RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com | Τηλέφωνο - FAX26810 77302

Ακατάλληλο για Ολυμπιακούς*

Ακατάλληλο για Ολυμπιακούς*

Μισθοφόροι αστέρες και πολυεθνικές ενδεκάδες με εξωφρενικές αμοιβές σε εποχές οικονομικής εξαθλίωσης των περισσοτέρων συμπολιτών μας.

Αφού δεν μπορούμε να γυρίσουμε ή και να σταματήσουμε το χρόνο, ας μείνουμε παρέα, εμείς οι «Παναθηναϊκοί», λίγο παραπάνω στις δικές μας αλήθειες. Ας ζωγραφίσουμε με εικόνες τη δυνατή ομορφιά του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, άλλων κυρίως εποχών, και ας το δούμε με λέξεις.

Ιδέα και ρομαντισμός η ομάδα μας. Αθλητικό πνεύμα και ιερή μέρα η ποδοσφαιρική Κυριακή. Κυριακή ξημέρωνε ο Θεός, κι έπρεπε πάση θυσία να συγκεντρώσουμε το ποσό για το χαρτάκι-εισιτήριο, ακόμη και με φτωχοδεκάρες... Επαρχιώτες θρησκόληπτοι για μια προσευχή στον πράσινο ναό κατά την περίοδο των δεκαετιών του εξήντα και του εβδομήντα.
Απομεσήμερο ξεκινούσαμε ποδαράτοι, συνήθως νηστικοί, από του Ζωγράφου για τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, να πιούμε νερό γιατρικό από την άγια πηγή. Οι δρόμοι βούιζαν από το ανθρωπομάνι. Γελαστοί, χαρούμενοι και με κορμιά σε γιορτινούς ρυθμούς. Τα λέγαμε μεταξύ μας καλά, φιλικά, σε φίλαθλο πνεύμα. Έδιναν κι έπαιρναν οι προβλέψεις και τα πειράγματα με τους... αλλόθρησκους που ήμασταν παρέα, κοντά και αγαπημένα.
Διαβαίναμε τις σιδερένιες πόρτες του γηπέδου και βουρ για καλή θέα στην απογευματινή έξαψη της ζωής μας. Αφήναμε πίσω την πεζή καθημερινότητά μας ωσάν λιποτάκτες και μπαίναμε σε κόσμους μαγικούς. Μια θάλασσα από πράσινα σημαιάκια που ανέμιζαν ακατάπαυστα έφτιαχναν «κλίμα».
Κι η ποθητή στιγμή δεν αργούσε να έλθει. Τα είδωλά μας ολοζώντανα μπροστά στα μάτια μας να μας χαιρετάνε, να μας χαμογελάνε. Ο Δομάζος, ο Ελευθεράκης, ο Καμάρας, ο Γραμμός, ο Φυλακούρης, ο Οικονομόπουλος και τα άλλα τα παιδιά! Μια σχέση μεταξύ παικτών και φιλάθλων μεθυστική με τη διαμεσολάβηση της στρογγυλής θεάς. Ένα διαρκές θαύμα, που μόνο ο Παναθηναϊκός με «Π» κεφαλαίο μπορούσε να μας προσφέρει.
Έρωτας, αγάπη, λάμψη και ταύτιση. Ένα μακρόσυρτο τραγούδι ως συμπαράσταση στην αγαπημένη μας ομάδα σ’ όλη η διάρκεια του παιγνιδιού. Πάθος χωρίς απρέπειες και ακρότητες. Βγάζαμε σπίθες και ανεβαίναμε στον ουρανό όταν φωνάζαμε γκοοοοοοοοολ. Κάθε γκολ κι ένας ερωτικός σπασμός που μας διέλυε τα σκοτάδια των αισθήσεων. Αφοσίωση στα αστέρια μας και το θέαμα που μας κερνούσαν μέχρι και το τελευταίο κλάσμα του δευτερολέπτου. Υπόκλιση, λατρεία, ανάταση, έκφραση ελευθερίας και διέξοδος. Σημειωτέον: όλα αυτά παρέα με τους Ολυμπιακούς και τους Αεκτζήδες, σαν να πηγαίναμε να δούμε την Εθνική μας ομάδα!
Το μεγάλο αστέρι μας, ο Δομάζος, δε φάνταζε σαν τον σημερινό Μέσι. Αρχηγός και όχι σταρ. Κέρδιζε λίγο θαυμασμό παραπάνω. Όλες οι φανέλες με τα σωστά νούμερα ήταν αγαπημένες. Ισχυρός ψυχικός δεσμός μεταξύ των παικτών, σχέση αγάπης και οικογενειακής ατμόσφαιρας.
Οι περισσότεροι από αυτούς έκλειναν τον αθλητικό τους κύκλο στην ομάδα μας. Δεν ήταν ανταλλάξιμες αξίες. Φυσικά και ήταν όλοι ιθαγενείς, προερχόμενοι από τα δικά μας χωράφια και τις δικές μας αλάνες... Τι αντίφαση με τις μέρες μας! Σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν καταγωγή εκτός Ελλάδας. Μισθοφόροι αστέρες και πολυεθνικές ενδεκάδες με εξωφρενικές αμοιβές σε εποχές οικονομικής εξαθλίωσης των περισσοτέρων συμπολιτών μας. Οι φανέλες μπερδεύουν τα νούμερα και οι διερμηνείς τις γλώσσες. Σύλλογοι επαγγελματικοί και κερδοσκοπικές επιχειρήσεις.
Η «Πανάθα» νίκησε και πάλι! Γλυκάθηκε το μέσα μας. Ο ψηλός Αντωνιάδης με κεραυνούς βρήκε δίχτυα. Περίσσια η χάρη άλλης μιας Κυριακάτικης μέρας, και πριν βασιλέψει ο ήλιος με χρώματα πράσινα -δεν επιτρέπω παρεξηγήσεις από πολιτικούς- επιστρέφαμε πάλι ομαδικά για τις πολυκατοικίες... «Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος», τραγουδούσε το πράσινο πέλαγος και σείονταν τα μπαλκόνια. Έτσι το νιώθαμε εμείς ή έτσι νομίζαμε ότι ήταν όλος ο κόσμος. Ήταν εκείνος ο κρίκος του τριφυλλιού που μας είχε δέσει για καλά και κρατεί μέχρι σήμερα... Β. Τάτση, Χ. Ρίζο, Γ. Κωσταβασίλη ακούτε; Κι αν το δειλινό ήταν βουβό, η απάντηση απλή: είχαμε χάσει. Τα κεφάλια κάτω. Το μεγάλο κακό το είχε κάνει ο Σιδέρης, ο Παπαϊωάννου, ο Κούδας...
Το βράδυ μάς εύρισκε στο λιτό διαμέρισμα. Χωρίς βιντεοσκοπημένη τηλεοπτική εικόνα. Είχαμε τις φάσεις και τα γκολ στο μυαλό μας νηφάλιοι κι ευχαριστημένοι. Κάπου-κάπου χάναμε το λογαριασμό να μετράμε πρωταθλήματα και να πατάμε Γουέμπλεϋ... μέχρι να μας πάρει ο ύπνος. Όλα στη φυσική τους ροή.
Και πού ν’ αντέξεις μετά τη στέρηση μες στο κενό των δύο εβδομάδων μέχρι το επόμενο παιγνίδι... Ένα παιγνίδι για να θαυμάσουμε άλλη μια φορά τις ανθρώπινες δεξιότητες και τη μετουσίωση της ζωής.

ΥΓ1: Ζητώ ένα μεγάλο συγγνώμη από τους αγαπητούς μου φίλους, Ολυμπιακούς και Αεκτζήδες! Είμαι σίγουρος ότι κι αυτοί θα με διαβάσουν και θα χαμογελάσουν τρυφερά, διαφωνώντας ωστόσο...

*ΥΓ2: Παλιοβάζελοι και παλιόγαυροι: μια σχέση αιώνιας λατρείας και αγάπης! Τα σύνορα του... «ακατάλληλου ποδοσφαιρικά», είναι κατά κανόνα ακαθόριστα!

back to top

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Κομμένου 30 (γωνία με οδό Μουργκάνας) - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47132

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« April 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.