Κονιάκ ΜΕΤΑΞΑ! Μια σήμανση σε ωραίο μπουκάλι που ποτέ δεν ξεχνιέται. Το πιο γνωστό Ελληνικό προϊόν με διαφορά, που κατέκτησε την κορυφή με το σπαθί του. Αγαπήθηκε σε κάθε γωνιά του πλανήτη και ταυτίστηκε με την Ελλάδα. Εκατομμύρια λίτρα ταξίδεψαν και ταξιδεύουν παντού με κάθε μέσο μεταφοράς. Ένα σύμβολο με όλα τα ανοιξιάτικα αρώματα, σερβιρισμένο οπωσδήποτε σε μικρό κολονάτο ποτήρι. Είναι γένους ουδετέρου και πρέπει υποχρεωτικά να αναφέρει την «ηλικία του».
Διαφημίστηκε μέσα από τα καλύτερα ανδρικά και γυναικεία περιοδικά του κόσμου. Οι μεγαλύτερες ιέρειες της ομορφιάς φωτογραφήθηκαν μαζί του. Δεν υπήρξε Ελληνικό σπίτι που να μην έχει χωρέσει το μπουκάλι με το σήμα των Σαλαμινομάχων. Στα γιορτάσια δεν περνούσε από τη σκέψη κανενός αν θα άρεσε το ευγενές απόσταγμά του σε φίλους και αγαπημένους. Και πριν την επέλαση της μόδας του «αγροτικού», κατείχε δικαιωματικά τα πρωτεία. Ήταν ο ηγέτης, ο «στρατηγός».
Μένει υπομονετικά για αρκετά χρόνια μέσα σε δρύινα βαρέλια για να ωριμάσει και στη συνέχεια να μπει στα γυάλινα μπουκάλια. Κρατά ψηλά τη σημαία της πολύτιμης κληρονομιάς. Πίνοντας ένα καλό κονιάκ με μέτρο, ούτε μεθάς κι ούτε «σε χαλάει». Απλά, «παλαιώνεις»! Σκέτο ή με παγάκι. Τα αστέρια του δεν φοριούνται ως σιρίτια στον ώμο ή παράσημα στο πέτο. Μπορεί να έχουν ετικέτα, όμως είναι αόρατα γιατί κυκλοφορούν στο αίμα. Πότε για να ξεχαστείς από τις σκοτούρες της καθημερινότητας, πότε να κάνουν πέρα τη μοναξιά, πότε από συνήθεια, πότε από έρωτα ή προδοσία και πότε για να κάνεις «κεφάλι» με συνοδεία απαλής μουσικής χαράματα η ώρα τρείς!
Στα μπαράκια προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση και σε κολακεύει τρυφερά. Το άρωμά του σκίζει τον αέρα και οι γύρω σου παίρνουν κι αυτοί το μερτικό τους. Συνήθως, πίνεται χειμώνα με κρύο και παγωνιά για ζεστασιά. Πολλές φορές αυτό δεν είναι αρκετό και θέλεις να σκεπαστείς και με κάτι άλλο πιο ζεστό… Γίνεσαι σιωπηλός ακροβάτης μιας αόριστης θηλυκής προσμονής! Με το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο, νιώθεις αθάνατος. Έχεις την ανάγκη να γεμίσεις το μέσα σου με χαρά και να εξωτερικεύσεις συναισθηματικές καταστάσεις που δίνουν λάμψη στα μάτια και την ψυχή. Κρατημένο ανάλαφρα στη χούφτα, οι λέξεις δεν ορίζονται και τα βλέμματα γκρεμίζουν συρματοπλέγματα.
Ανοίγουν αυλακιές πόθου και καλά κρατούν οι μεθυσμένοι έρωτες. Με ένα ακόμα κερασμένο, μπορεί να έχουμε και «παραπατήματα». Ο έλεγχος χάνεται και το κορμί αρχίζει να γέρνει. Μόλις δυο βήματα η πόρτα εξόδου και όλοι οι πόθοι στα αζήτητα!
Πάντοτε ένα πολυάστερο είναι αρκετό να ζωντανέψει και να κινητοποιήσει μνήμες, να επαναφέρει ερεθίσματα και παλιές βιωματικές λειτουργίες. Αντικρίζουμε στα ράφια των σουπερμάρκετ τη λάμψη των αστεριών και βλέπουμε τους εαυτούς μας σε άλλους καιρούς. Το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον μαζί. Οι φανατικά πιστοί του δεν το αλλάζουν με τίποτα. Το θέλουν προσωποποιημένο. Έτσι το γνώρισαν και έτσι θέλουν να μείνει. Στο σημείο αυτό θέλω να επιστήσω και την προσοχή σας: μην παραπλανηθείτε από την ποίηση της σπουδαίας Κικής Δημουλά. Κάπου αναφέρεται και σε κονιάκ «μηδέν αστέρων». Στην πράξη αυτό δεν ισχύει, γιατί δεν ξεθυμαίνει ποτέ!
Ακόμα, προσοχή πολύ, παιδιά! Να είστε αρκετά συγκρατημένοι, γιατί και με μικρή κατάχρηση κινδυνεύει το δίπλωμα οδήγησης και η σωματική σας ακεραιότητα. Τα μπλόκα της τροχαίας έγιναν κανονικότητα. Και για όσους επιθυμούν ένα ανατολίτικο επιδόρπιο, προτείνω λίγα κυδώνια ψητά με κονιάκ, πασπαλισμένα με κανέλα. Είναι ό,τι πρέπει για τη γευστική σας απόλαυση.
ΥΓ: Το κείμενο σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί άμεση ή έμμεση διαφήμιση του προϊόντος. Μακάρι να ήταν, γιατί η εφημερίδα θα είχε και έσοδα. Είναι καθαρά προσωπική προσέγγιση και επιλογή που κρατά μια ζωή.
