Από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80 μέχρι το 2005 περίπου άνθρωποι από διάφορα μέρη της Ελλάδας αλλά κυρίως από την Αθήνα και την Άρτα, συναντιόμασταν στο ξενώνα πολυτελείας «Όστρια» στον Άγιο Νικήτα.
Μπάνιο στον Μύλο, φαγητό στην Σαπφώ ή στο Πορτόνι, ποτό στο Old Captains, στην Γωνιά του Νίκου και της Πόπης και χορό στο θρυλικό «Άμπαλι» της Κέλλυς. Το ξημέρωμα μια βουτιά στα κρύα νερά μπροστά από το club και μετά ύπνος στην «Όστρια». Ο συγχωρεμένος πια αδερφικός μας φίλος Γεράσιμος Φίλιππας κατόρθωσε να ενώσει ετερόκλητες προσωπικότητες σε μια μεγάλη παρέα. Όλοι περιμέναμε το καλοκαίρι για να αρχίσουμε τα τριήμερα στον Άγιο Νικήτα που τότε ήταν κάτι σαν ανεξάρτητο κράτος μέσα στη Λευκάδα.
Δεν θα ξεχάσω το 1996 που κατέβηκα με σκοινί τα τελευταία σκαλιά για τους Εγκρεμνούς ή τον επόμενο Δεκαπενταύγουστο που δέκα «τρελοί» μείναμε τέσσερις μέρες μόνοι στην παραλία κάνοντας όλη μέρα μπάνιο, τρώγοντας σουβλάκια και πίνοντας βότκα. Τα νερά των Εγκρεμνών δεν νομίζω να υπάρχουν πουθενά αλλού στην Ελλάδα και αν ψήφιζα μια παραλία ως την καλύτερη του νησιού θα ήταν αυτή. Ωραίο μπάνιο κάνουμε και στο Καλαμίτσι, στο Πόρτο Κατσίκι και στο Αγιοφύλλι.
Η δυτική πλευρά της Λευκάδας έχει πιθανόν την καλύτερη θάλασσα στην Ελλάδα και η κατάληξή της είναι στον Μύρτο της Κεφαλλονιάς και στους Πετανούς στο Ληξούρι, πάντα δυτικά.
Τα τελευταία χρόνια η Λευκάδα έχει γεμίσει κόσμο, οπότε και εμείς μεταναστεύσαμε από τον Άγιο Νικήτα στο χωριό Αλέξανδρος, στην θέση Κιάφα που υπάρχει ο θαυμάσιος ξενώνας «Νήιον» του Νίκου και της Μάχης. Οι κάτοικοι του Αλέξανδρου μόλις άρχισε ο τουρισμός στο νησί, δημιούργησαν την Νικιάνα που είναι ακριβώς από κάτω. Κοντά στον Αλέξανδρο είναι το χωριό Κολυβάτα με την ταβέρνα της Μαρίας και στο χωριό Βαυκερή η ταβέρνα «Πλάτανος» της συγχωρεμένης κυρά Όλγας που σερβίρει εξαιρετικά ψητά στα κάρβουνα.
Στην Βασιλική πίνουμε ωραία κοκτέιλ στο 155 cocktail bar που το έχουν φίλοι μας και τρώμε γουρουνόπουλο στη σούβλα στην ταβέρνα Νιόνιος στον Σύβρο, 5 χιλιόμετρα από την Βασιλική. Εξαιρετικές επιλογές είναι η ταβέρνα «Μπαντζανάκια» στον Άγιο Πέτρο και η ταβέρνα «Λιθάρια» στο χωριό Νικολής. Τα χωριά Νικολής, Μανασή και Άγιος Βασίλειος οι ντόπιοι τα λένε Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Γενικώς στην Λευκάδα αν θέλουμε να φάμε καλά τρώμε στα χωριά πάνω από τα τουριστικά μέρη.
Για παράδειγμα ο «Παύλος» στα Χαραδιάτικα πάνω από το Νυδρί έχει το καλύτερο φρυγαδέλι, ο «Φίλιππος» στο χωριό Φτερνό πάνω από τα Σύβοτα έχει το καλύτερο σπληνάντερο αλλά και άλλες ωραίες σούβλες. Για ψάρια προτιμάμε τον «Σταύρο» και την «Σπυριδούλα» στα Σύβοτα, τον «Μηνά» στη Νικιάνα και τον «Γιάννη» στην Λυγιά. Το ψάρι δεν φτάνει για όλους οπότε προσπαθήστε τουλάχιστον να είστε κοντά στη θάλασσα όταν το τρώτε όπως στον «Πανταζή» και στην «Ανάσα του Ζορμπά», στη Νικιάνα. Ωραίο χωριό είναι η Κατούνα πάνω από τους Καρυώτες με τον ξενώνα «Pavezzo» που πρόκειται για 12 παλιά σπίτια του χωριού αναπαλαιωμένα και την ταβέρνα του «Κολλόκα» με ψητά αλλά και ψάρι όταν βρίσκει.
Μέσα στην πόλη έχουν ανοίξει άπειρα εσ- τιατόρια και bar, αλλά εμείς ξεχωρίζουμε το «Θυμάρι» με gourmet κουζίνα και την ταβέρνα «Ρεγάντος» όπου συχνάζουν οι κανταδόροι της Αγίας Μαύρας, οπότε μπορείτε να φάτε με συνοδεία μουσικής καμιά φορά.
Το καλύτερο σαλάμι αέρος το βρίσκουμε στο κρεοπωλείο «Μπαλωμένος» σε ένα στενάκι δίπλα στην αγορά, το πιο ιδιοσυγκρασιακό bar- restaurant είναι το «Ευ ζην» του Λιβιτσάνου και νοσταλγούμε την υπέροχη trattoria – pizzeria «Da Roma» του Stefano και της Chris-tina που τρώγαμε τις καλύτερες πίτσες και καρμπονάρες.
Δεν ξέρω πως είναι η κατάσταση σήμερα στη Λευκάδα γιατί αποσύρομαι στα βουνά της πλέον όταν την επισκέπτομαι, αλλά πιστέψτε με ό,τι γράφτηκε είναι προϊόν μακρόχρονης προσωπικής έρευνας και γευσιγνωσίας. Αφήστε τα τουριστικά μέρη για άλλους και ψαχτείτε μερικά χιλιόμετρα πάνω από τη θάλασσα.
Εκεί θα βρείτε τους Σφακιώτες που λέγεται ότι ήταν χωριά που ίδρυσαν Κρητικοί που ήρθαν από τα Σφακιά διωγμένοι από βεντέτες. Πηγαίνετε στον Δρυμώνα με την ωραία ταβέρνα του, στην Εξάνθεια με το cafe- restaurant «Ράχη», στα Χορτάτα με την ταβέρνα «Τ΄ αλώνι» και στην πλατεία της Εγκλουβής με το εμβληματικό μαγαζάκι η «Λυτράτα». Στην Εγκλουβή βγαίνουν οι καλύτερες φακές και στο χωριό Κάβαλλος μετά την Κυριακάτικη λειτουργία στο καφενείο ψήνουν κοντοσούβλι και φρυγαδέλι πίνοντας κρύες μπύρες. Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό η ταβέρνα «Ψαροπούλα» στο χωριό Τσουκαλάδες, συνεργάζεται με ψαροντουφεκάδες και έχει πάντα φρέσκο ψάρι. Πίσω από το τουριστικό πρόσωπο της Λευκάδας κρύβονται διαμάντια.
*Ο Στάθης Μπαρτζώκας είναι ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής
