Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

maketa 2

Λέσβος: η απόλυτη αλήθεια

Λέσβος: η απόλυτη αλήθεια

Να ’μαστε πάλι στη μεγαλύτερη πινακοθήκη του Αιγαίου. Σε ένα νησί που σου δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι στη στεριανή Ελλάδα, αλλά δεν είσαι. Πλέει ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Λούζεται ολομερής στον ήλιο και είναι εκτεθειμένο σε ατέλειωτα μελτέμια. Ένας δημοφιλής προορισμός, που όσες φορές κι αν τον επιλέξεις, θα σε υποδεχθεί με το καλύτερο χαμόγελο και το ανεξίτηλο αποτύπωμα του Μυριβήλη. Καλαίσθητο, φιλικό, ανθρώπινο, τεράστιο σε έκταση. Έχει για όλα τα μάτια κάτι να δείξει, για όλα τα γούστα κάτι να προσφέρει. Δε φθάνει ένα σεργιάνι ολίγων ημερών για να χωρέσει τόση βιωμένη πρόκληση.

Διαφύλαξαν οι κάτοικοι –κυρίως της ενδοχώρας– τον τόπο τους χωρίς να μολυνθούν από το πνεύμα της αρπαχτής και της τουριστικής εκμετάλλευσης. Μια πετρόκτιστη ζωγραφιά με κομψές, μεγαλοπρεπείς οικοδομές, σκεπασμένες όλες –μα όλες– με κατακόκκινα κεραμίδια. Αυτή την εικόνα και την προσήλωση στην αισθητική πώς να μην τη λατρέψεις; Φυσικότατα χρώματα, σπουδαία αρχιτεκτονική, πλακόστρωτους δρόμους σε όλα τα χωριά του νησιού έχει να αντικρίσει ο επισκέπτης.
Χαίρεσαι την κάθε στιγμή της μέρας σου, δε σταματάς να φωτογραφίζεις, τα ρολόγια γίνονται περιττά. Δραπετεύεις από την πεζή καθημερινότητα που επιβάλαμε στις ζωές μας, λυτρώνεσαι από την απλή επιβίωση και απολαμβάνεις άλλον αέρα. «Αρρωσταίνεις» από τις αλλεπάλληλες εκπλήξεις που σου φέρνει η κάθε γύρα και «κολλάς» στο απρόβλεπτο.
Μόνο μια μικρή περίληψη από ένα μεγάλο βιβλίο εντυπώσεων θα έχουμε στη συνέχεια της γνωριμίας με το ξεχωριστό Αιγαιονήσι.
Πρώτος σταθμός η Πέτρα, με την Παναγιά Γλυκοφιλούσα της στον επιβλητικό βράχο και τα 114 σκαλοπάτια για να τη συναντήσεις και να έχεις το προνόμιο να ακούσεις τον σπουδαίο ιεροψάλτη κ. Τάκη. Κι ύστερα μια κουβέντα με την εξαιρετική ζωγράφο από ταλέντο και οικογενειακή παράδοση Νίκη Ελευθεριάδου. Μας έκανε την τιμή να μας ανοίξει το αρχοντικό της –θαύμα Θεού– και να μας απλώσει τα ατέλειωτα έργα της. Εκεί κοντά και το άλλο αρχοντικό – μουσείο της Βαρελτζίδαινας. Με τα πολλά γλυκά μαγαζάκια στην παραλία και τα ουζερί για χαλάρωση. Τι ωραίος άνθρωπος και ο κτηνοτρόφος κ. Νίκος με τη μαγευτική ντοπιολαλιά του!
Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα ο Μόλυβος. Η μεγάλη αγάπη του συνθέτη Λευτέρη Παπαδόπουλου. Αμφιθεατρικό και πέτρινο. Ένα θεόρατο κάστρο στην κορυφή του. Θα το χαρακτηρίζαμε λίκνο ομορφιάς κι ευήλιο παρατηρητήριο με θέα το μπλε τού πελάγους. Κισσοί και γλυσίνες φυλλοβόλες σκεπάζουν και στολίζουν τα ανηφορικά σοκάκια του. Σοβαρή παράλειψη και απώλεια ευκαιρίας σε όσους δεν περάσουν από το μικρό παράδεισο της Νικούλας για μια γευστική απόλαυση με τους καλύτερους μεζέδες και ουζάκι.
Η ορεινή Αγιάσος με τα μοναδικά τοπικά της προϊόντα, το Αναγνωστήριο και το πλουσιότατο μουσείο της. Κοιτίδα του μουσικού πολιτισμού της Λέσβου, που με προσήλωση και επιμονή προσπαθεί να τον διαφυλάξει και να τον διαδώσει ανόθευτο. Ασέβεια να μην ανάψετε ένα κερί στην Παναγιά της. Το μέγεθος της, η αρχιτεκτονική της, ο διάκοσμος, ο πλούτος της σε συγκλονίζουν.
Ο Μεσότοπος, τόπος να ζεις. Γνωρίσαμε στη μεγάλη πλατεία του καλόκαρδους ανθρώπους, ζεστούς και φιλόξενους. Μας επιβλήθηκε κέρασμα από τον Γιάννη – τον ευχαριστούμε πολύ– που μας διηγήθηκε όλη τη μουσική και πολιτιστική ιστορία του χωριού του. Με λύπη παραδέχθηκε ότι η τοπικότητα χάθηκε, γιατί στους νέους κυριάρχησε το ξενόφερτο σκυλάδικο. Και μιλάμε για Μεσότοπο τώρα... Αχ Ελλάδα μας! Πεντακάθαρο χωριό, τα σπίτια κολλητά και δώδεκα Ευρώ το κιλό τα παϊδάκια στο ταβερνάκι της. Υπέροχος χώρος θεάτρου στην είσοδο και σχολείο έργο τέχνης!
Η Ερεσός, πάνω από λόγια και περιγραφές. Κρίμα που δε συναντήσαμε και την Σαπφώ. Εκείνη τη μέρα που πήγαμε δυστυχώς έλειπε...
Το Σίγρι, στο τέρμα, με το απολιθωμένο δάσος του, μόνο για ζωγράφους και φωτογράφους εν εκστάσει...
Και πάμε τώρα στον Κόλπο του Γέρα. Μια θάλασσα σαν λίμνη. Ένα ζωντανό μουσείο της φύσης με πολλά δαντελωτά ακρογιάλια. Έχει ιδιαίτερη σύνθεση βλάστησης και οι αποχρώσεις της αντανακλούν στο υγρό στοιχείο που στη μήτρα του εκτρέφει τα καλύτερα ψάρια. Περνάς να γνωρίσεις τον Κάτω Τρίτο, το Πέραμα με τις ψηλές καμινάδες και τις εγκαταλειμμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Συνεχίζεις για τον Παπάδο, για να ιδείς και να χαρείς το ανακαινισμένο παλιό ελαιοτριβείο του Βρανά, που έγινε σήμερα ένα εκπληκτικό μουσείο σπουδαίας επινόησης με το στίγμα του δημιουργού, αλλά και τους στίχους του Ελύτη σε όλες τις γωνιές του!
Το Πλωμάρι, ο Μανταμάδος, ο Πολυχνίτος, η Άναξος, η Στύψη, ο Ασώματος, η Αγία Παρασκευή, όλα με ξεχωριστή χάρη που δε σου κάνει η καρδιά να τα αποχωριστείς.
Αφήσαμε τελευταία τη Συκαμιά με τη Σκάλα της επίτηδες, για να νιώσουμε τη μελαγχολία του τελειώματος. Εκεί έγραψε ο Θεός και ο Μυριβήλης. Εκεί σκέπτεσαι πόσο τυραννικές είναι οι ομορφιές της Μυτιλήνης...
Οι συγκινήσεις τελειωμό δεν έχουν και ο χρόνος χάνει το μέτρο του. Ας αφήσουμε τα υπόλοιπα για το μέλλον. Τη σκυτάλη παίρνει πάντα το ούζο Σαμαρά, Πλωμάρι, Βαρβαγιάννη, Πιτσιλαδή, Κουρουμιχάλη, συνοδευόμενο πάντα από ιδιαίτερους και πληθωρικούς μεζέδες. Δε νοείται να πας στη Μυτιλήνη και να μην ουζοφτιαχτείς στην Τζιχράδα! Και στα δικά σας!
ΥΓ. Θέλω να προσθέσω ότι η πρωτεύουσα Μυτιλήνη αδικείται βάναυσα από το βάρος των προσφυγικών ροών που δέχεται. Η κατάσταση, αν και ελεγχόμενη, γίνεται, θα έλεγα, οριακή. Η Μόρια είναι πολύ κοντά με τις αποθήκες ψυχών ασφυκτικά γεμάτες.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.