Οι ζέστες φουντώνουν, οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν για τους περισσότερους επιτακτική ανάγκη διαφυγής προς κάθε κατεύθυνση που θα καταλήξει σε κάποιο παραθεριστικό θέρετρο, ενώ οι δρόμοι των μεγαλουπόλεων γίνονται περισσότερο υποφερτοί από την έλλειψη κυκλοφοριακής συμφόρησης.
Για τους κυνηγούς ο χρόνος μετράει πλέον αντίστροφα αφού σ’ ένα μήνα περίπου η νέα κυνηγετική περίοδος θα ανοίξει τις πύλες εισόδου στους κυνηγούς, οι οποίοι αδημονούν να ξεχυθούν στους απανταχού κυνηγότοπους της υπαίθρου. Προσμένοντας, βέβαια, να αποζημιωθούν από μια παρελθούσα μετριότατη (λόγω lockdown) χρονιά που όλοι ενδόμυχα εύχονται να μην επαναληφθεί.
Μ’ αυτή την ελπίδα έχουν ήδη αρχίσει οι προπαρασκευαστικές κινητοποιήσεις από μεγάλη μερίδα κυνηγών, οι οποίοι δεν συνωστίζονται πλέον στους δρόμους των πόλεων αλλά στους χωματόδρομους που οδηγούν στους κοντινούς προσφερόμενους βιότοπους των θηραμάτων.
Αρχές Αυγούστου 2021 και η Ρυθμιστική Κυνηγίου για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί. Έτσι, συνεχίζεται για μια ακόμη χρονιά το αναποτελεσματικό και γραφειοκρατικό μοντέλο με τις αργοπορίες σε βάρος χιλιάδων κυνηγών.
Κατά τα προηγούμενα χρόνια, όταν η οικονομία της χώρας δεν είχε εξαθλιωθεί, η προσμονή της Ρυθμιστικής δεν επηρέαζε την συμπεριφορά των κυνηγών σε κάθε επίπεδο. Στην πλειονότητά τους θεωρούσαν δεδομένη την απόφαση του εκάστοτε υπουργού, περιμένοντας βεβαίως τις επιμέρους λεπτομέρειες, ωστόσο αυτή η προσμονή δεν λειτουργούσε με αρνητικό τρόπο στην ψυχολογία τους.
Απ’ όσο αντιλαμβανόμαστε όλοι, όμως, η φετινή χρονιά είναι εντελώς διαφορετική συγκριτικά με τις προηγούμενες (covid – 19). Αρκετοί, ίσως οι περισσότεροι, σκέφτηκαν τουλάχιστον να μην προχωρήσουν στην θεώρηση των αδειών θήρας. Μπαίνοντας σ’ αυτό το δίλημμα, έμειναν, επίσης, μακριά από ενδεχόμενες αγορές για την προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού τους. Φυσικά, οι επιχειρήσεις του χώρου παρακολουθούν έντρομες την μείωση του τζίρου τους στο μισό συγκριτικά με άλλες περιόδους.
Αστεία και απαράδεκτη χαρακτηρίζεται η αντιμετώπιση χιλιάδων κυνηγών, οι οποίοι κουράστηκαν να ακούν διάφορες φανφάρες περί «μαραθώνιων διαπραγματεύσεων», πληρώνοντας το… μάρμαρο για ένα σαθρό μοντέλο κυνηγίου που οδηγεί αρκετούς στην απογοήτευση και στον πρόωρο αφοπλισμό. Το ότι το κυνήγι δοκιμάζεται και μάλιστα σοβαρά, είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Εκείνο που σε αναγκάζει να απορείς καθημερινά είναι το γεγονός αν πρέπει να αμυνθείς για τα εσωτερικά προβλήματα της κυνηγετικής οικογένειας ή για τους εξωγενείς κινδύνους.
Κι εμείς σκεφτόμαστε το αυτονόητο: Είναι θεμιτό να βρίσκονται οι κυνηγοί σε «εγρήγορση» ύστερα από κάλεσμα των Οργανώσεών τους, οι οποίες τους ενημέρωναν για τους ελλοχεύοντες… κινδύνους. Όμως -όπως διαπιστώνεται – ο τρόπος που εισέπραξαν το μήνυμα ήταν, αν μη τι άλλο, αποκαρδιωτικός. Ψιλά γράμματα, θα σκεφτούν μερικοί…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here