Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

Φτάνει να μην το μετανιώσουμε

Φτάνει να μην το μετανιώσουμε

Φεύγουν τα πλοία και τα πουλιά σε μακρινό σαφάρι/ κι έρμα αγναντεύουν τα βουνά κι αμίλητα σα φάροι./ Θάλασσα η θλίψη, κι η χαρά καμένη γη και λίγη/ που την αφήνουν έντρομοι κι οι τελευταίοι κολίγοι. Έλα, γιαγιά, με τη βαριά φωνή σου κι αφηγήσου/ γιατί γερνούν τα σπίτια σου και τα ξεχνούν οι γιοι σου;/ Πώς το καλό φουστάνι σου κατάντησε όλο ράκη/ και στα παλιά σεντούκια σου φωλιάζουν τώρα οι δράκοι; (Δημήτρης Βλαχοπάνος, Τ’ ουρανού και της θάλασσας).

Ενα μικρό ακανόνιστο σχήμα ο χώρος της ζωής μας. Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται τη φύση σε έργα και ομορφιά. Η ορεινή περιοχή των Τζουμέρκων φάνηκε ιδιαίτερα ευνοημένη από αυτό το αντάμωμα. Πάνω εκεί που αποπλανούν τ’ αηδόνια, κατά τον ποιητή, οι πρόγονοί μας έκαναν τον κύκλο της ζωής τους και ρίζωσαν σε σκληρές συνθήκες επιβίωσης. Υπηρέτησαν και καλλιέργησαν με πάθος τη σκληρή γη, εφαρμόζοντας παραδοσιακές πρακτικές διαχείρισης. Έχτισαν περίτεχνα σπίτια προσαρμοσμένα στο σκληρό περιβάλλον. Δημιούργησαν το δικό τους πολιτισμικό τοπίο και μας το κοινώνησαν ανόθευτο.

Σ’ αυτόν τον ταπεινό τόπο έχουν την ευλογία να ζουν και σήμερα άνθρωποι που μιλούν τη γλώσσα των πουλιών και με δυνατές ανάσες οι χρόνοι τους γίνονται αιώνες. Ταυτίσανε το σώμα τους, τις μνήμες τους, τα δάκρυά τους, τις ελπίδες τους μαζί του, τον υπηρετούν, τον αγαπούν, χαίρονται την αλήθεια του. Είναι η πατρίδα τους. Είναι η ρίζα τους. Εκεί πάνω ανατέλλει ο ήλιος τους ο αιώνιος, που φωτίζει τον μικρό τους ορίζοντα και θηρεύει κάθε ζωντανό πλάσμα.
Πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος, που δεν μπόρεσε να στεριώσει στον τόπο του. Είναι οι πατριώτες μας του ξεριζωμού και της μετανάστευσης. «Φεύγουν» οι παππούδες με παράπονο και όχι με ανακούφιση. Με αγωνία και όχι με υπερηφάνεια. Διαψεύστηκαν οι ελπίδες τους, βλέπουν τον προσωπικό τους αγώνα να πηγαίνει χαμένος, γιατί τα παιδιά τους, καθώς έφυγαν για άλλους τόπους αναζητώντας καλύτερη τύχη, τα αφήνουν όλα να ρημάζουν: πολυετείς δενδροκαλλιέργειες, σπίτια, χωράφια.
Πόρτες και παράθυρα κλειστά σήμερα, σοβάδες πεσμένοι, ξεφλουδισμένοι. Πέτρινα σπίτια χωρίς σκεπές και τοίχοι μισογκρεμισμένοι. Όλα απομεινάρια ενός καιρού που χάθηκε. Σωριασμένα κοτρόνια, ζωντανά μνημεία θανάτου. Εξαφανίζονται και κινδυνεύουν να μην αφήσουν ούτε ένα φωτογραφικό τεκμήριο κι ας στέγασαν τόσα οικογενειακά όνειρα. Τα ίχνη τους σε λίγο θα τα σκεπάσει η πυκνή σκόνη της εγκατάλειψης.
Ευτυχώς που είναι χρήσιμα τα πέτρινα κτίρια -έστω και σ’ αυτή την κατάσταση- σε κάποιους μεταπτυχιακούς φοιτητές, γιατί τους δίνεται η δυνατότητα να κάνουν... τις ανατομικές τους εργασίες. Δυστυχώς, δε ζούμε δυο ζωές για να το μετανιώσουμε και να επανορθώσουμε. Είναι βέβαιο ότι θα χαθούν όλες οι αξίες που κληρονομήσαμε, ενώ κανονικά έπρεπε να νοηματοδοτούν τη ζωή μας.
Έφραξαν τα μονοπάτια και δεν περπατούνται, δάσωσαν τα λιβάδια, έκλεισαν οι δρόμοι από την άγρια βλάστηση και τα βάτα. Κι αν τύχει και πάει προς τα κει ο κληρονόμος ιδιοκτήτης που έχει χρόνια να φανεί, θα αναζητήσει μεγαλόφωνα το κράτος και το Δήμο, γιατί δεν φρόντισαν για τον καθαρισμό. Όμως τι να προλάβουν οι έρμοι οι Δήμοι χωρίς προϋπολογισμούς, χωρίς προσωπικό και χωρίς μηχανήματα, αν ο καθένας μας δε συμβάλει με τις μικρές του δυνάμεις, με την προσωπική του εργασία να κρατηθούν ανοικτές οι στράτες.
Νέοι από απροθυμία ή από επιλογή δεν πατάνε σήμερα το πόδι τους στα αγροκτήματα. Δεν επιθυμούν διόλου να ασχοληθούν με κλαδέματα και συγκομιδές. Όλα αυτά είναι για τους παλιούς και τους αλλοδαπούς! Η Ελληνική γλώσσα στα λιόδενδρα δεν ακούγεται, γιατί τη σκυτάλη την έχουν πάρει οι οικονομικοί μετανάστες που νέμονται την περιοχή. Αυτό το φαινόμενο βεβαίως και είναι Εθνικό. Με δοξασίες, αφορισμούς, βολέματα, καφετέριες, ωραίες λέξεις, απουσία κόπου, κανένα αναπτυξιακό επιδοτούμενο κοινοτικό πακέτο δεν πρόκειται να μας ανακόψει τη σταθερή πορεία προς το ναυάγιο της δασοθάλασσας, το πυκνό και απάτητο.
Κι όλα αυτά γιατί δεν καταφέραμε να εκτιμήσουμε το δικό μας. Δε μάθαμε να το αγαπάμε. Σ’ αυτό το ανεπίστροφο ταξίδι θα μας μείνουν οι κληρονομιές -όσες μείνουν- στα χέρια, κι είναι και δανεικές. Δεν θα έχουμε τι να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Η παραμέληση φτάνει να μη γίνει αρχή δυστυχίας και θρήνου. Η δική μας ρίζα θα ξεραθεί και δε θα μπορεί πλέον να θρέψει τα παιδιά της. Το μοναδικό καταφύγιό μας θα το έχουμε ξεπαστρέψει.
Ήταν κάποτε μια εποχή που όλοι διαφήμιζαν κάτι επίγειους παράδεισους. Όμως, δεν ήταν έτσι. Ο δρόμος ήταν πολύ στενός και δεν τους χώρεσε όλους... Είχαν παίξει τη ζωή τους στα ζάρια. Σήμερα ζωή με επιδότηση.
Καλό θα είναι, όσοι διατηρούν ακόμη μια προγονική γωνιά, να την προστατεύσουν, να τη συντηρήσουν, έτσι ώστε να μην ερημώσουν όλα τα ιερά σύμβολα που ενώνουν τους ανθρώπους, τους φέρνουν κοντά και ανταμώνουν στις Πασχαλιές.
Η ζωή δεν είναι πάντα ειρηνική και ομαλή. Κόβονται οι αλυσίδες που συνδέουν τις γενιές, από απρόβλεπτους παράγοντες. Ας το θυμόμαστε αυτό κι ας κρατήσουμε την επαφή μας με τη γενέτειρα, να μην την περιφρονήσουμε, να μην μεγαλώσουν οι σκιές της.
Ακόμη, να θυμούμαστε ότι και οι πατρίδες πεθαίνουν, όπως πεθαίνουν και οι άνθρωποι...

back to top

|| Επικοινωνήστε μαζί μας ||

TAXY LOGO1

Γραφεία: Κομμένου 30 (γωνία με οδό Μουργκάνας)

ΤΚ: Άρτα, 47132 - Ήπειρος

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο & FAX: 26810 77302

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ ανά έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« June 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.