ΕΠΙ σχεδόν τέσσερα χρόνια η καμπάνα του βυζαντινού ναού της Παρηγορήτισσας έπαψε να χτυπά σε γιορτές που πανηγυρίζει, καθώς επίσης το Πάσχα, αλλά και όταν αυτό επιβάλλεται.
Δεν χτυπά διότι τοποθετημένη πάνω σ’ ένα δέντρο που έχει ξεραθεί υπάρχει φόβος πτώσης της, όπως και πτώσης των ξεραμένων κλαδιών. Απ’ ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας ενημέρωσε πριν τρία – τέσσερα χρόνια τη Μητρόπολη που είναι αρμόδια επί του θέματος, όσο βεβαίως και τον Δήμο Αρταίων.
Πληροφορούμαστε ότι η Μητρόπολη ενδιαφέρθηκε άμεσα, αποστέλλοντας ανθρώπους της να εξετάσουν εναλλακτικές λύσεις για την ασφαλή τοποθέτηση της καμπάνας, μόνο που κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό. Τουλάχιστον έως τώρα. Προκειμένου, ωστόσο, να αποφευχθεί κάθε κίνδυνος για τους ανθρώπους που επισκέπτονται το μνημείο, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας περιέζωσε με σχοινιά το δέντρο ώστε να μην το πλησιάζουν, αναμένοντας βεβαίως την τοποθέτηση από τη Μητρόπολη σε άλλο σημείο. Διότι αν ό μη γένοιτο πάει κάποιος και τραβήξει το σχοινί υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, να πέσουν καμπάνα και ξεραμένα κλαδιά.
Λύση, απ’ ότι μάς μεταφέρεται, θα μπορούσε να αποτελέσει το κόψιμο του δέντρου, όμως, δεν το κάνουν – λένε οι πηγές μας – από τον φόβο ενδεχόμενων αντιδράσεων, οπότε περιμένουν να ξεραθεί εντελώς για να μπει πριόνι. Έως ότου γίνει αυτό καλόν είναι η Μητρόπολη να εξετάσει τη μεταφορά της σε νέο ασφαλές σημείο που δεν μπορεί… κάπου θα υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο για να ακούγεται ο χτύπος της καμπάνας που σχεδόν τον έχουμε ξεχάσει. Γνωρίζοντας το ενδιαφέρον της για το θέμα αλλά και την ευαισθησία προς τον πανάρχαιο ναό, ελπίζεται ότι θα προχωρήσει σε οριστικές αποφάσεις.