ΚΑΤΑ το παρελθόν και ενώ πλησίαζε το Καθολικό Πάσχα, στα σφαγεία της Φιλιππιάδας δεν προλάβαιναν τις παραγγελίες από Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και αλλού, ενώ, ιδιαίτερα φέτος, δεν κουνιέται φύλλο.
«Υπάρχει καθόλου ζήτηση», ρωτήσαμε τον συνομιλητή μας με άμεση σχέση των σφαγείων στη γειτονική κωμόπολη και η απάντηση που πήραμε ήταν: «Τίποτε, καθόλου». «Για τις τιμές γνωρίζουμε κάτι» επανήλθαμε. «Ούτε για τις τιμές των αμνοεριφίων γνωρίζουμε κάτι συγκεκριμένο» απεφάνθη περιγράφοντας ως άσχημη την εικόνα που επικρατεί. Παράλληλα, αυτό που εισπράξαμε ως αίσθηση ήταν μια αγωνιώδης υπομονή.
Όσο για την κίνηση στην εγχώρια αγορά, πάλι για μούδιασμα – τουλάχιστον μέχρι στιγμής – έγινε λόγος. Επειδή μέρος της αγοράς αποτελούν και οι καταναλωτές, αυτό που παρατηρείται, αν λάβουμε υπόψη το γενικότερο κλίμα, είναι μεν η στάση αναμονής σε σχέση με τις τιμές, αλλά και μια εν πολλοίς δυσπιστία ως προς την ποιότητα λόγω της ευλογιάς. Κοντολογίς τα μετρούν όλα.
Σε μια εβδομάδα, όπως μας είπε ο άμεσα εμπλεκόμενος με την κίνηση στα σφαγεία, ίσως προκύψουν νεότερα, που γνωρίζοντάς τα θα μάς μεταφέρει.
Εν αναμονή λοιπόν.