Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

«Επιστροφή στο χωριό» του Κώστα Σταυρού από την ΑΘΟΑ - Μέχρι 8 Δεκεμβρίου κάθε Πέμπτη έως Κυριακή 9 το βράδυ

«Επιστροφή στο χωριό» του Κώστα Σταυρού από την ΑΘΟΑ - Μέχρι 8 Δεκεμβρίου κάθε Πέμπτη έως Κυριακή 9 το βράδυ

Ο συγγραφέας Κώστας Σταύρου στον “Τ” για την μαύρη κωμωδία του “Επιστροφή στο χωριό” που ανεβάζει επί σκηνής η ΑΘΟΑ.

Επιασε το μολύβι πριν τρία χρόνια για να ξεφύγει από άλλες έγνοιες και προβλήματα της καθημερινότητας. Έως τότε λάτρευε το θέατρο, επισκεπτόμενος σταθερά κάθε σεζόν αρκετές από τις αίθουσες της Αθήνας, ενώ παράλληλα συμμετείχε ως ερασιτέχνης ηθοποιός σε τοπικές σκηνές, κυρίως στον τόπο καταγωγής του, το Κομπότι Άρτας.

Ρεπορτάζ: Βίκυ Καινούργιου

Ο Κώστας Σταύρου είναι κτηνίατρος και συγγραφέας του έργου «Επιστροφή στο χωριό», στην ΑΘΟΑ επί της οδού Κασσοπίτρας.

Τον συναντήσαμε στις πρόβες, τις οποίες παρακολουθεί στενά, βοηθώντας τους ηθοποιούς ακόμα και με επιτόπου αλλαγές στο κείμενο αν αντιληφθεί ότι μια φράση μπορεί να... σταθεί καλύτερα. «Κι εγώ όταν έπαιζα έκανα πολλές φορές αλλαγές στο κείμενο αν έβλεπα ότι βγαίνει καλύτερο. Γι’ αυτό και δέχομαι τις αλλαγές», μας λέει, πριν πιάσουμε για τα καλά την συζήτηση για την συγγραφή.
Πιάσαμε, λοιπόν, το νήμα από την σχέση που είχε με το θέατρο και φτάσαμε στη στιγμή που έβαλε κάτω την πένα του, γράφοντας την δική του ιστορία. «Άρχισα να γράφω για να ξεφύγω από άλλες έγνοιες σε μια στιγμή της ζωής μου πριν τρία χρόνια. Το έργο βγήκε πολύ γρήγορα. Εννοώ το αρχικό κείμενο, διότι μετέπειτα υπήρξαν συμπληρώσεις ή διορθώσεις μέχρι την τελική μορφή», θα μας πει.
Το έργο του ο ίδιος χαρακτηρίζει «μαύρη κωμωδία» καθώς μέσα από χαρακτήρες της διπλανής πόρτας, ανθρώπους δηλαδή που συναντά κανείς στην καθημερινότητά του και που περικλείει κάθε κοινωνία, πραγματεύεται ζητήματα διαχρονικά αλλά και σύγχρονα.
Η διαχρονική πάλη των φύλων «άνδρας- γυναίκα», της πολιτικής «Αριστερά- Δεξιά», της οικογένειας «γονείς- παιδιά», αναδεικνύονται ή καυτηριάζονται στην παράσταση. «Ακόμη θα έλεγα ότι πρόκειται για σύγχρονη μαύρη κωμωδία, διότι γράφτηκε μέσα στην περίοδο της κρίσης και περιλαμβάνει την αγωνία της μάνας για την επιστροφή με κάθε τίμημα των παιδιών στον τόπο τους», επισήμανε ο ίδιος. Πάντα όμως μέσα από την κωμικοτραγική εκδήλωση της επιθυμίας της πρωταγωνίστριας μάνας που ενσαρκώνει στην παράσταση η Ρωρώ (Φωτεινή Τασούλα).
«Η μάνα δεν διστάζει να επιστρατεύσει ακόμη και τον θάνατο του πατέρα για να πετύχει την επιστροφή των παιδιών», επισημαίνει ο συγγραφέας, που ενώ παρακολουθούμε μαζί τις πρόβες, μας εκμυστηρεύεται: «Γράφοντας το έργο στον ρόλο της Ρωρώς έβλεπα την Φωτεινή Τασούλα και είμαι χαρούμενος που τελικά τρία χρόνια μετά ήρθαν έτσι τα πράγματα που η Φωτεινή τον ενσαρκώνει».
Σχεδόν καμιά πτυχή της ζωής δεν ξεφεύγει από την πένα του Κώστα Σταύρου. Το εκφραστικό έντονο βλέμμα, το πρώτο δηλαδή χαρακτηριστικό που διακρίνει όποιος τον γνωρίζει, φαίνεται τελικά να είναι τόσο διαπεραστικό και διορατικό ώστε να εμβαθύνει στα πράγματα που συγκροτούν τη ζωή, τις κοινωνικές σχέσεις και την εν γένει ανθρώπινη ύπαρξη. Από την ματιά αυτή, λοιπόν, δεν ξεφεύγει η υποκρισία σε διάφορες εκφάνσεις. Η υποκρισία μεταξύ ζευγαριών, ακόμη και αυτή που μεταφέρεται στο σήμερα, εξιδανικεύοντας τα ζευγάρια του παρελθόντος, η υποκρισία των ανθρώπων που με ιδιοτέλεια στήνουν παραμάγαζα γύρω από την εκκλησία και άλλα.
Ο θεατρικός συγγραφέας αναφέρεται στο έργο του, σημειώνοντας ότι «περικλείει βιώματα και εικόνες όλων μας. Οι χαρακτήρες μου είναι φιγούρες που περνούν δίπλα μας. Ονόματα και επίθετα είναι υπαρκτά. Λιγότερα Αρτινά και περισσότερα από την Καρδίτσα, τόπο καταγωγής της γυναίκας μου, όλα όμως κάπως κωμικά. Τα πρόσωπα είναι φανταστικά όμως κουβαλούν στοιχεία από χαρακτήρες που συναντάς σε κάθε κοινωνία».

Η κοινωνία έχει το μέγεθος που της δίνουμε
Ενδιαφέρουσα, ωστόσο, είναι η άποψη που ο συγγραφέας μοιράστηκε μαζί μας για το μέγεθος της κάθε κοινωνίας.
«Πιστεύω ότι κάθε κοινωνία έχει το μέγεθος που εμείς της δίνουμε», θα μας πει και προσθέτει: «Πιστεύω ότι για τον καθένα μικρή κοινωνία σχηματίζεται από τους ανθρώπους που περιστρέφονται γύρω του και που ο ίδιος ενδιαφέρεται πολύ για την εικόνα την οποία δίνει ή όσα λένε και όσα κάνουν εκείνοι.
Ο γιατρός, ο δάσκαλος, ο παπάς για παράδειγμα σ’ ένα χωριό μπορεί να νιώθουν ότι όλα τα βλέμματα είναι πάνω τους. Και να είναι. Αλλά και ο γιατρός σε μια πόλη για τον αριθμό των ατόμων που συναναστρέφεται και ενδιαφέρεται για την εικόνα του, πάλι έχει το σύνδρομο της μικρής κοινωνίας. Οπότε η κλειστή μικρή κοινωνία για τον καθένα διαμορφώνεται ανεξάρτητα από το μέγεθος του χώρου διαμονής και λειτουργίας».

Μελίνα Κατίου (σκηνοθέτιδα του έργου). Λέμε στους θεατές “είμαστε εμείς που... παίζουμε εσάς”
«Πρόκειται για μια ιδιαίτερη συνεργασία με έναν ερασιτέχνη ηθοποιό και συγγραφέα, που μας εξέπληξε ευχάριστα», δήλωσε η σκηνοθέτιδα της παράστασης της ΑΘΟΑ, Μελίνα Κατίου.
Η ίδια σχολίασε ότι από την πρώτη στιγμή την εντυπωσίασε η έξυπνη πλοκή του χωρίς βέβαια να γνωρίζει τον συγγραφέα. Αργότερα -είπε- γνωρίζοντας τον Κώστα Σταύρου, διαπίστωσε πως πρόκειται για άνθρωπο με αρκετό χιούμορ στη ζωή του, το οποίο εντάσσει με πολύ έξυπνο τρόπο στο έργο. «Έχει μια φιλοσοφία που αντιπαραθέτει την ζωή απέναντι στον θάνατο και αυτό το περνάει με εξαιρετικό τρόπο στο έργο. Εντάσσει, τρόπον τινά, τον θάνατο ως στοιχείο της ζωής και τον μετουσιώνει σε ζωή».
Η κ. Κατίου εκτός του καλού κειμένου, της πλοκής και όλων των πτυχών που το έργο πραγματεύεται, δεν έκρυψε ότι στην απόφαση να το σκηνοθετήσει βάρυνε και το γεγονός ότι πρόκειται για κάτι πραγματικά νέο.
«Δεν κρύβω ότι σε κάθε παράσταση προσπαθώ να βάλω και την δική μου πινελιά. Όμως αυτή η παράσταση, πέραν όλων των άλλων, δίνει την δυνατότητα για κάτι ολοκληρωτικά δικό μου. Εφόσον υπάρχει η καλή βάση- κι αυτό είναι το εξαιρετικό κείμενο του Κώστα Σταύρου με πολλά ωραία στοιχεία, όπως το αβίαστο χιούμορ, την έξυπνη πλοκή, τους βαλμένους από την καθημερινή ζωή χαρακτήρες- αποφάσισα ότι θέλω με χαρά να καταπιαστώ με την σκηνοθεσία του».
Την ίδια στιγμή η κ. Κατίου υπογράμμισε ότι σ’ όλη την ομάδα, από τους ηθοποιούς έως τους συντελεστές σε μουσική, φωτογραφία κλπ, η παράσταση χαρακτηρίζεται από καινοτομία.
«Με εξαίρεση την Φωτεινή Τασούλα και τον Λάμπρο Μπαβέτσια που έχουν μια μεγαλύτερη εμπειρία, οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι νέα πρόσωπα που έχουν ασχοληθεί λιγότερο. Είναι όλοι τους προσηλωμένοι, συναισθανόμενοι το βάρος της ευθύνης να αποδώσουν στο κοινό τον ρόλο τους που δεν έχει προηγούμενο. Νιώθουν, δηλαδή, ότι έχουν την πρώτη ευθύνη για τον χαρακτήρα που ενσαρκώνουν στη σκηνή, διότι ο θεατής θα τους δει σ’ ένα ρόλο στον οποίο δεν έχει δει προηγούμενα κι έναν άλλο ηθοποιό. Οπότε είναι μεγαλύτερη η ευθύνη να αποδώσουν όσα θέλει ο συγγραφέας να πει μέσα από το έργο του».
Σύμφωνα με την υπογράφουσα την σκηνοθεσία, επιχειρείται να καταδειχθεί στον θεατή ότι πρόσωπα και χαρακτήρες πάνω στη σκηνή είναι ό,τι και στην πλατεία. «Είμαστε εμείς που παίζουμε εσάς. Αυτό θέλουμε να εισπράξει ο θεατής μέσα από τον τρόπο σκηνοθεσίας. Ουσιαστικά λέμε ότι εμείς στη σκηνή είμαστε εσείς, και εσείς εκεί στην αυλαία είστε εδώ πάνω...» εξήγησε.

Γιώργος Παπαδόπουλος: Το επιλέξαμε χωρίς δεύτερη σκέψη
Ο υπεύθυνος της ΑΘΟΑ, Γιώργος Παπαδόπουλος, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις της Ομάδας, όταν ήρθε στα χέρια της το κείμενο του Κώστα Σταύρου και τους παράγοντες που την έκαναν χωρίς δεύτερη σκέψη-όπως είπε- να το επιλέξει.
Μας ανέφερε, λοιπόν: «Η ΑΘΟΑ επιλέγει ξανά ένα Ελληνικό έργο. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Έχουμε στα χέρια μας ένα κείμενο, το οποίο είναι γραμμένο από τον συντοπίτη μας, κτηνίατρο στο επάγγελμα, Κώστα Σταύρου, κι αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη χαρά και πρόκληση. Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη και διαβούλευση από μέρους μας. Ήταν δεδομένο ότι από τη στιγμή που αυτή η σύγχρονη σπαρταριστή κωμωδία αφορούσε τον τόπο μας και ήταν δημιουργία ενός Αρτινού, η ΑΘΟΑ θα την τιμούσε και θα την ανέβαζε στη σκηνή της. Πιστεύουμε ότι θα απολαύσετε την παράσταση όσο κι εμείς απολαύσαμε τις πρόβες και την διαδρομή μέχρι το ανέβασμα του έργου».

Υπόθεση του έργου
Μια μοιρολογήστρα που ζει στο χωριό μαζί με τον άντρα της, προσπαθεί να πείσει τα δυο παιδιά που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα να γυρίσουν πίσω και γι’ αυτό δεν διστάζει να επιστρατεύσει ακόμα και την αρρώστια του πατέρα... Για να ζήσουν στο χωριό, όμως, πρέπει να έχουν δουλειά και λεφτά... Τους εκμυστηρεύεται ότι κάπου στο χωράφι βρίσκονται θαμμένες οι λίρες του παππού. Η περίοδος της κρίσης δε δίνει και πολλά περιθώρια στα παιδιά να αρνηθούν τις προτάσεις της μητέρας τους. Η καθημερινότητά τους, ωστόσο, διαταράσσεται από την επίσκεψη του αστυνόμου Τσαντίλα. Κάπου χάνεται ο έλεγχος και οι αποκαλύψεις που διαδέχονται η μια την άλλη προκαλούν γέλιο και απρόοπτα. Ποιος θα δώσει τελικά τη λύση;

Συντελεστές
Κείμενο Κώστας Σταύρου, σκηνοθεσία Μελίνα Κατίου. Πρωταγωνιστούν με αλφαβητική σειρά: Αγγελική Αλβανού (Αγλαΐα), Ευαγγελία Γεωργίου (Ραχήλ), Γιώργος Ζιώρης (Άρης), Λάμπρος Μπαβέτσιας (Χαράλαμπος), Γεωργία Παπακώστα (Φρίντα), Αλέκα Σωτηρίου (Κρουστάλλω), Φωτεινή Τασούλα (Ρωρώ), Παναγιώτης Τσιώνος (αστυνόμος Τσαντίλας). Σκηνικά, κοστούμια: Νίκος Κατίου. Μουσική: Χριστίνα Πάνου. Επιμέλεια αφίσας: Nick Fleggas. Make up artist: Στέλλα Δράκου. Trailer (σύλληψη ιδέας, μοντάζ): Γιώργος Γεωργούλας. Φωτογραφίες: Άρης Γκανιάτσας. Τεχνικός: Αγαθάγγελος Σημαντήρης. Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Βλάχος.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.