Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

banner 01

Ψηλά στους Αϊ Λιάδες

Ψηλά στους Αϊ Λιάδες

Από πού πάνε για τον Αϊ Λιά; Και η νεοελληνική απορία: η κούρσα ανεβαίνει; Η γλώσσα της κορυφής μας καλεί να κερδίσουμε λίγο ύψος παίρνοντας το δρόμο για ένα γαλήνιο ξωκλήσι. Να μας δοθεί η ευκαιρία να δούμε από ψηλότερα τον κόσμο σε ύψωμα με θεϊκή στέγη.

Η ορεινή πατρίδα μας είναι γεμάτη από τέτοια κοσμήματα, κτισμένα σε προικισμένες από τη φύση γωνιές. Πνιγμένα, συνήθως, στα χαμολούλουδα και την άγρια βλάστηση. Τα πιο πολλά είναι μαρτυρίες που έρχονται από μακριά. Λιτά κομψοτεχνήματα, φτιαγμένα με απλά υλικά και πέτρα. Φωλιασμένα σαν φρουροί στις κορυφές να μας επιβλέπουν, αν και γήινα. Tο καθένα απ’ αυτά, μια ρίζα πολιτισμού και ταυτότητας. Υποκλίνονται στη δύναμη του ήλιου, που έχει εκεί πάνω την καλύτερη διάθεση. Του Θεού Ήλιου που βάζει πάντα τάξη στα πράγματα της μέρας. Δυνατά συναισθήματα προκαλούνται κι από το φως της πανσέληνου. Το ταπεινό τότε γίνεται μεγαλειώδες και η φωτογραφική αποτύπωση γεμίζει έμψυχους και άψυχους σκληρούς δίσκους. Θρησκευτικό εξώστη, θα τα λέγαμε, με προνομιακή θέα.

Νιώθουν από ψηλά τα χνώτα των ανθρώπων που διαβαίνουν το χρόνο. Ακούνε τα βήματα των αιώνων και ατενίζουν τον κόσμο χωρίς να τον χορταίνουν. Οι στέγες από τα καλοστεκούμενα σπίτια στα χαμηλά, σαν ζωγραφιές φαντάζουν. Αγναντεύουν ποτάμια και παραπόταμους, πυκνά δάση, λοφοπλαγιές και αντάρες. Τρυπωμένα μέσα στα άτακτα σύννεφα και τις σιωπές, αντέχουν στους βοριάδες, τους νοτιάδες, τα αστραπόβροντα. Σαν σιαμαία τα περισσότερα, μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους. Η καμπάνα τους δεν χτυπά ποτέ πένθιμα. Μικροί οίκοι λατρείας, προς τιμήν του προφήτη.

Μας καλούν να κάνουμε ένα βήμα προς τον Θεό μας, γιατί είναι υπέρ-άνω προσευχής. Μας καλούν να ξαναβρούμε τους μυστικούς δεσμούς με τη ζωή. Κι έτσι γίνονται αποδέκτες ευγνωμοσύνης και λατρείας των θνητών. Άπειροι πιστοί χωρούν σ’ αυτά, γιατί καταργούν, όταν χρειασθεί, τους τοίχους χάρη της ευλάβειας. Εξαγνίζονται κοντά τους τα σώματα που συναντούν, εκτός από τον προφήτη, και τον εαυτό τους. Μελώνει η ψυχή την ώρα της ταπεινής προσευχής. Με βαθιά κατάνυξη και ένα αγιοκέρι στο χέρι πλησιάζουμε τα μανουάλια, για να πάρουμε μια υπόσχεση από το Θείο, ότι θα γιατρευτούν οι λαβωματιές που μας άφησε ο χρόνος. Σίγουρα κάτι θα τάξουμε από τα βαθύτερα της ψυχής μας. Θεριεύει το θρησκευτικό συναίσθημα και απλώνεται η γαλήνη μέσα μας. Μεθυστική η ατμόσφαιρα κι από τη μυρωδιά του θυμιάματος.

Βουβοί και κατανυκτικοί, πριν αποχωρήσουμε, θέλουμε και πάλι το μάτι να σημαδέψει την απλωσιά και να ανοίξει η καρδιά μας. Κι αν είναι και του Αϊ Λιός, να ηχήσει λίγο και το κλαρίνο, γιατί στην ποδιά του θα στρωθούν οι επισκέπτες για ένα λαϊκό πανηγύρι.

Πολύ ακριβές αυτές οι εικόνες, που ψάχνουν μια ασφαλή γωνιά στο... πάνω μέρος της μνήμης μας, για να μείνουν εκεί τρυφερά φυλαγμένες για πάντα. Να φωλιάσουν όπως οι Αϊ Λιάδες στις ράχες και τα ψηλώματα.

ΥΓ: Δυστυχώς, σε πολλά ξέφωτα των κορυφών, τα τελευταία χρόνια, εμφανίστηκε και παρέα: τα σύγχρονα ξωτικά! Τα πάρκα κεραιών που βάλθηκαν να αντικαταστήσουν τις λαλιές των ανθρώπων και να δοκιμάσουν τις σχέσεις τους.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.