπεται στην τύχη της και δεν απασχολεί κανέναν η συντήρηση ή η αξιοποίησή της…

Έλα, όμως, που τα κτήρια στον οικισμό Εργατικών Κατοικιών Άρτας αποκτήθηκαν με τον ιδρώτα των εργαζομένων και αποτελούσαν περιουσία του Οργανισμού Εργατικών Κατοικίων (ΟΕΚ)! Σήμερα έχουν περιέλθει στην ΔΥΠΑ (Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης). Τι αλήθεια σχεδιάζει;
Λάβαμε το μήνυμα από αναγνώστη της εφημερίδας που επισήμανε ότι δυστυχώς κτήρια του ΟΕΚ ρημάζουν σήμερα εντός του οικισμού, αποτελώντας σε ορισμένες περιπτώσεις και εστία μόλυνσης. Πρόκειται για έναν οικισμό με 973 κατοίκους, εκ των οποίων οι περισσότεροι νέα ζευγάρια με παιδιά όλων των ηλικιών.
Σ΄ αυτά τα κτήρια θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν χώροι άθλησης, μουσικής παιδείας, βιβλιοθήκη, εργαστήριο θεάτρου, γυμναστήριο. Είναι αναρίθμητες ακόμα οι δημιουργικές δραστηριότητες, που μπορεί να σκεφθεί κανείς. Ποιος; Ο Δήμος για παράδειγμα αν αποφασίσει η ΔΥΠΑ ότι δεν θέλει να τα αξιοποιήσει και ίσως τα παραχωρήσει. Κάποιος άλλος αν η ΔΥΠΑ αποφασίσει να τα νοικιάσει. Ακόμα και Σύλλογοι της περιοχής θα τα διατηρούσαν σε καλύτερη κατάσταση. Όπως, άλλωστε, συμβαίνει με γραφείο που διατηρεί – όπως μάθαμε – σε έναν χώρο από αυτά τα κτήρια ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος. Γι΄ αυτό η εικόνα του σημείου είναι διαφορετική. Διότι το συντηρούν οι άνθρωποι.
Όμως, η εν λόγω υπηρεσία, δηλαδή ο πρώην ΟΑΕΔ που βαπτίστηκε πλέον ΔΥΠΑ, προτιμά να τα αφήνει αναξιοποίητα και το χειρότερο ασυντήρητα.
Στο κάτω – κάτω δεν έχουν άδικο όσοι προσθέτουν ακόμα μια σκέψη επί του θέματος: Αν η ΔΥΠΑ θεωρεί ότι είναι δικά της κι ό,τι θέλει κάνει, τότε οι αρμόδιες αρχές να σπεύσουν και να την υποχρεώσουν να τα συντηρήσει, να τα βάψει, με σκοπό να αξιοποιηθούν. Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν μπορεί αφήνονται εγκαταλελειμμένα και σε άθλια κατάσταση, εν μέσω μιας κατοικημένης περιοχής. Κτήρια φαντάσματα δηλαδή, που σύμφωνα με τους περιοίκους βρίσκουν άσυλο τρωκτικά κάθε είδους να μετατρέπονται σε σκουπιδαριό κι ό,τι άλλο άσχημο μπορεί να φανταστεί κανείς! Ως εκ τούτου αυτό δεν μπορεί να γίνεται άλλο πλέον ανεκτό από τους περιοίκους, ούτε – και κυρίως βέβαια- να δημιουργείται αυτή η ντροπιαστική εικόνα.
Σε μια περίοδο που οι πολιτικές δυνάμεις και συνάμα η κυβέρνηση κόπτονται για την κοινωνική στέγη και κουβεντιάζουν τρόπους να υπάρξει μέριμνα, κτίρια στο συνοικισμό Εργατικών Κατοικιών Άρτας ρημάζουν. Η αντίφαση στο μεγαλείο της!

Παρατημένα…κι αυτά

Παρατημένα από την ΔΥΠΑ είναι επίσης τρία καταστήματα στην ίδια πλατεία του οικισμού Εργατικών Κατοικιών. Παλαιότερα λειτουργούσαν ως καφενεία και ένα μίνι μάρκετ. Αργότερα ξενοικιάστηκαν και έκλεισαν, όμως παραμένουν αναξιοποίητα.
Σαφώς είναι σε καλύτερη κατάσταση από τα υπόλοιπα, όμως κι αυτά είναι κλειστά. Ιδού σήμερα η εικόνα τους (φωτο 1 και 2). Θα μπορούσαν να καλύψουν διάφορες ανάγκες για την περιοχή. Από ένα ΚΑΠΗ για τους ηλικιωμένους, που συγκεντρώνει αρκετούς ο οικισμός, έως ένα ΚΔΑΠ για τα παιδιά και πολλά άλλα. Ιδού η Ρόδος…

Χάσκει ημιτελές

Στον πρώην ΟΕΚ (νυν ΔΥΠΑ) ανήκει και το κτήριο που βρίσκεται στα μπετά, επί της οδού Αυλώνος, δίπλα στην πλατεία.
Αρχικά λέγεται (χωρίς να είναι βέβαιο) ότι κατασκευάστηκε από τον ΟΕΚ (Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας) με σκοπό να στεγάσει πνευματικό – πολιτιστικό κέντρο. Ουδέποτε, όμως, ολοκληρώθηκε. Παρέμεινε ως… φάντασμα με τις κολώνες του και χάσκει ημιτελές εντός του οικισμού… Αλήθεια, τίποτε δεν θα μπορούσε να γίνει που να είναι πιο χρήσιμο;
Εμείς έχουμε ήδη ακούσει πολλά. Αν και εφόσον θελήσει η ΔΥΠΑ μπορεί να το παραχωρήσει και να ανεγερθεί η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα που λειτουργεί σ’ ένα προκάτ παλιό σχολείο, στον ίδιο οικισμό. Ή ακόμα και να το αποπερατώσει ο Δήμος σε περίπτωση παραχώρησης από τη ΔΥΠΑ, ώστε να καταστεί πράγματι πνευματικό – πολιτιστικό κέντρο.
Ιδέες για αξιοποίηση σίγουρα υπάρχουν πολλές. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι να σταματήσει να μένει ημιτελές. Τι περιμένουν δηλαδή τόσο ο Δήμος όσο και η ΔΥΠΑ στην οποία ανήκει… να διαβρωθούν ακόμα περισσότερο τα μπετά για να καταρρεύσει από μόνο του;

Εγκατάλειψη

Για εγκατάλειψη γίνεται λόγος από κατοίκους στην περιοχή Εργατικών Κατοικιών, κάτι που επιβεβαίωσε με ρεπορτάζ της η εφημερίδα μας. Όχι άδικα, καθώς εκτός από τα εγκαταλελειμμένα κτήρια – φαντάσματα του πρώην ΟΕΚ νυν ΔΥΠΑ, όλα δείχνουν ότι το βλέμμα των αρμοδίων υπηρεσιών του Δήμου δεν στρέφεται αρκούντως στην εν λόγω περιοχή.
Με κατοίκους του οικισμού που συνομιλήσαμε, αποφαίνονται: «Απέχουμε μόλις δυο χιλιόμετρα από τη γέφυρα της Άρτας. Μένουμε εδώ και έχουμε πάρει τα σπίτια μας από τη δουλειά μας άλλοι ως οικοδόμοι, χτίστες και άλλοι ως υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα. Είναι σπίτια αποκτημένα με ιδρώτα. Είμαστε κι εμείς δημότες όσο και όλοι οι υπόλοιποι».
Τουτέστιν, δεν πρόκειται για πολίτες ενός κατώτερου Θεού…
Άδικο έχουν;

Χωρίς καθαριότητα ο δημόσιος χώρος

Αλλά ούτε και φροντίδα για την καθαριότητα υπάρχει στα όρια του εν λόγω οικισμού εκτός από την αποκομιδή των απορριμμάτων. Δηλαδή ό,τι πέφτει ή παρασύρεται από τον αέρα δεν μαζεύεται ποτέ, καθότι δεν περνά ποτέ συνεργείο για σκούπισμα.
Περιμετρικά των σπιτιών, οι κάτοικοι καθαρίζουν τον περιβάλλοντα χώρο, όμως αυτό δεν αρκεί. Η παρουσία συνεργείου τομέα καθαριότητας για συλλογή σκουπιδιών στα ρείθρα των οδών, έστω και μια φορά το δίμηνο, όπως εξηγούν οι κάτοικοι, θα αποτελούσε λύση. Όμως – δυστυχώς – ούτε αυτό συμβαίνει. Άλλο ένα στοιχείο που πιστοποιεί την πλήρη εγκατάλειψη του συνοικισμού που ολοένα και περισσότερο εντείνεται.

Μετ’ εμποδίων τα άτομα με αναπηρία

Στην οδό Δελβίνου μετ’ εμποδίων διέρχονται οχήματα για να μεταφέρουν ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία που ζουν στην ίδια γειτονιά.
Ιδιώτης προσπάθησε να τοποθετήσει τσιμέντο για να μπορεί να ανεβάσει άτομο με κινητικά προβλήματα. Όμως η δυσκολία παραμένει και η συνολική εικόνα είναι αποκαρδιωτική. Οι κάτοικοι αναρωτιούνται αν ζουν στον 21ο αιώνα! Αυτός είναι ο πολιτισμός μας; Κατά τα άλλα τα λόγια περί κοινωνικής ευαισθησίας καλά κρατούν…

Δικαίωμα η παιδική χαρά

Παιδική «ναι», αλλά χαρά μάλλον «όχι». Δεν το λες φροντισμένη παιδική χαρά αυτό που υπάρχει σήμερα πλησίον του δρόμου στον συνοικισμό Εργατικών Κατοικιών.
Ίσως κάποτε, όταν κατασκευάστηκε, να ήταν. Όμως σήμερα, με την εικόνα φθοράς και καταστροφής ακόμα και βρωμιάς που παρουσιάζει, όχι μόνο την ανάγκη των παιδιών δεν καλύπτει, αλλά μάλλον αποτελεί επικίνδυνο σπορ για όσα την πλησιάσουν.
Δεν έχουν άδικο οι γονείς που τα μεταφέρουν στην πόλη και κυρίως σε παιδικές χαρές του Τριγώνου. Άρα οφείλουν να εξετάσουν την συντήρηση και αποκατάστασή της «εδώ και τώρα».
Είναι πολίτες της Άρτας. Δικαιούνται ίσες δυνατότητες, ίσες ευκαιρίες και ίση αντιμετώπιση στο να αντικρίζουν τον ήλιο με χαμόγελο και ξεγνοιασιά σε μια αξιοπρεπή και ασφαλή παιδική χαρά.

Τα παιδιά και τα καλάμια

Δίπλα ακριβώς από το δημοτικό σχολείο των Εργατικών Κατοικιών τα καλάμια που κόπηκαν πέρυσι αρχές καλοκαιριού, έχουν ασφαλώς θεριέψει.
Δεν είναι μόνο η εικόνα εγκατάλειψης που προσδίδουν στην περιοχή αλλά και ο κίνδυνος που ελλοχεύει καθημερινά κυρίως για τα παιδιά. Διότι «ως παιδιά τα μετατρέπουν σε… παιχνίδι», λένε στον «Τ» οι περίοικοι. Δηλαδή τα κόβουν για να παίξουν και εκείνο που αγχώνει γονείς και εκπαιδευτικούς είναι μην βγάλουν τα μάτια τους με τα καλάμια. Όχι βέβαια ότι και τα αγριόχορτα δεν «θριαμβεύουν» στην ίδια περιοχή! Καθώς όλα δείχνουν ότι οι αρμόδιοι περιμένουν πρώτα φτάσουν στον… ουρανό και μετά να παρέμβουν. Αν βέβαια παρέμβουν και τότε!
Από τα ίδια σημεία, εξάλλου, όταν παραμένουν τα χόρτα άκοπα την άνοιξη βγαίνουν και τα πρώτα ερπετά δίπλα στο σχολείο. Το σκέφτονται άραγε και αυτό; Η ασφάλεια των πολιτών στο μεγαλείο της.

Τυφλή η έξοδος από το ΚΤΕΟ

Το έχουν μεταφέρει δεκάδες φορές οι κάτοικοι και οι εξυπηρετούμενοι οδηγοί. Το έχουμε σημειώσει κι εμείς άλλες τόσες, όμως λύση έως σήμερα δεν υπάρχει. Η έξοδος οχημάτων από το ΚΤΕΟ παραμένει «τυφλή» στην περιοχή του συνοικισμού Εργατικών Κατοικιών. Δυστυχώς.

Βρεγμένα πόδια νούμερο 26

«Υπάρχουν κι εδώ παιδάκια μικρά που πηγαίνουν στο σχολείο», ανέφερε κάτοικος του συνοικισμού Εργατικών Κατοικίων, με δεδομένο ότι ο δρόμος επί της οδού Δελβίνου, δίπλα από το νηπιαγωγείο, με κατεστραμμένο το τσιμέντο, είναι γεμάτο λακκούβες που μετατρέπονται σε μικρές λίμνες.
Επίσης, ο δρόμος αυτός παραμένει χωρίς φρεάτιο απορροής ομβρίων, οπότε μετατρέπεται σε ποταμάκι κάθε φορά που βρέχει. Για να περάσουν τα παιδιά πρέπει να φορούν οπωσδήποτε γαλότσες, ειδάλλως περνούν μια ημέρα στο σχολείο με… βρεγμένα πόδια. Βρεγμένα πόδια με νούμερο 26!

Ο ναός θεμελιώθηκε μεν αλλά…

Παραμέληση νοείται από τους κατοίκους και το γεγονός ότι εξακολουθεί να λειτουργεί ως εκκλησία του οικισμού το προκάτ παλιό σχολείο, ενώ από 27 Ιουλίου 2002 ο αείμνηστος μητροπολίτης Μελέτιος με τα του αειμνήστου δημάρχου Κώστα Βάγια θεμελίωσαν το ναό Αγίου Παντελεήμονος, με σκοπό την ανέγερση που δεν έγινε ποτέ.
Η επιγραφή θεμελίωσης απεικονίζεται σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πρωινή» του αειμνήστου Κώστα Γκέτση (φύλλο Τρίτη 6 Αυγούστου 2002. Το ρεπορτάζ είχε γίνει από την Αθανασία Σερδενέ).
Σήμερα η πινακίδα θεμελίωσης είναι θαμμένη πια στα αγριόχορτα. Θυμάται αλήθεια κανείς ότι εκεί θεμελιώθηκε ναός; Μάλλον όχι πια. Μένουν τα ντοκουμέντα του χθες και η εικόνα του σήμερα (φωτο). Αυτός είναι ο χώρος που θα χτίζονταν.
Σημείωση: Την τομή θεμελίωσης, όπως ανέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2022 ο «Τ», οι κάτοικοι την μπάζωσαν, θάβοντας την επιγραφή, διότι παρέμενε ανοιχτή ως παγίδα και έπεφταν μέσα τα παιδιά που έπαιζαν.

Χωρίς πεζοδρόμια

Εν τω μεταξύ, παρά την ολοκλήρωση των κυκλικών κόμβων για την ασφάλεια στην περιοχή, τα πεζοδρόμια εκλείπουν.
Ως εκ τούτου ασφάλεια συνιστά και η κατασκευή πεζοδρομίων στα όρια του συνοικισμού. Καθημερινά οι άνθρωποι κινούνται στο ρείθρο του επαρχιακού δρόμου μεγάλης κυκλοφορίας Άρτας – γέφυρα Καλογήρου, μπαίνουν και βγαίνουν στο αστικό λεωφορείο χωρίς να υπάρχει πουθενά πεζοδρόμιο, ούτε στην στάση του!
Σημείωση: Κι όχι μόνο αυτό. Ούτε καν τα αγριόχορτα που έχουν κρύψει την πινακίδα που δείχνει την κατεύθυνση και προς τον συνοικισμό δεν κόβουν!

Όχι μόνο για φωτο

Εν τω μεταξύ οι περίοικοι, όπως αναφέρουν, δεν θέλουν να δουν να πάει εκεί μια φορά το συνεργείο καθαριότητας, κι αυτό να χρησιμοποιηθεί ως απάντηση με όρους επικοινωνίας.
Εννοούν δηλαδή αυτή τη μόδα που έχει εξαπλωθεί με φωτογραφίες και βίντεο μέσω διαδικτύου προκειμένου οι αρχές να αποδείξουν ότι όλα είναι όμορφα και ωραία! Οι ίδιοι προσθέτουν: «Το έχουμε διαπιστώσει ότι γίνεται συχνά. Εμείς δεν θέλουμε να έρθουν για να πουν ότι ήρθαν. Να εντάξουν την περιοχή μια φορά το δίμηνο σ’ έναν προγραμματισμό φροντίδας θέλουμε».