Του Χρήστου Μέγα *

Την εποχή του σταριού και του κριθαριού (χειμωνιάτικη σπορά) την χάσαμε. Τί μπορούμε να κάνουμε τώρα ώστε να βελτιώσουμε με εφόδια την οικονομία, να πετύχουμε μερική αυτάρκεια τροφίμων και ζωοτροφών στη χώρα, να ενισχύσουμε το οικογενειακό εισόδημα και, γιατί όχι, να βελτιώσουμε την ποιότητα διατροφής; Πώς να προλάβουμε τη νέα καλλιεργητική περίοδο για το καλαμπόκι, το σπορέλαιο (ηλιέλαιο) και το λάδι.
Οι παραγωγοί καλαμποκιού κινδυνεύουν να μην πάρουν φέτος την συνδεδεμένη ενίσχυση (κάπου 56 ευρώ το στρέμμα), το ελληνικό ηλιέλαιο κατευθύνεται για βιοκαύσιμο, οι ελαιοπαραγωγοί, μετά την περσινή καταστροφική ακαρπία, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν.
Πέτα, Μεγάρχη, Γραμμενίτσα, Κομμένο και άλλες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Άρτας έμειναν την περασμένη χρονιά χωρίς εισόδημα. Άρα  δυσκολεύονται φέτος να χρηματοδοτήσουν τις καλλιέργειές τους. Δεν τολμούν να χρεωθούν εκ νέου ώστε να ρίξουν το πανάκριβο (λόγω του κόστους του φυσικού αερίου) και δυσεύρετο (λόγω του περιορισμού των Ρώσικων εξαγωγών), λίπασμα. Πρόσθετα η Ρωσία φαίνεται να ενεργοποιεί την απειλή της για πληρωμή των τροφίμων και των ζωοτροφών σε ρούβλι…
Είναι προφανές ότι, εκτός από τους εξωγενείς παράγοντες (πόλεμος, σπάσιμο της διατροφικής αλυσίδας, κόστος μεταφορών κα), υπάρχουν και συμπληρωματικά δαιμόνια. Όπως οι εθνικές αιτίες (μη αποζημίωση για την περσινή ακαρπία) αλλά και ευρωπαϊκά λάθη, όπως η Κοινή Αγροτική Πολιτική (για την μη απόφαση αναφορικά με την καταβολή της συνδεδεμένης αποζημίωσης).

Λάδι-καλαμπόκι-σιτάρι
Η μερική ανακούφιση των καταναλωτών, η στοιχειώδης βελτίωση της εφοδιαστικής αλυσίδας, κάτι που θα στηρίξει και το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών που συνεχώς φθίνει, περνάει μέσα από την στήριξη των παραγωγών:
1. Βασική προϋπόθεση είναι η εξεύρεση καλλιεργήσιμης γης. Κατά συνέπεια απαιτείται: α/ το πάγωμα κάθε σχεδίου τοποθέτησης φωτοβολταϊκών σε αροτραίες εκτάσεις και β/κίνητρα για ενοικίαση χωραφιών (φοραπαλλαγές).
2. Επιδότηση, όχι ανά στρέμμα, αλλά με συγκεκριμένε ποσό (πχ 10 λεπτά το κιλό) στο παραδοτέο καλαμπόκι.
3. Κίνητρα παράδοσης υψηλής ποιότητας σπορέλαιου για διατροφή.
4. Κυρίως δε ενίσχυση των ελαιοπαραγωγών για την φετινή σοδιά και, κατά συνέπεια, την μερική αντικατάσταση του ηλιέλαιου από τα νοικοκυριά και, κυρίως, τα καταστημάτων εστίασης.
5. Την προκαταβολή τουλάχιστον του 50% των συνδεδεμένων-κοινοτικών αποζημιώσεων κάθε Μάρτιο, αντί να καταβάλλονται στα τέλη κάθε έτους και σε ορισμένες περιπτώσεις ετεροχρονισμένα την άλλη χρονιά.
6. Εκκαθάριση και πληρωμή των ενισχύσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ και των αποζημιώσεων ΕΛΓΑ που καρκινοβατούν εδώ και πάνω από ένα χρόνο.
7. Σχέδιο με ενίσχυση ανά κιλό παραδοτέου προϊόντος για την ανεμπόδιστη σπορά το φθινόπωρο-χειμώνα ώστε να θερίσουμε σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη την επόμενη χρονιά και να γίνουμε σχετικά αυτάρκεις σε τρόφιμα και ζωοτροφές.
Διαφορετικά, θα έρθει το φθινόπωρο και το σημερινό πρόβλημα εξεύρεσης ζωοτροφών θα γίνει διατροφικό πρόβλημα για τον πληθυσμό. Και τότε, για ένα ακόμα πρόσθετο λόγο, δεν θα αρκούν οι σημερινές κυβερνητικές δικαιολογίες περί εξωγενών παραγόντων που επηρεάζουν τόσο δραματικά το καλάθι της νοικοκυράς.
Πάντα οι δικαιολογίες παραμένουν ένα εύκολο καταφύγιο όσων αδυνατούν να σχεδιάσουν έναντι του παραμικρού κινδύνου. Αλλά στην περίπτωση της διατροφής και με όλα τα στοιχεία παρόντα να πιέζουν τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις, για την κυβέρνηση δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία…

*O Χρήστος Μέγας είναι δημοσιογράφος και γραμματέας Τομέα Εργασίας ΚΙΝΑΛ

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here