Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

"Ουφόψαρα. Στα Πέρατα του σύμπαντος". H παρουσίαση του βιβλίου του Δημ. Μελικέρτη Σάββατο στον "ΣΚΟΥΦΑ"

"Ουφόψαρα. Στα Πέρατα του σύμπαντος". H παρουσίαση του βιβλίου του Δημ. Μελικέρτη Σάββατο στον "ΣΚΟΥΦΑ"

Σήμερα «πατάμε» ένα κουμπί στο κινητό τηλέφωνο και θέτουμε σε λειτουργία τον κλιματισμό στο σπίτι μας ακόμη και από το εξωτερικό! Για την ακρίβεια δεν πατάμε καν το κουμπί, απλά... χαϊδεύουμε την οθόνη του κινητού μας.

Οι νέοι, έφηβοι ακόμη, παίζουν στα δάχτυλά τους υπολογιστές, συνδέονται και συνομιλούν με συνομηλίκους τους στην άλλη άκρη του πλανήτη και γελούν με την καρδιά τους όταν... χάνεσαι στις λειτουργίες του νέου σου κινητού και δεν μπορείς να βρεις πού αποθήκευσες τα μηνύματά σου. Πώς και για πόσα μπορείς να μιλήσεις με τον έφηβο του σήμερα, όταν στις τέσσερις φράσεις του θα χρειαστείς λεξικό τεχνολογικών εννοιών;
Η λογοτεχνία αποτελεί τον πιο όμορφο, ευθύ και πλατύ δρόμο. Αν αυτός φτάνει και μέχρι τους ανεξερεύνητους ακόμα γαλαξίες, τόσο το καλύτερο. Αν μάλιστα μπορεί να σε ταξιδέψει στον χώρο και στον χρόνο, όπως τα «Ουφόψαρα. Στα πέρατα του σύμπαντος», τότε πραγματικά διαθέτεις σοβαρό πλεονέκτημα, όπως ο Δημήτρης Μελικέρτης.
Ο Αρτινής καταγωγής δρ. δημιουργικής γραφής, Δημήτρης Μελικέρτης με το δεύτερο βιβλίο του «Ουφόψαρα. Στα πέρατα του Σύμπαντος», απευθύνεται κυρίως σε εφήβους, και κατορθώνει να ψυχαγωγεί αλλά και να διδάσκει μέσα από μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας. Μια περιπέτεια που μπορεί να μιλά στη γλώσσα των νέων του σήμερα, υφασμένη πάνω στην τεχνολογική εξέλιξη και τη δυναμική της. Στην... πλέξη της όμως, άλλοτε με έντονα κι άλλοτε με διάφανα χρώματα, δένονται οι κλωστές των βασικών αρχών και αξιών της ζωής, της ηθικής, της κοινωνικής συνύπαρξης κλπ.
Απ’ αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου, το προσεχές Σάββατο (7:30) στον «Σκουφά», ο «Τ» συνομιλεί μαζί του σε μια προσπάθεια να γνωρίσει καλύτερα τον άνθρωπο που μιλά με άνεση για την δύναμη στην ελευθερία ή την σκλαβιά που κατέχει η χρήση της τεχνολογίας και παράλληλα να τον γνωρίσουν και όλοι οι Αρτινοί. Πρόκειται για ένα σύγχρονο ζήτημα που όσα δοκίμια ή άρθρα κι αν γράψει κανείς είναι βέβαιο πως ελάχιστα θα μεταδίδει απ’ όσα η δική του ...περιπέτεια κατορθώνει.

Συνέντευξη στη Βίκυ Καινούργιου

Ερ: Δημήτρης Μελικέρτης. Ιδιαίτερα όμορφο όνομα και προπάντων ...γλυκό! Γιατί επιλέχθηκε ως το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο ενός γόνου ήδη γνωστού και διακεκριμένου συγγραφέα; Διδάσκεται η γραφή ή είναι έμφυτη, θέμα δηλαδή ταλέντου;
Απ: Στα λογοτεχνικά μου βήματα επέλεξα τη χρήση ψευδωνύμου αντί για το πραγματικό μου επώνυμο ώστε να διαχωρίζεται το έργο μου από εκείνο του πατέρα μου. Ωστόσο, καθώς η μεταξύ μας σχέση είναι αρμονική και δεν κρύβουμε τη συγγένεια που μας ενώνει, ο διαχωρισμός ισχύει κυρίως για τα εξώφυλλα των βιβλίων μου και τις πρώτες εντυπώσεις που θα σχηματίσει ο αναγνώστης. Το «Καλπούζος» φέρει ένα ιδιαίτερο βάρος στην Ελληνική λογοτεχνία. Αφενός δε θέλω να το εκμεταλλευτώ ως ταύτιση έργου, αφετέρου αισθάνομαι πιο ελεύθερος με το «Μελικέρτης» να χαράξω τον δικό μου δρόμο. Στις υπόλοιπες ιδιότητές μου, βέβαια, παραμένω ο Δημήτρης Καλπούζος.
Η τέχνη της γραφής δεν διδάσκεται. Η τεχνική της γραφής, όμως, αποτελεί αντικείμενο το οποίο μπορεί κανείς να μελετήσει και να διδαχτεί, εξού και η άνθηση του κλάδου (ως δημιουργική γραφή - creative writing) στο εξωτερικό και σιγά-σιγά και στην Ελλάδα. Τη μαγεία όμως που μεταμορφώνει έναν άνθρωπο που γράφει σε συγγραφέα, πιστεύω την κουβαλά κανείς μέσα του.

Ερ: Για την επιλογή του θέματος στο νέο σας βιβλίο τί σας ώθησε;
Απ: Για χρόνια υπήρχε στο ράφι των ιδεών μου η ιστορία που εκτυλίσσεται στα «Ουφόψαρα». Δηλαδή η ζωή ενός ορφανού αγοριού δίχως όνομα, καταφρονημένου και παραμελημένου στην άκρη του σύμπαντος. Αποτελούσε ιδέα που προόριζα για μυθιστόρημα ενηλίκων στα Αγγλικά και δεν σκόπευα να καταπιαστώ ακόμη μαζί της. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι η συγκεκριμένη μυθοπλασία ίσως ταίριαζε σε νεανικό βιβλίο και τότε ένιωσα όπως πρέπει να αισθάνθηκε ο Έντισον όταν άναψε για πρώτη φορά στα χέρια του ο ηλεκτρικός λαμπτήρας. Τα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο γεννήθηκαν στην πορεία, μέσα από την μαγική και πολλές φορές επώδυνη διαδικασία της γραφής.

Ερ: Από τον «Γιγαντοκυνηγό» στα «Ουφόψαρα», τι μεσολάβησε για σας; Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση από την παιδική στην εφηβική ηλικία και ποια η άποψή σας για τους νέους σήμερα; Τι αλήθεια συμβάλει ώστε περισσότεροι να στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην επιστήμη της αστροφυσικής και της αστρονομίας;
Απ: Υπάρχει απόσταση αλλά και συνδετικοί κρίκοι μεταξύ παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Με διαφορετικό τρόπο πλάθονται η γλώσσα, οι χαρακτήρες, οι θεματικές και οι προβληματισμοί, καθώς άλλο είναι το γνωστικό επίπεδο αλλά και η αντίληψη στα παιδιά και στους εφήβους.
Οι σημερινοί νέοι λίγο διαφέρουν από εκείνους του παρελθόντος. Όπως πάντα, υπάρχουν εκείνοι που αυτοπροσδιορίζονται μέσα στο σύνολο, αναζητούν, ανησυχούν, αντιδρούν, χτίζουν. Διαφορά βρίσκω στο ότι οι νεότερες γενιές έχουν μεγαλώσει κατέχοντας τεχνολογίες που παλιότερα δεν υπήρχαν, πράγμα που τους προσθέτει μια επιπλέον ευθύνη σχετικά με το πώς θα τις χρησιμοποιήσουν. Το πόσο καταστροφική ή δημιουργική θα αποβεί η χρήση της τεχνολογίας καθορίζεται απ’ τους ίδιους, καθώς και από τους χαρακτήρες που έπλασαν οι παλιότερες γενιές.
Όσο για την αστροφυσική και την αστρονομία, θεωρώ ότι αποκτούν ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον γιατί απευθύνονται στην ανάγκη μας να εξερευνήσουμε τον κόσμο. Αρκεί, ωστόσο, να μην ξεχνάμε να εξερευνούμε και τον μέσα κόσμο, ο οποίος στη δική μου σκέψη μετρά περισσότερο.

Ερ: Στα «Ουφόψαρα» καταφέρατε έναν -κατά τη γνώμη μου- πετυχημένο γάμο, μεταξύ της αστροφυσικής και της τεχνολογίας. Ποια η σχέση- και κυρίως η δική σας άποψη για την «εισβολή»- εντός ή εκτός εισαγωγικών- της τεχνολογίας στη ζωή μας;
Απ: Η περιστροφή του πλανήτη Μπλου63 στα «Ουφόψαρα» ρυθμίζεται με τεχνητά μέσα, με ενεργειακά πεδία, έτσι ώστε η διάρκεια της ημέρας να είναι μεγαλύτερη και οι κάτοικοι του πλανήτη να εργάζονται περισσότερο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι Ορειχάλκινοι Σοφιστές Ζιλκ (όπως ονομάζεται ο φανταστικός τους πολιτισμός) χρησιμοποιούν το θαυμαστό τεχνολογικό τους επίπεδο με τρόπο που αποβαίνει εις βάρος τους. Αντί η τεχνολογία να είναι όργανό τους και να την αξιοποιούν ώστε να τους λύνει τα χέρια και να αισθάνονται ελεύθεροι να εξερευνήσουν τα μυστήρια της ζωής, γίνονται σκλάβοι της. Πιστεύω ότι αυτό αποτελεί απάντηση και σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη φύση. Δηλαδή, ότι η τεχνολογική μας πρόοδος, μας δίνει μεγαλύτερες δυνάμεις. Τι πρόσημο, θετικό ή αρνητικό, θα προκύψει, κρίνεται πάντα απ’ τον χαρακτήρα μας και τις προτεραιότητές μας. Η δική μου σχέση με την τεχνολογία είναι καθαρά χρηστική, την επιστρατεύω όπου με διευκολύνει, την απομακρύνω όποτε γίνεται εμπόδιο στις ανθρώπινες σχέσεις.

Ερ: Συνάμα, όμως-κι αυτό εκτιμώ ως σημαντικότερο στοιχείο στο πόνημά σας- ακουμπάτε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ευαισθησίας και υπόστασης, των ψυχολογικών δεδομένων και των αναγκών επικοινωνίας των σημερινών νέων. Άγχη, αγωνίες, προβληματισμούς, που ίσως η κοινωνία- με την ευρεία έννοια -να ...ξεχνά. Το κάνατε συνειδητά;
Απ: Αλίμονο αν δε γινόταν συνειδητά. Σε συνέντευξή του ο Σκοτσέζος συγγραφέας Iain M. Banks είχε πει ότι «υπό μία έννοια, η επιστημονική φαντασία είναι το πιο σημαντικό λογοτεχνικό είδος. Πρόκειται για το μοναδικό το οποίο ασχολείται άμεσα με τις επιπτώσεις της αλλαγής, και συγκεκριμένα της αλλαγής που επιφέρει η τεχνολογία, στους ανθρώπους και στις κοινωνίες. Και αυτή είναι μια απ’ τις πιο σημαντικές πτυχές της ζωής μας από την βιομηχανική επανάσταση και ύστερα». Συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό την άποψή του, εξού και στα «Ουφόψαρα» υπάρχει ως συνειδητή επιλογή στοχασμός πάνω στο θέμα. Παράλληλα, θεώρησα χρέος μου να μην βαρύνω τον αναγνώστη με διδακτικού περιεχομένου πραγματείες. Αν πέρα από τη δράση και το καταιγιστικό χιούμορ θέλει να σταθεί και να αναλύσει τις επιλογές των ηρώων, μόνο τότε θα παρατηρήσει αυτές τις πτυχές, όπως εύστοχα εντοπίσατε.

Ερ: Η εφηβεία λένε πως είναι δύσκολη, όμως την ίδια στιγμή όλοι επιθυμούν την αιωνιότητά της. Εσείς τι σκέψεις κάνετε; Αλήθεια, πρέπει να είναι κανείς ...αιώνια έφηβος για να μπορέσει να μιλήσει στην ψυχή τους;
Απ: Δε θα ήθελα να επιστρέψω στην εφηβεία, ούτε μου λείπουν (ακόμη, τουλάχιστον) τα εφηβικά μου χρόνια, κι ας ήταν ευτυχισμένα. Μου αρέσει η ελευθερία, οι προκλήσεις αλλά και η αυτογνωσία της ενήλικης ζωής. Νομίζω ότι δεν πρέπει να σκέφτεται κανείς πώς να απευθυνθεί σε εφήβους, σε παιδιά ή σε ενήλικες, αλλά να προσπαθεί να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα μιλά στην ανθρώπινη ψυχή ανεξαρτήτως ηλικίας. Φυσικά υπάρχουν ζητήματα που απασχολούν ειδικότερα κάποιες ηλικίες.

Ερ: Τα περί «brain drain» οι περισσότεροι τα ακούνε. Εσείς όμως επιστρέψατε. Ποιες σκέψεις ακολουθούν μια τέτοια απόφαση;
Απ: Μα η Ελλάδα είναι μια πανέμορφη χώρα και μπροστά της λογαριάζεται ως καταδίκη να ζει και να εργάζεται κανείς οπουδήποτε αλλού. Σε κάθε περίπτωση, ήθελα να διαγωνιστώ στον τόπο μου και να γράψω στην Ελληνική γλώσσα.

Ερ: Με ποια συναισθήματα προσέρχεστε στο Αρτινό κοινό; Τι σας συνδέει με την ιδιαίτερη πατρίδα;
Απ: Για μένα η Άρτα είναι τόπος καταγωγής. Πάρα πολλά καλοκαίρια τα πέρασα σαν παιδί με τον παππού και τη γιαγιά στο χωριό και συνέχισα όταν μεγάλωσα να επισκέπτομαι την ιδιαίτερη πατρίδα μου. Κουβαλώ μνήμες, ακούσματα και κουβέντες αγαπημένων μου ανθρώπων μαζί με την ιστορία του τόπου, και είναι στοιχεία που έχουν διαποτίσει τον χαρακτήρα μου. Η νοσταλγία με διακατείχε πάντα και στεναχωριέμαι πάρα πολύ που δεν ζει πια ο παππούς μου για να γιορτάσουμε μαζί αυτή την πρώτη παρουσίαση στην Άρτα. Ωστόσο έρχομαι με ενθουσιασμό και είναι χαρά και τιμή για μένα να μιλήσω για το βιβλίο μου στους συμπατριώτες μου.

Ερ: Τελικά το ...μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά;
Απ: Μεγάλωσα σ’ ένα περιβάλλον όπου το βιβλίο ήταν στις άμεσες προτεραιότητες της οικογένειάς μου. Διάβαζα πλαστικοποιημένα βιβλία από μωρό στην μπανιέρα, αποστήθιζα τα παραμύθια που μου αφηγούνταν οι γονείς μου κι έτσι σιγά-σιγά λάτρεψα την ανάγνωση. Όμως θεωρώ ότι κάτι υπήρχε μέσα μου από τη γέννηση, κάτι μη ανιχνεύσιμο, το οποίο ίσως εμπεριέχεται στην παροιμία που αναφέρετε.

Ερ: Διαβάζοντας το βιβλίο, δημιούργησα ένα νέο «μοτο» για τις δύσκολες στιγμές. Λέω, λοιπόν: «Φέρτε μου ένα ουφόψαρο...να το καταπιώ!». Μήπως σας βρίσκεται κανένα; Αν, ναι, το περιμένω στην παρουσίαση... Ευχαριστώ.
Απ: Γνωρίζω από μυστική επικοινωνία με τους εξαιρετικούς καθηγητές του Φροντιστηρίου Αστρολάβος ότι στην παρουσίαση θα υπάρχουν αληθινά ουφόψαρα. Ελπίζω, μαζί με τον Βασίλη Κατσώτη, τον Γιώργο Κατσικογιώργο, τον Χρήστο Καραβασίλη, τους μαθητές, εσάς και τη Βίκυ Ευαγγελίου, τα ουφόψαρά μας να σας ταξιδέψουν στον χώρο, στον χρόνο και στα πέρατα του σύμπαντος.

Ποιος είναι
Ο Δημήτρης Μελικέρτης γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα. Είναι Dr. Δημιουργικής Γραφής του Royal Holloway, University of London. Από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφόρησε το 2017 το πρώτο του βιβλίο για παιδιά άνω των 8 ετών με τίτλο «Ο Γιγαντοκυνηγός» και το 2018 το νεανικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας «Ουφόψαρα-Στα πέρατα του σύμπαντος».

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.