«ΜΙΑ φωτογραφία χίλιες λέξεις», που λένε και οι Κινέζοι. Όμως εκτός από τέχνη η φωτογραφία αποτελεί και αδιάψευστο τεκμήριο.
Η αναφορά γίνεται μετά την, τρόπον τινά, σχετική ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στον βουλευτή Άρτας της ΝΔ Γιώργο Στύλιο και τον πρόεδρο του τοπικού Δικηγορικού Συλλόγου Μιχάλη Νικολάου εξαιτίας των αντιτιθέμενων απόψεων όσον αφορά την αξιοποίηση του στρατοπέδου «Βερσή» μετά το λουκέτο από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια. Κορυφαίο μεν θέμα για το οποίο, ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, τα νερά θα ήταν πιο ήρεμα αν αντιμετωπίζονταν μέσα από κοινή συλλογική προσπάθεια και διάλογο ώστε να εξευρεθεί η βέλτιστη πρόταση.
Κάτι τέτοιο, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έγινε οπότε λίγο έως πολύ η «γραμμή» καθίσταται τεθλασμένη. Ανεξάρτητα, όμως, απ’ αυτό αποτελεί πολυτέλεια για τον τόπο η διάσπαση των δυνάμεων, και ευχαριστημένοι ως προς αυτό μπορεί να είναι μόνο εκείνοι στους οποίους προσφέρεται «γήπεδο» να παίζουν κατά πως βολεύονται.
Αν, εν τω μεταξύ, απομονώσουμε την συγκυριακή διαφωνία για το συγκεκριμένο θέμα και βαδίσουμε στα βήματα του πρόσφατου παρελθόντος, θα δούμε ότι στις διεκδικήσεις του Δικηγορικού Συλλόγου, Μιχάλης Νικολάου και Γιώργος Στύλιος, πορεύτηκαν μαζί χωρίς ποτέ να έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις τους. Είτε επρόκειτο για πόρτες υπουργείων είτε συναντήσεων εργασίας είτε παρεμβάσεων σε υπουργούς με θετικά βεβαίως αποτελέσματα.
Αναμφίβολα, οι προσπάθειες, οι κινητοποιήσεις και οι δράσεις του Συλλόγου των Δικηγόρων χρειάζονται και βοηθούν για την επίτευξη της εκάστοτε διεκδίκησής τους. Όμως, ως προς αυτό, ρόλο καταλύτη έπαιξαν και οι παρεμβάσεις του βουλευτή, δίνοντας προστιθέμενη αξία στον αγώνα τους για τις επιθυμητές τελικές αποφάσεις επί των διεκδικήσεων.
Σήμερα ο Δικηγορικός Σύλλογος διατύπωσε την πρόταση το Δικαστικό Μέγαρο να στεγαστεί στο στρατόπεδο «Βερσή», ενώ ο Γιώργος Στύλιος τοποθετείται υπέρ της αναπτυξιακής αξιοποίησής του, με στόχο, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, την προσπάθεια προσέλκυσης οικονομικών πόρων από άλλες περιοχές που τόσο πολύ τους έχουμε ανάγκη. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, και τις συνεχείς ξεκάθαρες δηλώσεις του για το «ναι στο Δικαστικό Μέγαρο, αλλά όχι στο στρατόπεδο “Βερσή”».
Εδώ βρίσκεται και το κρίσιμο σημείο, για το οποίο η άρση των όποιων παρεξηγήσεων, μπορεί να επέλθει μόνο μέσα από την μεταξύ τους συζήτηση και γιατί όχι από έναν ευρύτερο διάλογο. Πολύ περισσότερο μάλιστα από τη στιγμή που είναι κοινώς παραδεκτή η προβληματική προσφορά δικαστικών λειτουργιών στο καθ’ όλα υποβαθμισμένο σήμερα Δικαστικό κτίριο.
Γνώμη μας είναι ότι το μέτωπο είναι χρήσιμο να παραμείνει αρραγές κι όπως σ’ άλλες μάχες έτσι και στη συγκεκριμένη για το Δικαστικό Μέγαρο να βγουν ξανά νικητές.
Β.Π.