RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com | Τηλέφωνο - FAX26810 77302

Πού πας καραβάκι σε τέτοιους καιρούς;

Πού πας καραβάκι σε τέτοιους καιρούς;

Παρακάμπτουμε καμιά φορά την τεχνολογία και τις υπερσύγχρονες υποδομές που έδωσαν ποιότητα στη ζωή μας και υπηρετούν καλύτερα τις ανθρώπινες ανάγκες. Έτσι είπαμε να ξεσκεπάσουμε το βιωμένο μας χρόνο και να ξανακάνουμε ένα πέρασμα στην πορθμειακή γραμμή Ρίου-Αντιρρίου.

Ο ερχομός της νέας γέφυρας άφησε στην άκρη τις θρυλικές «παντόφλες», που όλοι μας γνωρίσαμε και ζήσαμε. Αυτές παραμέρισαν αδιαμαρτύρητα και ακολούθησαν τη μοίρα τους. Πολλές πήγαν στα διαλυτήρια και κάποιες άλλες σε χώρες της Αφρικής. Απόμειναν σε χρήση κάτι λίγες που τις προτιμούν αρκετοί οδηγοί, γιατί η χρήση τους είναι οικονομικά συμφέρουσα. Είναι αυτές που αντιστάθηκαν και πήραν την εκδίκησή τους. Εδώ θα προσθέταμε ότι έχουν και ένα συμπληρωματικό ρόλο: έγιναν τουριστική ατραξιόν και μας προσφέρουν σύντομες ρομαντικές διαδρομές...

Προσωπικά δεν άντεξα την πρόκληση της εναλλακτικής επιλογής σε πέρασμα καλά στερεωμένο στη μνήμη μας. Πολύ γνωστή η προβλήτα, τα καραβόσκοινα, ο καταπέλτης, τα αντικριστά κάστρα, ο αέρας, η αλμύρα. Ισχυρά συναισθήματα μάς προκαλούν όλα αυτά, γιατί μας γυρνούν τη σκέψη στα αμέτρητα πήγαινε-έλα. Ήταν τα πιο μεγάλα ταξίδια στη θάλασσα, πάνω σε μια παντόφλα μέχρι την απέναντι ακτή. Φάνταζαν στα νεανικά μας χρόνια σαν βαπόρια και κρουαζιερόπλοια! Όσο για τα ονόματά τους, άλλα ταγμένα σε Αγίους, άλλα σε ήρωες της Επανάστασης και άλλα σε αγαπημένα πρόσωπα.

Κι αν ο «στρατηγός» άνεμος το επέτρεπε, στην αράδα τα αμάξια να φορτωθούν, στριμωγμένα και στοιχισμένα με κάτι χιλιοστά να χωρίζει το ένα από το άλλο. Φυσικά και είχαν προηγηθεί οι αξέχαστες... οδομαχίες πριν την έφοδο στο λιμάνι... Τι εφιάλτης και εκείνος, όταν βλέπαμε τη μισητή πινακίδα να γράφει: πορθμείον κλειστόν! Ήταν που αγρίευε το παιγνίδι των μποφόρ με το νερό. Οι πολλοί-πολλοί...τυχεροί μπορεί και να καλλιεργούσαν υπομονές ημερόνυχτων... «Σιγά, θα βρεις! Κόφτο δεξιά, αριστερά, ίσιο το τιμόνι», φώναζαν δυνατά και αυστηρά οι κουμανταδόροι που αγωνίζονταν να επιβάλουν τους δικούς τους νόμους.

Περνούσαμε υποχρεωτικά από έναν στενό διάδρομο για να βγάλουμε εισιτήριο με έπαθλο τη βαριά μυρωδιά του ντίζελ και την αφόρητη ζέστη από το μηχανοστάσιο του πλεούμενου. Ανεβαίναμε από τη στενή σιδερένια σκάλα στο χαμηλοτάβανο σαλόνι, πνιγμένο πάντα στην κάπνα από τα τσιγάρα. Σωρό οι επιβάτες να συγχρωτίζονται μέσα στις σιωπές τους. Ο κάθε πόνος και η κάθε χαρά τύλιγαν με απόλυτη πιστότητα τα μάτια τους. Η ακτινογραφία της επαρχίας αποτυπωμένη πάνω σε μια... παντόφλα. Αγνάντιο προς το στενό πέρασμα από τα θολά μικρά τζάμια, και οι βαπορίσιοι καφέδες να χύνονται με το παραμικρό κούνημα... Ένα εικοσάλεπτο ο χρόνος στου νερού το δρόμο.

Άλλος ένας κόσμος -συνήθως νεανικός- διάλεγε το κατάστρωμα για ορίζοντα, καλή θέα, φως και αέρα. Από τα ξύλινα παγκάκια ξεπηδούσε το χαρούμενο παιγνίδι του έρωτα. Πρόσωπα λαμπερά, βλέμματα εκφραστικά και αγκαλιές ανοικτές. Αφημένοι και χαλαροί στα κύματα των αιώνων και στο Ελληνικό γαλάζιο. Απολάμβαναν την ανάσα της θάλασσας πάνω σ’ ένα ταπεινό φέρι. Άνθρωποι, ουρανός και θάλασσα γίνονταν ένα. Παιδιά νοτισμένα από τα σταγονίδια που έφερνε ο αέρας. Ωραίες αισιόδοξες εικόνες από το χθες της ελπίδας, της αθωότητας, της προσδοκίας. Κι αν ο ήλιος και ο χρόνος είχαν κέφια, θα τους χάριζαν και κάποιο ηλιοβασίλεμα. Κι αν η ομίχλη σκέπαζε τα πάντα, χάλαγε την απόλαυση και ζωντάνευε το μυστήριο. Οι ήχοι από τις μηχανές που αγκομαχούσαν γίνονταν δραματικοί και απόκοσμοι.

Σ’ αυτό το αποχαιρετιστήριο πέρασμα-σημείωμα, κράτησα μόνο τα καλά και όχι τα δραματικά από τις παραστάσεις της φυγής. Πιάσαμε για λίγο νοερά τους ρυθμούς της καρδιάς μας σε χρυσές δεκαετίες που περάσανε. Θυμηθήκαμε τους αφρούς της αναχώρησης και του τερματισμού. Ανακαλέσαμε τις βαπορίσιες αναθυμιάσεις, τις τόσο γνώριμες και λατρεμένες.

Η νέα γέφυρα άλλαξε την τοπογραφία της περιοχής μας κι έφερε μιαν άλλη εποχή στις μεταφορές και τις επικοινωνίες. Ας το χαρούμε αυτό το τεχνολογικό θαύμα, και οι παντοφλίτσες ας πάνε να ξεκουραστούν. Ήταν προδιαγραμμένη η πορεία τους. Το μονοπώλιο της γραμμής έμεινε στην ιστορία. Κι από τα μικρά και θαμπά φώτα της απέναντι στεριάς χαιρόμαστε σήμερα ένα καταφώτιστο ασφαλές οδόστρωμα, εβδομήντα μέτρα πάνω από το κύμα.

back to top

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Κομμένου 30 (γωνία με οδό Μουργκάνας) - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47132

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« April 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.