Μέχρι χθες ήθελα να πιστεύω ότι ο άνθρωπος -παρόλα τα ελαττώματά του- δίκαια κατείχε την πρώτη θέση στην πυραμίδα της εξέλιξης όλων των έμβιων όντων στον πλανήτη μας.
Ένα ον που διακατέχεται κυρίως από λογική, εξυπνάδα και αισθήματα. Σήμερα τα πιστεύω μου κατακρημνίσθηκαν και έγιναν στάχτη αναμειγνυόμενα με τους χιλιάδες τόνους της τέφρας από τα καμένα δάση που σκεπάζουν πένθιμα την πατρίδα μας.
Σκηνές βγαλμένες από την Αποκάλυψη, εικόνες ζωντανεμένες από χολιγουντιανά σκηνικά και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, μας έφεραν αντιμέτωπους με μια φρικαλέα πραγματικότητα, που ανέδιδε οσμή θανατίλας μέσα από τους πυκνούς καπνούς που προκαλούσαν τρόμο, απόγνωση και ασφυξία.
Άνθρωποι αλλόφρονες παρακολουθούσαν με δέος την πύρινη λαίλαπα να καταστρέφει με απίστευτη δύναμη και ταχύτητα τα δάση και τις καλλιέργειες παρακείμενων περιοχών, αδυνατώντας να πιστέψουν πως σε ελάχιστο χρόνο ο όλεθρος θα σάρωνε και το δικό τους βιος, απειλώντας ακόμα και τη ζωή τους.
Αιωνόβια δάση και δέντρα, λιόδεντρα, καλλιέργειες, οικόσιτα και άγρια ζώα αφανίστηκαν, προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή. Μαζί τους χάθηκαν δεκάδες χωριά και οικισμοί, βυθίζοντας στη φτώχεια, στην απελπισία και το πένθος πολλές χιλιάδες συνανθρώπους μας.
Η οικολογική και οικονομική καταστροφή είναι ανυπολόγιστη. Μέχρι τη στιγμή που καταγράφω τις διαπιστώσεις μου, οι φωτιές μαίνονται σε αρκετές περιοχές, ενώ είναι αδύνατον από τον κρατικό μηχανισμό να προσδιοριστεί το ακριβές μέγεθος της πύρινης καταστροφής.
Όπως προαναφέρθηκα εισαγωγικά, αν κάτι καθιστά τον άνθρωπο υπέρτερο ον, αυτό είναι η λογική του, η νοημοσύνη και ο συναισθηματικός ψυχισμός. Η συγκεκριμένη βιολογική και πνευματική εξέλιξη καθιστούν το ανθρώπινο είδος υπεύθυνο -αν μη τι άλλο- να προασπίζεται το ζωτικό χώρο και το περιβάλλον, στο οποίο ζει ώστε να έχει το δικαίωμα…να ζει.
Ζωή σημαίνει επαρκές φυσικό περιβάλλον, το οποίο -έστω κι αν περιχαρακώνεται από τα ανούσια σύνορα κρατών- αποτελεί μια ενιαία ζώνη στον πλανήτη που μας φιλοξενεί. Οι καταστροφές, όπου κι αν προκύπτουν στην υδρόγειο σφαίρα, επηρεάζουν σταδιακά το περιβάλλον ολόκληρης της Γης με αρνητικά και σε πολλές περιπτώσεις μη αναστρέψιμα αποτελέσματα. Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στην πατρίδα μας, όπως και σε άλλες χώρες της Μεσογείου ή κι ακόμη μακρύτερα, μας προϊδεάζουν για ένα μέλλον αβέβαιο και οδυνηρό.
Τότε εύλογα σκέπτεται ο κάθε προβληματισμένος πολίτης: Είναι άραγε δυνατόν ο άνθρωπος να επιδιώκει την καταστροφή και τον αφανισμό του; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε από λανθασμένη (αυτο)εκτίμηση θεωρείται υπέρτερο ον…Διότι στο ζωικό βασίλειο είναι απίθανο να συναντήσεις ”υποδεέστερα” όντα να αυτοκαταστρέφονται ισοπεδώνοντας τον ζωικό τους χώρο. Και τελικά αναρωτιέσαι: Είναι άνθρωποι εκείνοι που αποφάσισαν να αποτεφρώσουν την Ελλάδα μας -εστιάζοντας στα του οίκου μας- ή ανθρωπόμορφα όντα χωρίς λογική και αισθήματα; Κι αυτό επί του παρόντος παραμένει ένας δύσκολος γρίφος…
Ο αριθμός των άγριων ενδημικών ζώων που χάθηκαν στην κόλαση της φωτιάς στις δασικές περιοχές που αφανίστηκαν, είναι άγνωστος. Θεωρείται, όμως, βέβαιο ότι πολλά σπάνια είδη ζώων και πουλιών παγιδεύτηκαν και κατακάηκαν, ειδικά σε τόπους όπου τα κυκλικά μέτωπα της φωτιάς δεν παραχωρούσαν εξόδους διαφυγής.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here