Επίκαιρο άρθρο Ιωάννη Σπ. Έξαρχου, ιστορικού – ερευνητή
Είναι εμφανές ότι ζούμε σε μια εποχή αντιφατική. Ο ακόρεστος ευδαιμονισμός συνυπάρχει με την αφόρητη εξαθλίωση αναρίθμητων ανθρώπων.
Η εποχή μας έχει χάσει ολότελα την πνευματική της οντότητα και προβάλλει με θράσος και αναίδεια τους στερούμενους αξιοπρέπεια, ήθος και τιμιότητα. Στο όνομα συλλογικών συμφερόντων καταπατείται και θυσιάζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η πρόκληση των υποκριτών και των δια βίου υπόδουλων της ηδονολατρείας και των σκοτεινών παθών του σώματος και των ενστίκτων, αγγίζει τα όρια της απόγνωσης. Η υπερτροφικά αναπτυγμένη τεχνολογία συμβαδίζει με την υποδούλωση του ανθρώπου στις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες του.
Η ζωή μας, ξεχειλισμένη από υλικά αγαθά, από τις θλιβερές ανισορροπίες και αφύσικες λειτουργικότητες, διαρκώς θρυμματίζεται και αποκτηνώνεται. Έχουμε περισσότερες ανέσεις αλλά λιγότερο χρόνο. Έχουμε ψηλότερα εισοδήματα αλλά χαμηλότερες ηθικές αξίες. Κατακτήσαμε το διάστημα και χάσαμε το δικό μας πλανήτη. Και η αγωνία μας είναι: Πώς θα διασωθεί η κοινωνία από τον κατακλυσμό του ψεύδους, των μεταμφιέσεων, τον διασυρμό και την επίπλαστη ηθικοπραξία; Πώς θα απαλλαγούμε από τους «αμαρτωλούς» και κοινωνικά στιγματισμένους ηθικολόγους, που αυτοαποκαλούνται πνευματικοί δημιουργοί, «διδάσκοντες» την εξύψωση του ανθρώπου και την κοινωνική αρετή;
Φτάσαμε στο φεγγάρι αλλά δυσκολευόμαστε να συναντήσουμε το γείτονά μας, τον συνάνθρωπό μας, τον πλησίον μας, που μπορεί να είναι άρρωστος που τον βασανίζει ο καρκίνος, η γυναίκα που έχασε τον σύζυγο, η μάνα που έχασε το παιδί της, ο οικογενειάρχης που αδυνατεί να θρέψει τα παιδιά του, ο άνθρωπος που ζει μόνος του αφού έχει χάσει επτά λατρευτά του πρόσωπα, ο νέος δέσμιος της σαρκολατρείας, του αλκοόλ και των ναρκωτικών, ο εγκαταλελειμμένος γέροντας και τόσοι άλλοι.
Μέσα στην κανονικότητα της εποχής που ζούμε, τ’ άνθη του κακού, της διαφθοράς και της παρακμής και του αλόγιστου σεξισμού, αποπνέουν το δυσώδες άρωμά τους.
Πρόσωπα με «κύρος», με παιδεία και χριστιανικά κοσμήματα, βυθισμένα στη δουλεία των αντικοινωνικών έξεων, αυτοαναγορεύονται οραματιστές, λειτουργοί του ιδανικού και του αγαθού, αναμορφωτές και συνθέτες του πολιτισμού και της προόδου.
Στο χάραμα του καινούριου χρόνου 2026, μένουμε άναυδοι από τη βαθιά αλλοίωση της αυθεντικότητας του ανθρώπου, από τη νόθευση της ηθικής συμπεριφοράς του και από την καταλυτική διαστρέβλωση της σκέψης, της βούλησης και της έκφρασής του. Ζούμε μέσα στην θέωση της ευτέλειας, του διασυρμού και της παραμόρφωσης της αλήθειας. Γύρω μας πληθύνονται οι μασκοφόροι κάθε μορφής και επιπέδου. Αντίκρυ μας υψώνονται τα είδωλα των μηδενιστών και καπηλευτών πάσης ιδέας και αξιοπρέπειας. Πώς άραγε θα διασωθούμε από την αποθέωση της υποκρισίας τους;
Ο ανθρώπινος πόνος, ωστόσο, προκαλεί και προσκαλεί την κάθε ενάρετη και ευλογημένη ψυχή με δυνατή φωνή «Δος μου την καρδιά σου». Στην πρόσκληση και πρόκληση αυτή ο σωστός Χριστιανός οφείλει κάθε φορά να εγκαταλείπει το ίδιο θέλημα, τον ατομικιστικό τρόπο ζωής, την φιλαυτία του και να δίνει την καρδιά του, να διακονεί, να προσφέρει, να στερείται ακόμα και αν χρειάζεται, να γίνεται τελικά «πλησίον» και να συναντά τον Χριστό σε κάθε συνάνθρωπό του που έχει ανάγκη μια και η εντολή του είναι αυτόν να πλησιάσουμε και μάλιστα με αγάπη πραγματική και όχι επίπλαστη.
Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός είπε στους μαθητές του και στους κατοίκους που ήταν παρόντες στις ομιλίες του: «Αγαπάτε αλλήλους και βοηθήστε τους συνανθρώπους σας όπου τους συναντάτε». «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται».
Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, είπε στο νέο «Πούλησε τα πλούτη σου και να τα μοιράσεις στους φτωχούς». Δεν του είπε να πουλήσει τα πλούτη του και να τα δώσει στους Ιερείς του Ναού του Σολομώντος να τα διαχειρίζονται. Όπως γίνεται επί των ημερών μας, κάποιοι που δεν έχουν συγγενείς αντί να τα μοιράσουν στους φτωχούς, δίνουν τα πλούτη τους στους διαχειριστές της Ελληνικής Εκκλησίας.
Και η σημερινή Ελληνική Εκκλησία, όπως και οι άλλες παγκόσμιες εκκλησίες στο όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, έχουν αμύθητη κινητή και ακίνητη περιουσία, αλλά δεν την πουλάνε να τη μοιράσουν στην παγκόσμια φτώχεια, δυστυχώς συνεχίζουν και ζητάνε κι άλλα πλούτη. Αυτοί που τη διαχειρίζονται εξακολουθούν να ζούν στα πλούτη και στη χλιδή, και να κυκλοφορούν πολυτελώς… ανάμεσά μας.
Το ίδιο και το Ελληνικό Δημόσιο έχει τεράστια ακίνητη και κινητή περιουσία και δεν τη δίνει στους ακτήμονες, άστεγους και γενικά στους φτωχούς, την εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι των κυβερνήσεων. Ας μην ψάχνουμε, λοιπόν, ποιος είναι ο πλησίον αλλά ας βοηθούμε στ’ αλήθεια τον πλησίον. Αγαπητοί αναγνώστες της έγκυρης τοπικής εφημερίδας «Ο Ταχυδρόμος», σάς εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Χρόνο 2026.
