Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

banner 01

Γιώργος Φλούδας. Ένας ιεραπόστολος του βιολιού

Γιώργος Φλούδας. Ένας ιεραπόστολος του βιολιού

Όταν αποφασίζεις να κάνεις αυτό το επάγγελμα, τα παίζεις όλα κορώνα - γράμματα. Ο μουσικός απευθύνεται στο κοινό και θα πρέπει να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του. Τι είδους κοινό θα επιλέξει, αυτό είναι στην κρίση του.

Το ποιοτικό είδος ποτέ δεν απέφερε οικονομικά οφέλη στον μουσικό. Ίσως, μόνο ηθικά.

Ο μουσικός επιλέγει μόνος του σε ποια κατεύθυνση θα προσαρμοσθεί. Κανένας επαγγελματίας δεν παίζει στη δουλειά αυτό που του αρέσει.

Άλλο οργανοπαίκτης και άλλο μουσικός. Οργανοπαίκτης είναι αυτός που παίζει ένα ή περισσότερα όργανα. Μουσικός είναι αυτός που παίζει όργανο και είναι και γνώστης της μουσικής.

Αυτά είναι μερικά από τα λόγια και κάποιες από τις κατασταλαγμένες σκέψεις του βιολιστή Γιώργου Φλούδα, τον οποίο φιλοξενούμε σήμερα στις σελίδες του «Ταχυδρόμου».

Τον συναντήσαμε στο σπίτι του, στους Αγίους Αναργύρους και είχαμε μια ωραία και βαθιά ανθρώπινη κουβέντα μαζί του. Σεμνός, απλός, ευγενικός, καλοσυνάτος και σπουδαγμένος καλλιτέχνης με τα όλα του. Μας κέρασε τσιπουράκι και με το καλωσόρισμα μάς ξενάγησε στο ταπεινό του βασίλειο. Πρώτη του ανάγκη ήταν να μας δείξει τα αγαπημένα του βιολιά που τα αγκαλιάζει σαν παιδιά του. Μας είπε ότι είχε τέσσερα και τώρα του μείνανε τρία, μετά από ένα περιστατικό φωτιάς που συνέβη στο σπίτι του.

Ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι η μουσική είναι δύσκολη επιστήμη και δε γνωρίζει και ο ίδιος αν δικαιούται να την επικαλείται. Η τέχνη της απαιτεί ταλέντο, ισχυρή μνήμη, μελέτη και σκληρή δουλειά.

Ο Γιώργος Φλούδας ξεκίνησε στην Αθήνα σπουδές στο ωδείο από μεράκι και αγάπη για τα όργανα. Όσο για την κάλυψη των βιοποριστικών του αναγκών, ανέβηκε από νωρίς στο πατάρι. Αναγκάστηκε για αρκετά χρόνια να παίξει κιθάρα, μπουζούκι και πιάνο, γιατί με το βιολί δεν έβγαζε μεροκάματο.

Υπηρέτησε με συνέπεια και μεγάλη επιτυχία το λαϊκορεμπέτικο, σε καιρούς που ήταν στις δόξες του και το χρήμα έρεε ποτάμι. Πέρασε από τα μεγαλύτερα στέκια της Αθήνας και συνεργάστηκε με σπουδαία και καταξιωμένα ονόματα του χώρου. Τον γοητεύει πάντα το είδος αυτό, γιατί έχει την πολυτέλεια να αλλάζει μουσικές κλίμακες. Θεώρησε χρέος του να έλθει στον τόπο του μόλις ωρίμασε μουσικά, για να καταχωρίσει το έργο του και την εποχή του.

Η δημοτική παραδοσιακή μουσική είναι για τον Γιώργο «η μάνα» και ο προφορικός πολιτισμός. Η ψυχοσύνθεση και τα βιώματα των ανθρώπων από τον κύκλο της ζωής τους καθορίζουν και τη δυναμική της. Δημιουργήθηκε από Έλληνες και Ελληνίδες εντός ή εκτός του Ελλαδικού χώρου. Πόσο σχετίζεται με παλαιότερες μορφές δε γνωρίζει. Το σίγουρο είναι -συνέχισε- ότι το δημοτικό εξελίσσεται και η κάθε γενιά αφήνει το δικό της δημιουργικό ίχνος.

Δε δέχεται τον όρο «σκυλάδικο», αλλά θεωρεί καλό, μέτριο, κακό ή χυδαίο ένα άσμα. Τα σημερινά πρόχειρα νεοδημοτικά τα θεωρεί κατάντια, βαριά μουσική ίωση και πανδημία. Χαίρεται ιδιαίτερα και θαυμάζει τους χορευτές που χορεύουν με τεχνική και πειθαρχία. Λέει ότι δεν είναι ο χορός για τα μάτια ή να τους δούνε οι άλλοι, αλλά τέχνη σωματικής και ψυχικής έκφρασης.

Τα μέγιστα προσφέρει και το ισχυρό ήθος του τραγουδιού που διεγείρει συναισθήματα. Τον διαπερνά ακόμη μια ευφορία όταν συνεργάζεται με συναδέλφους που μεταξύ τους έχουν ψυχικό δεσμό, τεχνικό δέσιμο, συγχρονισμό και κοινό ύφος. Υποκλίνεται στα λαϊκά πανηγύρια που υπηρετούν με σεβασμό το τρίπτυχο: γλώσσα, μουσική, κίνηση.

Το παράπονό του είναι που το βιολί έχει αδικηθεί σε σχέση με το κλαρίνο, αλλά και τα άλλα όργανα. Οι δυνατότητές του είναι τεράστιες, αλλά παραγκωνίστηκε και αντικαταστάθηκε στις ορχήστρες της εποχής μας από το αρμόνιο με τον ηλεκτρικό ήχο. Λίγα είναι τα συγκροτήματα που το έχουν ως βασικό όργανο. Ο ρόλος του στις κομπανίες είναι να συμπληρώνει το κλαρίνο, να γεμίζει τα κενά, να σολάρει και να αυτοσχεδιάζει.
- Δεν πειράζει, Γιώργο, τον ησύχασα. Το τιμούν στα νησιά μας, στη Σμύρνη, αλλά και στα Ζαγόρια. Μήπως είναι και προς το συμφέρον του να μένει έξω απ’ την κάγκελο - βαρβαρότητα προστατεύοντας την αξιοπρέπειά του;

Ο Γιώργος Φλούδας νιώθει υπερήφανος για τους μαθητές του και για την πρόοδό τους. Δίδαξε στο ΤΕΙ με το χάρισμα του δάσκαλου, καλλιέργησε την αγάπη για το βιολί και μας επισήμανε ότι μιλούσε στην καρδιά των παιδιών. Κέρδισε την αγάπη και την εμπιστοσύνη τους. Τα καμαρώνει σήμερα που διαπρέπουν σε διάφορες πόλεις της πατρίδας μας με αφετηρία το δικό του φυτώριο. Μαθητές που κράτησαν το ήθος του είναι η μέγιστη τιμή γι’ αυτόν.

Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει ως έφηβος να προσφέρει τις γνώσεις του σε ιδιωτικό χώρο. Γίνεται έτσι σπάνιος μύστης μιας ανώτερης τέχνης και συνεχιστής της διάδοσης του πιο ευαίσθητου έγχορδου οργάνου. Φυσικά στο πατάρι δεξιοτέχνης και μια ορχήστρα μόνος του!

Κατάφερε ο Γιώργος Φλούδας, μαζί με τις νότες του που ξέρει καλά να διαβάζει και να παίζει, να διαβάζει και τις δικές μας ψυχές, να τις ημερώνει, να τις ανεβάζει στα ψηλά και να μας συντροφεύει στα μυστικά μας ταξίδια. Αυτό είναι το μεγάλο του δώρο, πέραν της εξαιρετικής ψυχαγωγίας που μας προσφέρει με τα παιξίματά του.

Εμείς του καταθέτουμε το θαυμασμό μας, του λέμε ότι το βιολί τού οφείλει πολλά, γιατί με τα φυσικά του χαρίσματα το υπηρέτησε ακέραια και καταξιώθηκαν μαζί στις ημέρες μας.

Γεια σου Φλούδα με τη βιόλα σου!

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.