Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

Οι τρεις Αρτινοί που σκοτώθηκαν στη μάχη του Βοδίνου το 1940

Οι τρεις Αρτινοί που σκοτώθηκαν στη μάχη του Βοδίνου το 1940

Μια μέρα πριν (27 Νοεμβρίου) οι ελληνικής δυνάμεις έχουν απωθήσει τους Ιταλοὺς απὸ τα ελληνικὰ σύνορα και πήραν διαταγὴ να κυνηγήσουν τους Ιταλοὺς και μέσα στο έδαφος της Αλβανίας.

Ο καιρός ήταν βροχερός αλλά το κρύο δεν έκανε την πορεία ακόμα δύσκολη και βασανιστική. Το 40ο Σύνταγμα Ευζώνων Άρτας ήταν το πρώτο Ελληνικὸ στρατιωτικὸ τμήμα που μπήκε στο Αλβανικὸ έδαφος. Οι τσολιάδες πέρασαν γρήγορα και χωρὶς αντίσταση πρώτα το χωριὸ Λόγγος, στη συνέχεια το χωριὸ Πέπελι και κατευθύνθηκαν προς τὸ Βοδινό, αλλὰ πρὶν μπούν στο χωριὸ τους έπιασε η νύχτα και σταμάτησαν στα πρώτα υψώματα για να διανυκτερεύσουν.

Ο λοχαγὸς του 6ου λόχου, Δ. Κουρκούμπας, έστειλε στα πρώτα σπίτια του χωριού μερικοὺς άντρες, οι ὁποίοι ρώτησαν τους φοβισμένους κατοίκους αν υπάρχουν Ιταλοὶ. Οι κάτοικοι τους είπαν ότι είχαν φύγει απὸ το χωριό τους το πρωὶ και είχαν δίκιο. Οι Ιταλοὶ είχαν οπισθοχωρήσει. Όμως, το ίδιο βράδυ, παίρνοντας διαταγὴ να αμυνθοῦν σκληρά, επέστρεψαν αθόρυβα και οχυρώθηκαν πίσω απὸ τις πέτρινες μάντρες τῶν χωραφιών, έστησαν πολυβόλα σε μικρὰ οχυρὰ υψώματα και στις λιθόχτιστες μάντρες των σπιτιών, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να επιβραδύνουν την Ελληνικὴ αντεπίθεση. Οι κάτοικοι του χωριού, κλεισμένοι στα σπίτια τους, δεν αντιλήφθηκαν το παραμικρό από τη νυχτερινή δραστηριότητα του ιταλικού τμήματος, το οποίο έστησε αριστοτεχνικὰ την ενέδρα του.
Το πρωὶ της Πέμπτης 28 Νοεμβρίου 1940, με την ανατολὴ του ήλιου, ο λοχαγὸς του 6ου λόχου, διέταξε τους τσολιάδες του να μπούν προσεκτικὰ στο χωριὸ Βοδίνο. Ἀριστερά τους καὶ ψηλότερα στὸ ὕψωμα, βρισκόταν καὶ κινοῦνταν ὁ 5ος λόχος τοῦ ὑπολοχαγοῦ, Βασιλείου Ρουπάκα, ἀπὸ τὴ Θήβα.
Η πρωινὴ ομίχλη δυσκόλευε την ορατότητα, τα νυσταγμένα μάτια απὸ την κούραση και την ταλαιπωρία και η διαβεβαίωση των κατοίκων ότι στο χωριὸ δεν ὑπήρχαν Ιταλοὶ, έκανε πιο εύκολα τα πράγματα και οι τσολιάδες βάδιζαν χωρὶς προφυλάξεις καὶ σχεδὸν ανέμελα. Μπήκαν στα πρώτα σπίτια τοῦ χωριού και στη συνέχεια αμέριμνοι διακλαδώθηκαν στα στενὰ σοκάκια, όταν ξαφνικὰ οἱ άντρες του 5ου λόχου που ήταν ψηλότερα απ’ αυτούς, με φωνὲς και με αλαλαγμοὺς τους φώναζαν να καλυφθούν διότι είδαν τους Ιταλούς. Οι άντρες τοῦ 6ου λόχου ή δεν άκουσαν ή δεν έδωσαν σημασία και πέφτουν στην ενέδρα τῶν Ιταλῶν. Και άρχισε η μάχη. Διαταγὲς απὸ τοὺς αξιωματικούς. Φωνὲς απὸ τους διμοιρίτες και κραυγὲς απὸ τους στρατιῶτες, που τρέχανε στην κορυφογραμμὴ και πιο κάτω «χαλασμὸς Κυρίου», απὸ τους πυροβολισμούς. Σε λίγο το μικρὸ χωριὸ μετατράπηκε σε κόλαση φωτιάς. Χειροβομβίδες, πολυβόλα, αυτόματα όπλα καὶ μάχη σώμα με σώμα. Ο λοχίας, Γ. Κόκκας, του 5ου, νεοφερμένος στο λόχο, δεν είχε καταλάβει τι συνέβαινε στον 6ο λόχο και γράφει στο πολεμικό του ημερολόγιο τα εξής:
«Μπροστὰ απὸ μας ολόδρομα την πλαγιά, ποὺ ήταν απέναντι... Εμείς χωρίσαμε και βαδίζαμε αριστερότερα για να ανεβούμε στην κορυφὴ του ίδιου αντερείσματος. Σε κάποια στιγμὴ ακούσαμε στο μέτωπο του 6ου λόχου, πυροβολισμούς, κακὸ και αντάρα. -Πιάστηκε η μάχη, τρέξτε παιδιὰ στην κορυφή. Εκεί η μια διμοιρία, εκεί ηάλλη».
Η μάχη ήταν στο κορύφωμά της, όταν ξαφνικὰ δύο Ἕλληνες στρατιώτες που προσπαθούσαν να στήσουν το πολυβόλο τους γαζώνονται απὸ Ιταλικὸ πολυβόλο και πέφτουν νεκροί. Ήταν ο Στέφανος Γραβιάς απὸ τον συνοικισμὸ Σγάρα Καταρράκτη Άρτας και ο Γιάννης Μπουραντάς απὸ το Κομπότι Άρτας.
Ο δεκανέας Κώστας Κοντοδήμας απὸ τις Πηγὲς Άρτας, στοιχειάρχης τοῦ πολυβόλου θυμᾶται: «Χωρὶς νὰ το καταλάβουμε βρεθήκαμε κυκλωμένοι μὲ τους άνδρες του στοιχείου μου. Ο προμηθευτής μου και ο γεμιστὴς του πολυβόλου μου, ο Γιάννης Μπουραντάς απὸ το Κομπότι και ο Στέφανος Γραβιάς απὸ την Σγάρα Καταρράκτη, σκοτώθηκαν ενώ προσπαθούσαν να στήσουν το πολυβόλο. Εμένα με είχαν πιάσει απὸ την χλαίνη και με τραβούσαν προς το μέρος τους. Την χλαίνη την είχα κάνει ρολὸ και την πέρασα πάνω μου χιαστὶ γιὰ να κινούμαι εύκολα στη μάχη. Αυτὸ με έσωσε απὸ την αιχμαλωσία, γιατὶ έτσι όπως την είχα, με μια ἀστραπιαία κίνηση, την πέταξα απὸ πάνω μου καὶ χάθηκα μες τους θάμνους, αφήνοντάς την στους Ιταλοὺς ενθύμιο».
Λίγο πιὸ πάνω οἱ τσολιάδες προσπαθοῦσαν νὰ βγάλουν τοὺς Ἰταλοὺς ἀπὸ τὰ ὀχυρά τους. Με τις ξιφολόγχες και με πάλη σώμα με σώμα, αγωνίζονταν να κερδίσουν το εχθρικό έδαφος. Οι Ιταλοί τότε μην μπορώντας να σταματήσουν τους τσολιάδες, άρχισαν να ρίχνουν πολλές χειροβομβίδες για να τους αποκρούσουν. Μια χειροβομβίδα τραυμάτισε θανάσιμα τον στρατιώτη, Χρήστο Στάμο, απὸ τα Άγναντα Άρτας. Το παλικάρι έπεσε στο χώμα, ενώ ένα Ιταλικό πολυβόλο συνέχισε να ρίχνει πάνω του. Ο άδικος θάνατος των τριών στρατιωτών αφήνιασε τον υπόλοιπο λόχο που επιτέθηκε με λύσσα. Οι ξιφολόγχες και των υπολοίπων βγήκαν από τα θηκάρια τους και μπήγονταν σε κορμιά. Μέχρι το μεσημέρι ἡ μάχη μαίνονταν απὸ άκρη σε άκρη μέσα στὸ χωριό. Τα Ιταλικὰ πολυβόλα κροτάλιζαν συνεχώς...

Πηγή προέλευσης άρθρου: Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία». Μηνιαία έκδοση Ἱεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, «Ἡ πορεία τοῦ 40ου Συντάγματος Εὐζώνων Ἄρτας στὸν Ελληνοϊταλικὸ πόλεμο του 1940-41», έτος 24ο, τεύχος 263, Οκτώβριος, 2014.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.