Πολλοί ονομάζουν το Βυζάντιο μεσαίωνα, σκοτεινούς χρόνους δηλαδή. Αδικούμε όμως έτσι το Βυζάντιο που ναι μεν στάθηκε άτυχο γιατί ασκούσε σ’ αυτό ασφυκτική πίεση η Εκκλησία, από την άλλη ωστόσο ανέδειξε σπουδαίους επιστήμονες και φιλοσόφους.


Πώς συνδέεται ο Μεσαίωνας με το κυνήγι; Συνδέεται διότι έχουμε πάρα πολλές μαρτυρίες από τις εποχές αυτές που αφορούν στο κυνήγι. Και γνωρίζουμε όλοι μας ότι το κυνήγι δικαιωματικά τότε ανήκε σ’ αυτούς που είχαν τα φέουδα, τη γη. Στους βαρόνους, στους κόμηδες, στους βασιλιάδες και σε κάθε καρυδιάς καρύδι που γνώρισε η πλάση.
Για τους έχοντες, λοιπόν, το κυνήγι ήταν δραστηριότητα απολύτως προσαρμοσμένη και στα έθιμα της εποχής. Κυνηγούσαν μεν οι άρχοντες αλλά οι βοηθοί τους, αυτοί δηλαδή που τους έδιναν το κυνήγι στο πιάτο, ήταν οι υποτακτικοί τους, ο λαός.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας παρακολουθήσουμε ένα κυνήγι ρεζέρβας σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Οι φτωχοί μοχθούν, ξενυχτούν, κρυώνουν και οι πλούσιοι (οι ψευτοκυνηγοί) απλώς πυροβολούν το θήραμα.
Λένε οι «καλοί μας φίλοι οι οικολόγοι»: «Σήμερα ο άνθρωπος δεν έχει τις ίδιες ανάγκες που είχε πριν από αιώνες που σκότωνε για να ζήσει. Συνεπώς το κυνήγι στην εποχή μας είναι μία παρωχημένη δραστηριότητα». Και ασφαλέστατα, οι καλοί μας φίλοι προτείνουν τη ρεζερβοποίηση του κυνηγίου στη χώρα μας.
Οι οικολόγοι ξεχνούν, όμως, σκόπιμα να μας πουν ότι σήμερα παρά ποτέ, επιβάλλεται το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι και ένας βασικότατος λόγος είναι πως η φτώχεια κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα στη χώρα μας. Συνεπώς, το κυνήγι είναι μια δραστηριότητα του ανθρώπου για να συμπληρώσει την τροφή του, να εξοικονομήσει χρήματα και να αντιμετωπίσει με ελπίδα το δύσκολο μέλλον.
Ξεχνούν, επίσης, οι οικολόγοι να μας πουν για τον δικό τους πλούτο που πηγάζει από χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ και μέσω αυτών κινούνται με άνεση και δεν έχουν καμία διάθεση να στηρίξουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα και ας κόπτονται περί του αντιθέτου. Κινούνται και δρουν ελιτίστικα, όπως έκαναν και κάνουν στην ιστορία του πλανήτη αυτού οι έχοντες και κατέχοντες.
Το κυνήγι δεν είναι μόνο αριθμοί: Τόσα έξοδα, τόσα έσοδα. Είναι ανάγκη επιβίωσης του ανθρώπου σήμερα. Αν όμως οι οικολόγοι δεν εναντιώνονται στην δραστηριότητα αυτή, δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Η αφελής «κλιματική αλλαγή», «ο κίνδυνος του περιβάλλοντος» και διάφορες άλλες καραμέλες που πιπιλάνε, συμπληρώνουν την ύπαρξή τους.
Στους «σκοτεινούς χρόνους» του Βυζαντίου, λοιπόν, ο άνθρωπος έζησε και με το κυνήγι και ας ήταν αυτό αποκλειστικό προνόμιο των ολίγων, της ελίτ. Σήμερα οι συνθήκες ζωής επιτάσσουν – και ας ζούμε στο μεσαίωνα της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας, του μεταλλαγμένου φασισμού -να κυνηγάμε ελεύθερα και παραδοσιακά. Για τις ανάγκες μας, να ταΐσουμε την οικογένεια, τα παιδιά μας, αλλά και για την παράδοσή μας που βάλλεται από παντού.
Ενοχλεί, όμως, η επιλογή μας να θέλουμε να ζούμε αξιοπρεπώς. Και μας θέλουν πρόβατα. Κοιτάξτε, διαβάστε κείμενα ΜΚΟ και θα καταλάβετε πώς με τέχνη περισσή έχει χτιστεί ένα μεγάλο παιχνίδι εις βάρος μας. Ο κυνηγός είναι η καρδιά του προβλήματος, αν αυτός σπάσει η ανόητη και επικίνδυνη «πράσινη ανάπτυξη» θα γιγαντώσει κι άλλο και ο μεσαίωνας που θα ζήσουμε δεν θα ευτυχήσει να συναντήσει μια καινούρια Αναγέννηση. Θα είναι διαρκής.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here