Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

maketa 2

Γιάννης Παππάς: Η λογοτεχνία περικλείει περισσότερη ζωή από την ίδια τη ζωή

Γιάννης Παππάς: Η λογοτεχνία περικλείει περισσότερη ζωή από την ίδια τη ζωή

Με τον Γιάννη Ηλ. Παππά συνομιλεί σήμερα η Κατερίνα Σχισμένου, τον συγγραφέα του βιβλίου «Θαμπές ζωές» που παρουσιάστηκε πρόσφατα στην Άρτα και ο οποίος ασχολείται επί σειρά ετών με τα γράμματα.

Ο Γιάννης Παππάς γεννήθηκε στην Άρτα (Χαλκιάδες) το 1962. Τελείωσε το 1ο λύκειο Τούμπας στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Για δύο χρόνια παρακολούθησε μαθήματα Ιταλικής γλώσσας και λογοτεχνίας στα Πανεπιστήμια της Perugia και του Bari Ιταλίας. Από το 1990 εργάζεται ως καθηγητής φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Υπήρξε συνδιευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Ελίτροχος» της Πάτρας (1993-1999). Από το 2002 μέχρι το 2015 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Πάτρας.
Επίσης, από το 2003 είναι εκδότης -διευθυντής του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού «Διαπολιτισμός»
Με τον ποιητή Σωτήρη Παστάκα, μετέφρασε 12 σύγχρονους Ιταλούς ποιητές. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2008, η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Στην άκρη του ονείρου», το 2011 η δεύτερη με τίτλο «Το ανεκτίμητο τίποτα». Το 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη η πρώτη συλλογή διηγημάτων «Θαμπές ζωές». Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών. 

Συνέντευξη στην Κατερίνα Σχισμένου

Ερ: Τι σημαίνει για σας η Αθήνα ως παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου;
Απ: Νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία να βγούμε από το επαρχιώτικο περιβάλλον και να δείξουμε ότι στην Ελλάδα, μια μικρή χώρα, παράγεται λογοτεχνία και μάλιστα σε ορισμένα είδη, υψηλού επιπέδου, η οποία μπορεί να σταθεί με αξιώσεις και στο εξωτερικό. Δυστυχώς η οικονομίστικη αντίληψη που επικρατεί δεν επιτρέπει να γίνουν σοβαρές επενδύσεις στον πολιτισμό, έτσι ώστε να δημιουργηθούν υποδομές και υποστηρικτικές δομές, οι οποίες είναι απαραίτητες στη σύγχρονη εποχή για στήριξη του πολιτισμού και συγκεκριμένα του βιβλίου. Φοβάμαι, όμως, ότι και αυτή η ευκαιρία θα χαθεί γιατί δεν αρκούν οι παράτες και οι δημόσιες σχέσεις για να γίνει κάτι καλό. Χρειάζεται στοχοθεσία, μεθοδικότητα, οργάνωση και χρήματα για να μπουν οι σωστές βάσεις έτσι ώστε να έχουμε, σε βάθος χρόνου, τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ερ: Η λογοτεχνία σε τι μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο, που όπως ο Έλληνας, ζει εδώ και μια δεκαετία μέσα σε μια πολλαπλή κρίση;
Απ: Η λογοτεχνία είναι ένα εργαλείο παιδείας, ένα εργαλείο καλλιέργειας, ένας καλός αγωγός του πολιτισμού από άνθρωπο προς άνθρωπο. Η ανάγνωση της λογοτεχνίας μπορεί να σε κάνει πνευματικά πλουσιότερο. Να γνωρίσεις ανθρώπους και τόπους που ποτέ δεν θα γνώριζες. Να ταξιδεύεις χωρίς ποτέ να φύγεις από το σπίτι σου. Να γίνεις καλύτερος και πιο συγκροτημένος άνθρωπος. Να συγκινηθείς, να χαρείς, να λυπηθείς, να ταυτιστείς με τους ήρωες, να ανοίξεις τα μάτια της ψυχής και του μυαλού, να διώξεις τον ρατσισμό και την μισαλλοδοξία, να αγαπήσεις τον κόσμο και τους ανθρώπους, να αγαπήσεις τελικά την ίδια τη ζωή. Η λογοτεχνία περικλείει εντός της περισσότερη ζωή από την ίδια τη ζωή. Μας μαθαίνει πώς είναι ο κόσμος. Ποιες είναι οι αντιθέσεις του και οι αντιφάσεις του. Ποιο το καλό και ποιο το κακό.
«Η λογοτεχνία», έγραφε ο Ουμπέρτο Έκο, «συντελώντας στη διαμόρφωση της γλώσσας, δημιουργεί ταυτότητα και ενότητα. Όπως στην περίπτωση του Ομήρου για τον Ελληνικό πολιτισμό, του Λούθηρου για τη Γερμανική ταυτότητα και του Πούσκιν για τη Ρωσική γλώσσα. Επιπλέον, σε προσωπικό επίπεδο, η λογοτεχνία δημιουργεί την μέθεξη μ’ έναν σύμπαν αξιών που αποτρέπει από την... παραβατική συμπεριφορά. Ακόμη, ορισμένοι ήρωες έγιναν συλλογικά αληθείς, έγιναν πρότυπα καθώς επενδύθηκαν πάνω τους, μέσω της προβολής και της ταύτισης, τα πάθη μιας ολόκληρης κοινωνίας. Εντέλει, μία από τις πρωταρχικές λειτουργίες της λογοτεχνίας είναι «η μαθητεία στο Πεπρωμένο και στον θάνατο», καθώς οι «τελειωμένες ιστορίες, μας διδάσκουν και να πεθαίνουμε».
Η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομική αλλά είναι κρίση αξιών, ηθικής και παιδείας. Χρειάζεται μια καθολική πολιτιστική συστράτευση, «ένα πολιτιστικό αντίδοτο στην χρεοκοπία», όπως λέει ο διανοούμενος, Λαοκράτης Βάσσης, «που θα μας βγάλει στην ανοιχτή δημοσιά της ιστορίας μας. Με το πολιτιστικό αντίδοτο να νοείται ως απόσταγμα της αξιακής παρακαταθήκης της μεγάλης ακολουθίας των αιώνων πολιτισμού του Ελληνισμού. Φωτίζοντας τη δύσκολη ανηφοριά του μετα-μνημονιακού μας μέλλοντος και διεμβολίζοντας το παγιδευτικό δίπολο: του νοσηρού ελληνοκεντρισμού, όπου επωάζεται η εθνικιστική αφροσύνη και του νοσηρού αντι-ελληνοκεντρισμού, όπου επωάζεται η νεοταξική α-τοπία (αποεθνοποίηση)».

Ερ: Διαβάζει ο Έλληνας του 2018; Υπάρχουν προτιμήσεις;
Απ: Δυστυχώς ο Έλληνας δεν διαβάζει γιατί δεν έχει μάθει να διαβάζει. Ζούμε στην εποχή της εικόνας, η οποία εκτοπίζει τον λόγο από τη ζωή μας. Τους πιο πολλούς δεν τους ενδιαφέρει η πνευματική τους συγκρότηση αλλά η κατανάλωση και η ύλη. Οι νέες τεχνολογίες με τις δυνατότητες που παρέχουν απομακρύνουν τους ανθρώπους από το διάβασμα. Για να γίνει κάποιος βιβλιόφιλος πρέπει να είναι βιβλιόφιλος από παιδί. Πώς να αγαπήσουν, όμως, οι Έλληνες από μικρή ηλικία το βιβλίο όταν το ίδιο το σχολείο δεν τους ενθαρρύνει; Το μάθημα της λογοτεχνίας δεν διδάσκεται σωστά. Σχολικές βιβλιοθήκες δεν υπάρχουν ή όπου υπάρχουν υπολειτουργούν. Δεν δίνονται τα κατάλληλα κίνητρα στα παιδιά για να προσεγγίσουν το βιβλίο. Οι περισσότεροι αναγνώστες προτιμούν τη λεγόμενη εύπεπτη λογοτεχνία ή παραλογοτεχνία ή ροζ λογοτεχνία κάποιων κυριών, η οποία, τις περισσότερες φορές, δεν έχει σχέση με τη λογοτεχνία. Το κοινό συνηθίζει σ’ αυτού του τύπου τα λογοτεχνικά βιβλία με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να προσεγγίσει το καλό βιβλίο, το οποίο θα τον ευχαριστήσει αλλά και θα διευρύνει το πνεύμα και θα ερεθίσει τη σκέψη του.

Ερ: Ποιοί είναι για σας οι συγγραφείς ή τα έργα που πρέπει να διαβάσει κάποιος;
Απ: Θα χρειαζόμασταν αρκετές σελίδες για να τους αναφέρω όλους. Το θέμα είναι να διαβάζουμε καλά βιβλία και να νοιώθουμε την ανάγκη να διαβάζουμε. Τα άλλα έρχονται μόνα τους.

Ερ: Υπάρχει κάτι πού θα μπορούσε να γίνει καλύτερα εδώ στην Ελλάδα από συγγραφείς, κοινό ή τι;
Απ: Οι συγγραφείς να γράφουν καλύτερα βιβλία και όχι μόνο για τα εσώψυχά τους και το κοινό να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει μόνο η κατανάλωση και η καλοπέραση, αλλά και η σκληρή δουλειά για να καταφέρεις κάποια πράγματα στη ζωή σου.

Ερ: Θα συνεχίσω με μερικές ερωτήσεις από το ερωτηματολόγιο του Προύστ. Ποια είναι η δική σας ιδέα της τέλειας ευτυχίας;
Απ: Να έχεις φίλους, να είσαι ελεύθερος και να σκέφτεσαι.

Ερ: Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;
Απ: Η απώλεια αγαπημένων προσώπων.

Ερ: Ποιον ζωντανό άνθρωπο θαυμάζετε περισσότερο;
Απ: Δεν θαυμάζω πλέον.

Ερ: Ποια θεωρείτε ως την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
Απ: Την ηθική αυτών που λένε δημοσίως ότι είναι ηθικοί.

Ερ: Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σ’ έναν άντρα; Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σε μια γυναίκα;
Απ: Στον άντρα η ειλικρίνεια και η τιμιότητα. Στην γυναίκα η υπομονή και η τρυφερότητα.

Ερ: Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Απ: Είναι πολλοί. Ποιητές: Διονύσιος Σολωμός, Κ. Π. Καβάφης, Γιάννης Ρίτσος, Ν. Λαπαθιώτης, Γ. Σεφέρης, Ο. Ελύτης, Τ. Πατρίκιος, Θ. Κωσταβάρας. Πεζογράφοι: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Γεώργιος Βιζυηνός, Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Δημήτρης Χατζής, Χριστόφορος Μηλιώνης, Ανδρέας Φραγκιάς, Μάριος Χάκκας.

Ερ: Με ποια ιστορική φιγούρα ταυτίζεστε περισσότερο;
Απ: Με τον Άρη Βελουχιώτη.

Ερ: Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
Απ: Οι καθημερινό απλοί άνθρωποι που πασχίζουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ζωής.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.