Από τις αρχές του 1700 οι Γάλλοι είχαν ρίξει ένα βλέμμα στα δάση γύρω από Άρτα και Πρέβεζα.
Έτσι χωρίστηκαν οι ζώνες Μακρυνόρους, Λούρου – Ρωγών, Φλάμπουρα και Μαργαρίτι. Το βασικό δένδρο ήταν οι βελανιδιά και ακολουθούσαν οι φτελιάδες και τα πεύκα. Όλα αυτά προορίζονταν για τα ναυπηγεία. Τους Γάλλους ακολούθησαν οι Βενετοί, οι οποίοι μάλιστα προσφέρθηκαν να ανταλλάξουν τα Κύθηρα – Αντικύθηρα με την περιοχή των Ρωγών.
Στα 1731 φθάνει μια Γαλλική επιτροπή στην Άρτα με επικεφαλής τους Coulomb και La- ntier. Ήταν και δύο αρχιμηχανικοί στα ναυπηγία της Τουλόν Γαλλίας. Τους δύο μηχανικούς συνόδευαν οι πλοίαρχοι Icard και Ra- strie. O Icard φαίνεται να γνώριζε καλά την περιοχή και πολύ κόσμο, όπως και τις συνήθειές του. Οι πρόκριτοι όλων των χωριών απ’ όπου θα περνούσε η επιτροπή έλαβαν από τον βοεβόδα διαταγή να της προσφέρουν βοήθεια και ό,τι άλλο χρειαστεί.
Για τα δάση του Λούρου – Ρωγών θα τους συνόδευε η ομάδα του αρματολού Γώγου (μην τον μπερδεύουμε με τον Μπακόλα, είναι σχεδόν 100 χρόνια πριν) ενώ την συνοδεία για το Μακρυνόρος την ανέλαβε η ομάδα αρματολών του καπετάν Παναγιώτη. Στην διάθεση της επιτροπής μπήκε και ένας διερμηνέας καθώς και ένας γενίτσαρος. Αν και το Μακρυνόρος, λόγω κλίματος, είχε καλύτερο ξύλο, και τα δύο δάση κρίθηκαν κατάλληλα από τους Γάλλους.
Λέγοντας Λούρο εδώ δεν εννοούμε το χωριό, αν και αυτό συμπεριλαμβάνεται πολλάκις, αλλά την περιοχή του ποταμού Λούρου. Τα Γαλλικά αρχεία κάνουν λόγο πως η επιτροπή ξεκίνησε τρία μίλια έξω από την Άρτα, από ένα χωριό Λούρος. Πιστεύω ότι εδώ γίνεται σύγχυση με το Σούλι/Σούλη της Άρτας (Σολιούς ή Σουλιώτικα – Σουλιογιωργωσιούς) ή με τα Ρόκκα.
Μια και προηγήθηκαν οι Βενετοί στην υλοτομία στην περιοχή, είχαν ανοιχτεί δρόμοι τόσο για το εμπόριο όσο και για την εσωτερική επικοινωνία του τόπου. Η περιοχή με δάσος υπολογίστηκε σε 48.000 τετραγωνικά μέτρα, η δε απόδοση ξυλείας για τους Γάλλους έως 80.000 κυβικά άριστης ποιότητας λευκής βελανιδιάς. Μάλιστα οι Γάλλοι κατηγόρησαν τους Βενετούς πως λεηλάτησαν τον τόπο.
Η επιτροπή μετά την περιήγηση έφυγε από την Άρτα με θετικά αποτελέσματα καθώς υπήρχαν ήδη εργάτες υλοτόμοι που είχαν εργαστεί για τους Βενετούς με αποτέλεσμα ο εφοδιασμός από την Άρτα να ήταν εύκολος. Οι Γάλλοι έχοντας υπόψη πως Βενετοί και Μαλτέζοι δεν θα άφηναν να τους πάρουν την πίτα από το στόμα, έκριναν αναγκαία την συμπαράσταση των Τούρκων και φυσικά την δωροδοκία.
Αργότερα ο πλοίαρχος Icard άλλαξε άποψη κρίνοντας την ξυλεία ακατάλληλη, αλλά ο Γάλλος πρόξενος της Άρτας θεώρησε πως δωροδοκήθηκε από τους Μαλτέζους. Ο Γιάννης από τους Ρωγούς που φαίνεται να είναι άνθρωπος των Γάλλων για την ξυλεία και πρώην εργάτης των Βενετών, εμφανίζεται και σαν Γιάννης από το Τσαούς (Τchaoux), δηλαδή υποθέτω από το Ιμάμ Τσαούς, καθότι άλλο παρόμοιο τοπωνύμιο δεν υπάρχει στην περιοχή. Τουλάχιστον δεν μου είναι γνωστό. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αναλυθεί ο χάρτης του Girolamo de Langes, ο οποίος έχει όλα τα τοπωνύμια στα 1754, ακόμα και χωριά που δεν υπάρχουν πλέον.
Πηγές: Ελένη Γιαννακοπούλου «Το Γαλλικό εμπόριο ξυλείας στην Δυτική Ελλάδα». Γιώργος Σιορόκας «Το Γαλλικό Προξενείο της Άρτας». M. Lantier «Memoires». Ελευθέριος Βέτσιος «Η οικονομική και διπλωματική παρουσία των Βενετών στην Άρτα». ANF «Επιστολές Dubroca Andreades, Le forets Grecques». Μάξιμος «Η αυγή του καπιταλισμού». Pouqueville «Voyage Tome 2». Μέρτζιος «Το Βενετικό αρχείο της Άρτας».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ