Σε μια ζεστή εκδήλωση που έγινε στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Άρτας το Σάββατο που μας πέρασε, οι δύο σύλλογοι γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με αναπηρία που δραστηριοποιούνται στην περιοχή μας, ο Σύλλογος Γονέων και Φίλων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες «Αγία θεοδώρα» και ο Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία «αγκαλιά», τίμησαν για πρώτη φορά από κοινού την παγκόσμια ημέρα των ατόμων με αναπηρία.
Η εκδήλωση είχε ως θέμα της την καθημερινότητα των αναπήρων με τίτλο «Αναπηρία και καθημερινότητα: μαζί για μια νέα πραγματικότητα». Στόχος των διοργανωτών, όπως τόνισαν, ήταν να ευαισθητοποιηθεί το κοινό της πόλης μας για τα καθημερινά προβλήματα των ατόμων με αναπηρία, να αναδειχθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ίδια τα άτομα αυτά, οι οικογένειές τους αλλά και οι δομές που τα υποστηρίζουν, και να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο κοινά αποδεκτής συνύπαρξης και κινητοποίησης για τη βελτίωση των όρων ζωής και διαβίωσής τους. Δυστυχώς η προσέλευση δεν ήταν η αρμόζουσα σε μια τέτοια εκδήλωση, γεγονός που καταδεικνύει την αναγκαιότητα περαιτέρω ευαισθητοποίησης του κοινού ως προς το θέμα αυτό.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης κ.κ. Καλλίνικος, καθώς και ο πρόεδρος της ΕΣΑΜΕΑ (Συνομοσπονδίας Συλλόγων Αναπήρων), Ιωάννης Βαρδακαστάνης, ενώ παρέστησαν εκπρόσωποι των δήμων Αρταίων, Γεωργίου Καραϊσκάκη και Νικολάου Σκουφά, της Περιφερειακής Ένωσης Σωματείων αναπήρων καθώς και οι πρόεδροι των Συλλόγων Ατόμων με αναπηρία, Νεφροπαθών και Τυφλών Άρτας. Ο Πρόεδρος της ΕΣΑΜΕΑ, μάλιστα, δεν αρκέστηκε σε έναν τυπικό χαιρετισμό, αλλά έκανε και μια παρέμβαση ουσίας, τονίζοντας πως τα άτομα με αναπηρία αδιαμεσολάβητα και αυθεντικά ζητούν να εξελίσσονται τα θέματα που τους απασχολούν για να μπορούν να απολαύσουν τα δικαιώματά τους επί ίσοις όροις με τους άλλους πολίτες, για να προσθέσει ότι πλέον το αναπηρικό κίνημα απαιτεί να μη γίνεται τίποτε γι’ αυτό χωρίς αυτό.
Ο κ. Βαρδακαστάνης παρουσίασε και τα αποτελέσματα του έρευνας της Ε.Σ.Α.μεΑ., που έλαβε χώρα πανελλαδικά από τις 7/10/2025 έως τις 3/11/2025 και σε δείγμα 2.716 άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις. Συνοπτικά αποδεικνύεται ότι: μόνο το 8% των ατόμων με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις θεωρούν ότι η αναπηρία αντιμετωπίζεται ισότιμα στην ελληνική κοινωνία. Η επικρατέστερη απάντηση είναι πως η αναπηρία αντιμετωπίζεται με «στερεότυπα και προκατάληψη» (56,1%), ακολουθεί η απάντηση «με οίκτο λύπηση» (34%) και έπεται η «αμηχανία» (33,2%). 6 στους 10 αντιμετωπίζουν «Πάντα/συχνά» ή «Μερικές φορές», εμπόδια προσβασιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες, στις δομές υγείας, καθώς και στους δημόσιους, κοινόχρηστους χώρους.
Επιπλέον μόνο το 33% όσων αναφέρουν σοβαρή αναπηρία είναι ενταγμένο στην εργασία, ενώ Το ¼ των ατόμων με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις διαβιούν σε νοικοκυριά με συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα -εκτός των προνοιακών ενισχύσεων και επιδομάτων- το οποίο κυμαίνεται σε επίπεδα έως 600 ευρώ και Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει σε εξειδικευμένες ανάγκες που σχετίζονται με την αναπηρία, χρόνια ή/και σπάνια πάθηση, όπως εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίδας, αποκατάστασης ή εκπαίδευσης, αγορά φαρμάκων και αγορά τεχνικών βοηθημάτων. Παράλληλα 8 στους 10 βασίζονται στην βοήθεια του οικογενειακού ή του φιλικού/κοινωνικού περιβάλλοντος, προκειμένου να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες, ενώ 7 στους 10 θεωρούν ότι δεν απολαμβάνουν την αποτελεσματική προστασία των νόμων και της δικαιοσύνης, σε περιπτώσεις που έρχονται αντιμέτωπα με παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους.
Στη συνέχεια μίλησαν οι πρόεδροι των δύο συλλόγων που αναφέρθηκαν στα καθημερινά προβλήματα των ατόμων με αναπηρία, εστιάζοντας κυρίως στο ότι τα άτομα με αναπηρία δεν βρίσκονται κάπου εκτος κοινωνικής πραγματικότητας, απομονωμένα, αλλά διεκδικούν την ισότιμη παρουσία τους και αποδοχή τους από την κοινωνία. Έγινε επίσης αναφορά στις δυσκολίες πρόσβασιμότητας, εκπαίδευσης αλλά και επαγγελματικής αποκατάστασης, στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στις δομές φροντίδας των ατόμων με αναπηρία καθώς και στο γεγονός ότι η χρηματοδότησή τους έχει παραμείνει στα επίπεδα του 2007, ενώ όλα τριγύρω μας αυξάνονται, με αποτέλεσμα να διογκώνονται τα λειτουργικά έξοδα. Ο πρόεδρος της «Αγίας Θεοδώρας», Μπάμπης Μπίζας, μίλησε επίσης και για την αναγκαιότητα ίδρυσης και λειτουργίας και στην Άρτα δομής υποστηριζόμενης διαβίωσης, ώστε να μπορούν τα άτομα με αναπηρία των οποίων δεν ζουν οι γονείς ή πλησιέστεροι συγγενείς, να ζουν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια.
Στο ζήτημα αυτό αναφέρθηκε στην ομιλία που έκλεισε την εκδήλωση ο κ. Πάρης Ζάμπακας, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων ατόμων με αυτισμό Κοζάνης, «Ταξιδευτές της ελπίδας», ο οποίος παρουσίασε ένα υπερσύγχρονο Κέντρο Διημέρευσης και Δημιουργικής Απασχόλησης που λειτουργεί στην Κοζάνη και πλέον και στην Πτολεμαΐδα, καθώς και εξίσου σύγχρονη Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης που θα λειτουργήσει λίαν συντόμως. Ο κ. Ζάμπακας τόνισε τη σημασία που είχε για την ανέγερση και τη συγκρότηση των δομών αυτών η κινητοποίηση των φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης καθώς και των Δήμων Κοζάνης και Πτολεμαΐδας και συμπέρανε πως όταν υπάρχει η βούληση, πολλά προβλήματα μπορούν να λυθούν. Ας ελπίσουμε το παράδειγμα της Κοζάνης να βρει μιμητές και στην Άρτα.
