Ο «Τ» έχει τη χαρά και την τιμή να φιλοξενεί σήμερα αποκλειστική συνέντευξη του παγκοσμίου φήμης συγγραφέα της αστυνομικής λογοτεχνίας Arne Dahl, ο οποίος με αφορμή την επίσκεψή του στην Άρτα και σε σχετική ερώτηση που τού έγινε απαντά ότι «έχω ακούσει τόσα καλά λόγια για τους διοργανωτές που είμαι σίγουρος ότι θα τα περάσουμε τέλεια».
Φυσικά στην πόλη μας έρχεται για πρώτη φορά κι όταν μιλά για τα καλά λόγια που έχει ακούσει για τους διοργανωτές εννοεί τους ιδιοκτήτες του Φροντιστηρίου «Αστρολάβος», που βάζουν την σφραγίδα τους στο Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας που ξεκίνησε πέρυσι και φέτος διεξάγεται το δεύτερο. Εννοεί, λοιπόν τους Βασίλη Κατσώτη, Χρήστο Καραβασίλη και Γιώργο Κατσικογιώργο. Πρόκειται για Φεστιβάλ που συνάμα έχει την αμέριστη υποστήριξη της Ιωάννας Πετρίδου, η οποία μαζί με τον Γρηγόρη Αζαριάδη είχαν την ιδέα της διοργάνωσης σε πανελλαδικό επίπεδο, ξεκινώντας το από την Αθήνα.
Αναφερόμενοι στον Σουηδό συγγραφέα Arne Dahl τα πέντε εκατομμύρια αντιτύπων των βιβλίων του που πουλήθηκαν σ’ ολόκληρο τον κόσμο είναι αρκετά για να επιβεβαιώσουν την φήμη του και την κορυφή που κατέκτησε στο είδος αυτό της λογοτεχνίας. Όσο για την συμμετοχή του στο Φεστιβάλ της Άρτας δεν μπορεί παρά να αποτελεί ξεχωριστό γεγονός που ξεπερνά ακόμα και τα Ελληνικά σύνορα. Έχουμε την εντύπωση ότι οι μυημένοι επί της αστυνομικής λογοτεχνίας δεν θα χάσουν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν από κοντά. Διόλου απίθανο δηλαδή να δούμε να έρχονται στην Άρτα και από άλλα μέρη της Ελλάδας.
Η συνέντευξή του προς την εφημερίδα μας είναι άκρως ενδιαφέρουσα, επιφυλάσσοντας – πέραν των άλλων – ύμνους για τη χώρα μας, επισημαίνοντας πως την αγαπά από τα 20 χρόνια του και ταυτόχρονα ότι είναι γι’ αυτόν «ο ορισμός της ομορφιάς». Στην ερώτηση αν αισθάνθηκε ποτέ ότι η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει τη φαντασία και αν «ναι» σε ποια περίπτωση, απαντά: «Έχω τεράστια φαντασία αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να επινοήσω μια τόσο απεχθή πραγματικότητα». Εννοώντας τους κακούς τρόπους, την δημοκρατία και τον ανθρωπισμό που στηρίζονται σε τόσο αδύναμα θεμέλια.
Μιλά επίσης για τη θέση της αστυνομικής λογοτεχνίας σε σχέση με το αναγνωστικό κοινό, την επιλογή του να ασχοληθεί μ’ αυτό το είδος, την διαφορά ανάμεσα στις τηλεοπτικές σειρές των έργων του και την ανάγνωση, την τεχνολογία, το διαδίκτυο, την εγκληματικότητα, αλλά και την πολιτική.

Συνέντευξη στη Βίκυ Καινούργιου

Ερ: Η συμμετοχή σας τιμά ιδιαίτερα το 2ο φεστιβάλ Αστυνομικής λογοτεχνίας στην Άρτα, μια μικρή πόλη της Ελλάδας. Εμείς είμαστε χαρούμενοι γι’ αυτό. Εσείς πώς αισθάνεστε;
Απ: Πραγματικά ανυπομονώ τόσο πολύ να έρθω στην πόλη σας γιατί λατρεύω την Ελλάδα και δεν έχω επισκεφτεί ακόμα αυτό το μέρος. Επίσης, έχω ακούσει τόσα καλά λόγια για τους διοργανωτές εκεί, που είμαι σίγουρος πότε θα περάσουμε τέλεια.

Ερ: Δεν ξέρω αν το προτιμάτε αλλά σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω το ψευδώνυμό σας σ’ αυτή τη συνέντευξη, τιμώντας την υπογραφή που φέρνει το σπουδαίο συγγραφικό σας έργο. Κύριε Dahl, έχουν παγκοσμίως κοινά χαρακτηριστικά οι αναγνώστες αστυνομικής λογοτεχνίας;
Απ: Νομίζω ότι υπάρχουν ορισμένα παγκόσμια χαρακτηριστικά μεταξύ των αναγνωστών της αστυνομικής λογοτεχνίας – τα τοπικά ή εθνικά χαρακτηριστικά είναι συχνά πιο επιφανειακά (όπως το να γνωρίζεις καινούριους τόπους, να γνωρίζεσαι με τις γαστρονομικές συνήθειες μιας χώρας, να αισθάνεσαι σαν να είσαι σπίτι σου). Θα έλεγα ότι το πιο κοινό παγκόσμιο χαρακτηριστικό είναι η διορατικότητα. Μπαίνουν οι αναγνώστες στον άγνωστο κόσμο με κοφτερό βλέμ- μα, ανοιχτό για στοιχεία και κρυμμένα μυστικά, αλλά και έτοιμοι να παρασυρθούν από την συναρπαστική συνέχεια. Αναζητούν μια απροσδόκητη αλήθεια που θα αποκαλυφθεί, με έναν συ- ναρπαστικό τρόπο. Συνήθως είναι πολύ καλοί και προσεκτικοί αναγνώστες.

Ερ: Πώς και γιατί εσείς το επιλέξατε ως είδος, κάτι που φυσικά σάς δικαίωσε, αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα;
Απ: Ξεκίνησα να γράφω με το πραγματικό μου όνομά Jan Arnald πριν μεταμορφωθώ στον συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας Arne Dahl. Το γράψιμο πήγαινε όλο και πιο αργά, και το απολάμβανα όλο και λιγότερο. Δεν μπορούσα να γράψω τίποτα, ήταν ένα είδος συγγραφικού μπλοκ. Είχα μπει στον κόσμο της λογοτεχνίας γιατί μου άρεσε να εφευρίσκω κόσμους και να λέω πολύ καλές ιστορίες, έπρεπε να ξαναβρώ αυτή την αγάπη, αυτή την ορμή και την επιθυμία να γράψω. Και τελικά το βρήκα επιστρέφοντας στο είδος που αγάπησα ως έφηβος: την αστυνομική λογοτεχνία. Σκέφτηκα ότι ήταν ένας πολύ καλός τρόπος να λέμε ιστορίες για την εποχή που ζούμε. Τα εγκλήματα που διαπράττονται σε μια κοινωνία εξακολουθούν να την αντικατοπτρίζουν.

Ερ: Έργα σας γίνονται τηλεοπτικές σειρές εξίσου επιτυχημένες διεθνώς. Ο ίδιος τι επιλέγετε; Βιβλίο ή ταινία;
Απ: Αγαπώ πραγματικά τις υπέροχες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, χρειάζομαι τις κινούμενες εικόνες στη ζωή μου. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα σαν τη διαδικασία ανάγνωσης. Είναι κάτι μοναδικό για τους ανθρώπους. Το να συνδυάζει κανείς γράμματα, λέξεις και προτάσεις σε μια ισ- τορία που προβάλλεται στο μυαλό του είναι μια πολύ περίπλοκη διαδικασία που κάνει τον κινηματογράφο να φαίνεται τόσο απλός.

Ερ: Με την τεχνολογία τι σχέση έχετε; Η πρόοδός της εκτιμάτε ότι συμβαδίζει με την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης της ανθρωπότητας ή όχι;
Απ: Μιλώντας για το Διαδίκτυο (για να πάρουμε τη μεγαλύτερη τεχνολογική εφεύρεση) τελικά μας έχει κάνει όλους πιο καλά ενημερωμένους. Ξέρουμε περισσότερα από όσα ξέραμε. Και έχει επίσης απλοποιήσει τη ζωή σε τόσα πολλά επίπεδα. Είναι όμως και ένας από τους μεγάλους κινδύνους της εποχής μας. Μας κάνει πιο έξυπνους – αλλά ταυτόχρονα και πιο ανόητους. Έχουμε χάσει ένα μεγάλο μέρος της προσοχής μας, δεν έχουμε καθόλου υπομονή και δεν μπορούμε να ανεχθούμε να βαριόμαστε – η ίδια η προϋπόθεση για τη δημιουργικότητα. Άρα είναι τελικά δίκοπο μαχαίρι.

Ερ: Το έγκλημα, με κάθε του μορφή, δεν εκλείπει από κάθε κοινωνία. Ωστόσο, θα περίμενε κανείς οι κοινωνίες να προοδεύουν… Σήμερα – και στη χώρα μας – βλέπουμε έξαρση σε κάθε μορφή εγκληματικότητας. Πού το αποδίδετε;
Απ: Στο διαδίκτυο, που παρέχει τεράστιες δυνατότητες απάτης και εκβιασμού. Η εξιδανίκευση του περιθωρίου σε αμόρφωτους τομείς της κοινωνίας, όπου η παράνομη ζωή είναι πολύ πιο δελεαστική από την (βαρετή) νόμιμη. Και αυτό που θα ονόμαζα Τραμπισμός, όπου όλα τα είδη ηθικών περιορισμών έχουν αρθεί, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός ανθίζουν, μας εξιτάρουν περισσότερο τα οικονομικά εγκλήματα από τη νόμιμη οικονομική επιτυχία, και δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο όσο η παλιομοδίτικη διαφθορά.

Ερ: Κάποτε σας ενέπνευσε η Ελλάδα και συγκεκριμένα η σφαγή της Χίου. Σήμερα η Ελλάδα μπορεί να εμπνεύσει; Δεν εννοώ μέσα από την ιστορία της, αλλά από μια σύγχρονη οικονομική “σφαγή” και υποχώρηση εργασιακών και άλλων δικαιωμάτων;
Απ: Αγαπώ την Ελλάδα από τα 20 μου. Και από πολλές απόψεις είναι για μένα ο ορισμός της ομορφιάς. Αλλά έχω και άμεσες διασυνδέσεις με την Ελλάδα, οπότε έχω μια εικόνα για το επίπεδο του συντηρητισμού της χώρας και κυρίως της επαρχίας και διαβάζω αρκετά για το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή όσον αφορά τις ενέργειες αυτής της κυβέρνησης. Είναι ασυνήθιστο να βλέπεις τέτοια εξωπραγματική διαφθορά. Ας μείνουμε σε αυτό…

Ερ: Αισθανθήκατε ποτέ ότι η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει την φαντασία και αν «ναι» σε ποια περίπτωση;
Απ: Ώ ναι. Δυστυχώς, κυρίως με κακούς τρόπους. Δεν θα μπορούσα, για παράδειγμα, ποτέ να φανταστώ ότι η δημοκρατία και ο ανθρωπισμός στηρίζονταν σε τόσο αδύναμα θεμέλια. Ότι ξαφνικά πρέπει να παλέψουμε για να τα κρατήσουμε. Και αυτός ο απλοποιημένος λαϊκισμός θα κατακτούσε το μυαλό τόσων ανθρώπων. Έχω τεράστια φαντασία, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να επινοήσω μια τόσο απεχθή πραγματικότητα.

Ερ: Αν υιοθετήσουμε την άποψη πως η αστυνομική λογοτεχνία αποτυπώνει ένα κοινωνικό ψυχογράφημα σε δεδομένη εποχή, σήμερα ποια είναι τα χαρακτηριστικά του για τη χώρα σας και ποια για τη δική μας;
Απ: Για εμάς στη Σουηδία, είναι σίγουρα η εγκληματικότητα των συμμοριών, που συνδέεται με τη μαφία, στις φτωχότερες περιοχές μας. Ότι αυτές οι περιοχές συχνά έχουν κόψει κάθε σχέση με τη χώρα γύρω τους. Αυτό – και αυτή τη στιγμή ο αντισημιτισμός, λόγω του πολέμου Χαμάς – Ισραήλ – δυστυχώς κυριαρχεί στην Σουηδική αστυνομική λογοτεχνία.
Από ό,τι βλέπω στη χώρα σας, εξακολουθείτε να έχετε προβλήματα με τον δεξιό εξτρεμισμό, αλλά φαίνεται ότι το πάντα κυρίαρχο θέμα όσον αφορά την Ελληνική αστυνομική λογοτεχνία είναι: η διαφθορά.

Ερ: Έχοντας ταξιδέψει σε πολλές χώρες του κόσμου, τι βρίσκετε στην Ελλάδα που δεν συναντάτε πουθενά αλλού; Στην Άρτα δεν έχετε βρεθεί ακόμα, οπότε θα σας ρωτήσω μετά το φεστιβάλ.
Απ: Υπάρχει κάτι στο φως στην Ελλάδα που πάντα θα με ακολουθεί. Τα χρώματα. Η θάλασσα, ο ήλιος. Οι μυρωδιές της φύσης. Τα πάν- τα παρόντα ίχνη των πολιτιστικών απαρχών της Ευρώπης. Αλλά και η φιλοξενία, η χαρά της ζωής και η ικανότητα να λύνεις δύσκολες καταστάσεις χωρίς πανικό. Και φυσικά η παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ