Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

maketa 2

Οι ρίζες του Ολοκαυτώματος. Με αφορμή την επέτειο μνήμης των 352 Αρτινών Εβραίων

Οι ρίζες του Ολοκαυτώματος. Με αφορμή την επέτειο μνήμης των 352 Αρτινών Εβραίων

Οι Γερμανοί ναζί θεώρησαν καθήκον τους να ξεπεράσουν την φυσιολογική συμπόνια ανθρώπου προς άνθρωπο και να εκτελέσουν απάνθρωπες διαταγές, προκειμένου να υπηρετήσουν αυτά που πίστευαν ότι είναι υψηλότερα ιδανικά.

Έχει γίνει πολλή μεγάλη έρευνα για να εξηγηθεί το πώς συνηθισμένοι άνθρωποι μπόρεσαν να συμμετάσχουν σε τέτοια αποτρόπαια εγκλήματα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως, όπως σε ορισμένες θρησκευτικές διαμάχες στο παρελθόν, κάποιοι, δηλητηριασμένοι από φυλετικές και θρησκευτικές ιδεολογίες μίσους, διέπραξαν τα εγκλήματα νιώθοντας σαδιστική ικανοποίηση.
Η ψυχολογία της μάζας προσπάθησε να εξηγήσει τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις, αν και το έργο «Ο όχλος: Μια μελέτη του λαϊκού νου» (1895) του Γκυστάβ Λε Μπον (Gustave Le Bon), ήταν και μια από τις κύριες επιρροές τού «Ο Αγών μου», όσον αφορά τις τεχνικές προπαγάνδας που περιγράφει. Ο σαδισμός ήταν ίσως πιο χαρακτηριστικός στην περίπτωση της γενοκτονίας που διέπραξαν οι Ουστάσι, των οποίων ο σαδισμός και o ενθουσιασμός που επέδειξαν δολοφονώντας Σέρβους σόκαρε Γερμανούς, Ιταλούς, ακόμη και τους αξιωματικούς των SS, που έφτασαν στο σημείο να τους αναγκάσουν να συγκρατηθούν. Παρόλα αυτά, η λογοτεχνία του Ολοκαυτώματος, όπως το έργο του Πρίμο Λέβι (Primo Levi) ή του Ρομπέρ Αντέλμ (Robert Antelme), περιέγραψε αναρίθμητες μεμονωμένες σαδιστικές πράξεις, που, μεταξύ άλλων, έγιναν από συγκρατούμενους που χρησιμοποιούνταν ως βοηθητικό προσωπικό (Kapos).
Μερικοί συγγραφείς, όπως η φιλόσοφος Χάννα Άρεντ (Hannah Arendt) στις «Πηγές του Ολοκληρωτισμού» (1951), ο Σουηδός συγγραφέας Σβεν Λίντκβιστ (Sven Lindqvist) ή ο Γάλλος ιστορικός Ολιβιέ Λεκούρ Γκρανμαιζόν (Olivier LeCour Grandmaison), έχουν συνδέσει το Ολοκαύτωμα με την αποικιοκρατία. Ισχυρίζονται ότι τεχνικές που αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο του Νέου Ιμπεριαλισμού (και πρώτα απ' όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς, όπως και οι ψευδοεπιστημονικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν εκείνη την περίοδο (για παράδειγμα, το Δοκίμιο για την ανισότητα των ανθρώπινων φυλών (1853) του Αρτύρ ντε Γκομπινώ (Arthur de Gobineau), έπαιξαν θεμελιώδη ρόλο στην προετοιμασία των συνθηκών που επέτρεψαν να συμβεί το Ολοκαύτωμα.
Άλλοι συγγραφείς έχουν αντιταχθεί με πείσμα σ’ αυτές τις απόψεις, δίνοντας έμφαση στη μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος, σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη γενοκτονία στην ιστορία. Ο φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ (Michel Foucault) εντόπισε τις ρίζες του Ολοκαυτώματος και των «ρατσιστικών πολιτικών»- μεταξύ άλλων- και σ’ αυτό που αποκάλεσε «κρατικό φασισμό», που είναι μέρος της βιοπολιτικής.
Τέλος, πολλοί δίνουν έμφαση και στις αρχαίες ρίζες του αντισημιτισμού, που υπάρχει στο Δυτικό κόσμο από την απαρχή του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι Ναζί έχουν επικαλεστεί ως πρόγονο του αντιεβραϊσμού τους, το αντιεβραϊκό έργο του Μαρτίνου Λούθηρου «Περί των Εβραίων και των ψευδών τους» (πρωτότυπος τίτλος: «Wider die Juden und ihre Lugen»), όπου «γράφει ότι οι συναγωγές, τα σχολεία και τα σπίτια τους θα πρέπει να καταστραφούν, τα βιβλία τους να παρθούν και αυτοί να στερηθούν των οικονομιών τους και να οδηγηθούν είτε στην εξορία είτε ως εργάτες στους αγρούς.
Φυσικά οι προτεστάντες άρχοντες αγνόησαν τις απόψεις του, ο Χίτλερ όμως τις εφήρμοσε κατά γράμμα, γι' αυτό ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Menachem Begin, τον Ιούνιο του 1981, εθεώρησε τον Λούθηρο ως συμμέτοχο της ευθύνης για το Χιτλερικό Ολοκαύτωμα». Σύγχρονες προσπάθειες οικουμενοποίησης, συγκεκριμένα αυτή της Καθολικής Εκκλησίας που ζήτησε άφεση για τους Εβραίους, γίνονται για να αποφευχθεί η επανάληψη τέτοιων πράξεων.
Πηγή προέλευσης άρθρου: Δεληκωστόπουλος Αθανάσιος, «Ορθοδοξία, η σύγχρονη πρόκληση», 3η έκδοση, εκδόσεις Άλφα-Δέλτα, Αθήνα 1990

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.