Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

banner 01

Τα νοικιασμένα ποδήλατα

Τα νοικιασμένα ποδήλατα

Ενα καφεδάκι στον Κακαβά, παρέα με τον τελευταίο εν ζωή ενοικιαστή ποδηλάτων Β. Παπαδημητρίου, ήταν η αφορμή για να λύσουμε το χειρόφρενο, να καβαλήσουμε για λίγο ένα σιδερένιο θρύλο και να ξεχυθούμε στις γειτονιές, απολαμβάνοντας με ορθοπεταλιές μια νοσταλγική βόλτα.

Να κάνουμε και καμιά αταξία, βρε αδελφέ, όπως μας έλεγαν τότε οι μεγάλοι. Να ματώσουν οι αγκώνες μας και τα γόνατα. Και ως έφηβοι να ισορροπήσουμε ντυμένοι με κατορθώματα πάνω σε δυο ρόδες και να νιώσουμε θετικά συναισθήματα με ή χωρίς χέρια στο τιμόνι.

Λιμουζίνες μοιάζανε στα μάτια μας κάποτε τα διπλοσκέλετα ποδήλατα. Σέλλα δερμάτινη, κολλημένα λογότυπα, σημαιάκια, κουδούνια μεταλλικά ή φουσκωτά, φώτα και δυναμό, θήκη εργαλείων με το σελισόν οπωσδήποτε μέσα, τρόμπα, σιδερένια σκάρα, αλλά και αριθμός κυκλοφορίας. Στο στρογγυλό καθρεφτάκι τους αποτυπωμένη η δική μας στερημένη ζωή.

Εκτός από τον κ. Βασίλη, ποιος δεν θυμάται τα συνεταιράκια Νικηφόρο Σταμούλη και Γιώργο Θώδη (τους μούτους), εκεί δίπλα στον Αϊ Γιώργη, τους αδελφούς Κερασίδη, τους αδελφούς Μπέκα, τον Γκούβελο, τον Μανέγα και άλλους που δεν τους συγκράτησε η μνήμη. Μια πραμάτεια για νοίκιασμα, απλωμένη προκλητικά, σε ξεχωριστή γωνιά ο καθένας τους.

Άστραφταν τα παιδικά πρόσωπά μας από χαρά και καμάρι. Σε απόλυτη σύγχυση ποιο να πρωτοδιαλέξουμε. Θέλαμε οπωσδήποτε το «ανδρικό» κι ας μην το καλοφτάναν τα πόδια μας. Θέλαμε να φανούμε μεγάλοι και αληθινοί. Το χαϊδολογούσαμε πριν το καβαλήσουμε, ξέροντας ότι μετά από λίγο θα γινόταν δικό μας, έστω και για μισή ώρα.

Σήμερα που βλέπουμε από άλλη γωνία τα πράγματα, λέμε ότι ήταν το υπαρξιακό μας βόλεμα, γιατί έτσι πνίγαμε τις στερήσεις μας. Κι αν εισπράτταμε και καμιά άρνηση μίσθωσης, τότε ήταν που μας τσάκιζε την υπερηφάνεια και χάναμε τη μαγκιά μας.

Με τα πολλά, το σουλάτσο ξεκινούσε, και η αίσθηση υπεροχής και ελευθερίας στο όριο. Το άγρυπνο μάτι του κ. Βασίλη μάς ακολουθούσε μέχρι να γείρουμε στη στροφή. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι το χειριζόμασταν καλά και δε θα τσακιστούμε. Ήξερε ότι τα δεσμά μας τα είχαμε αφήσει στο μαγαζί του, αλλά και εμείς ξέραμε καλύτερα ότι λίγες ευκαιρίες είχε το σώμα μας να ελευθερωθεί!

Όλοι οι δρόμοι δικοί μας, λες και έγιναν για μας: να κατεβαίνουμε τρυφερά στο μέσα μας. Γινόμασταν ταξιδευτές του σύμπαντος σαν τον Ερμή και το νιώθαμε, το ζούσαμε. Το πεντάλ ήταν το μέσο για να φτάσουμε με τη φαντασία μας στην άκρη του κόσμου. Η πιο μακρινή πραγματική βόλτα γινόταν στο Μενίδι. Όμως, στο ομαδικό αυτό ταξίδι, είχαμε τη συνοδεία τού... ποδηλατά.

Καταλάβαινε πού θα διαβούμε και μας ακολουθούσε. Άλλες φορές πηγαίναμε στον περιφερειακό, μπουλούκια, για να παραβγούμε σε αυτοσχέδιους αγώνες και σε τρικάβαλα κατορθώματα.

Και τι δεν είχαν αυτές οι διαδρομές! Χαντάκια, μάνες, βάτα, μάνδρες και κατηφοριές άγνοιας και απειρίας... Μετά ερχόταν ο γύψος και τα ράμματα για αποκατάσταση. Τον πόνο και τις φωνές της μάνας μας τις βαστάγαμε, τον Θωμά το χωροφύλακα με τις ανακρίσεις του και τις αναφορές του δεν ανεχόμασταν! Αγκομαχούσαμε στις ανηφοριές της Βαλαώρας να σπρώχνουμε, κι αυτό γελούσε ψυχρά μαζί μας, που έβλεπε τον ιδρώτα στο πρόσωπο να ρέει σαν ποτάμι.

Και ο χρόνος για να το επιστρέψουμε; Πόσο αόριστος και σύντομος ήταν! Πού ρολόι στο χέρι... Δεν λέω, ακούγονταν τότε και το μεγάλο της πόλης, από την περιοχή του κάστρου. Το ερώτημα αμείλικτο: θα μας έφταναν τα λιανώματα ή θα μέναμε με χρέος;

Τι ωραίες αναμνήσεις μιας αθώας εποχής! Σήμερα μερικά απ’ αυτά, εκτεθειμένα σε βιτρίνες μουσείων ή καταστημάτων. Κάποια άλλα, λιγότερο τυχερά, σαπίζουν σε υγρά υπόγεια κι ας ήταν μέρος της ιστορίας μας. Ο κ. Βασίλης Παπαδημητρίου, αόρατος τώρα στα γεράματα ανάμεσά μας, όπως και τόσοι άλλοι σπουδαίοι συμπολίτες μας.

Εμείς του καταθέσαμε τον σεβασμό και την αγάπη μας. Τον κεράσαμε ένα καφεδάκι και είπαμε πολλά. Αυτός μας κέρασε κάτι πιο σημαντικό: μας πρόσφερε μια απολαυστική βόλτα σε εποχές του μέτρου, πάνω σ’ ένα ακτινωτό δίτροχο όχημα με νεανική ορμή. Σε ευχαριστούμε, κ. Βασίλη.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.