RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com | Τηλέφωνο - FAX26810 77302

Για το νέο σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια

Για το νέο σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς του 2018-2019 συνέπεσε με τις εξαγγελίες από πλευράς Υπουργείου Παιδείας για το νέο σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ της χώρας.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να παραθέσω εδώ τα στοιχεία που το συναποτελούν, θα προσπαθήσω, όμως, να αιτιολογήσω την άποψή μου ότι το σύστημα αυτό, παρόλο που έχει αρκετά θετικά στοιχεία, δε μπορεί να αποτελέσει σημείο τομής για την εκπαίδευση στη χώρα μας ούτε συνιστά από μόνο του πραγματική μεταρρύθμιση, όπως περίπου αυτή του 1977, η τελευταία πραγματική μεταρρύθμιση στο χώρο της ελληνικής εκπαίδευσης.
Καταρχάς ορισμένες υπενθυμίσεις σχετικά με το παρελθόν. Η μεταρρύθμιση του 1977, επί υπουργίας Γεωργίου Ράλλη, λογίζεται ως τέτοια διότι ανέτρεψε πολλά από τα μέχρι τότε δεδομένα στο χώρο της εκπαίδευσης και άνοιξε νέους δρόμους στη συγκρότηση και λειτουργία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε συνδυασμό με τον εμπλουτισμό και τον εκδημοκρατισμό της με το νόμο 1566 του 1985, η μεταρρύθμιση αυτή αποτέλεσε τη βάση όλων των μέχρι σήμερα κινήσεων στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Καμία όμως από τις όποιες προσπάθειες στο χώρο αυτό (ούτε καν η τωρινή) δεν διανοήθηκε να ανατρέψει τα δεδομένα που διαμόρφωσε η μεταρρύθμιση του 1977.
Ποια είναι όμως αυτά τα ακλόνητα δεδομένα; Η επιτροπή που συγκρότησε ο Ράλλης, με επικεφαλής τον Ε. Π. Παπανούτσο (ο οποίος δεν ανήκε στο χώρο του κυβερνώντος τότε κόμματος), προχώρησε σε μια σειρά καινοτομίες. Κατήργησε το εξατάξιο μέχρι τότε Γυμνάσιο και χώρισε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε τριτάξιο γυμνάσιο και τριτάξιο Λύκειο, καθιστώντας υποχρεωτική τη φοίτηση στο Γυμνάσιο. Καθιέρωσε τη δημοτική ως επίσημη γλώσσα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, κατήργησε τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο και καθιέρωσε τη διδασκαλία πληθώρας αρχαίων κειμένων από μετάφραση. Καθιέρωσε της πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια, χώρισε τη λυκειακή εκπαίδευση σε κλασικές και πρακτικές σπουδές, καθιέρωσε τα μικτά Γυμνάσια και Λύκεια καταργώντας την ισχύουσα μέχρι τότε διάταξη που χώριζε τα Γυμνάσια σε «Αρρένων» και «Θηλέων». Αυτές είναι μερικές μόνο από τις παρεμβάσεις εκείνης της προσπάθειας οι οποίες έχουν μείνει σχεδόν απείραχτες μέχρι σήμερα.
Όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τότε μέχρι σήμερα για τον εκσυγχρονισμό ή τον εξορθολογισμό της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν έχουν τολμήσει να αγγίξουν το βασικό ταμπού εκείνης της μεταρρύθμισης που ήταν η διάκριση σε Γυμνάσιο και Λύκειο.
Η διάκριση αυτή είχε γίνει τότε προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο βασικός στόχος της μεταρρύθμισης Παπανούτσου που ήταν η ελεύθερη και μαζική πρόσβαση των παιδιών των αγροτικών και μεσαίων στρωμάτων της ελληνικής περιφέρειας στο Πανεπιστήμιο. Η επαγγελματική εκπαίδευση είχε ελαφρώς παραμεριστεί, το Γυμνάσιο έδινε απολυτήριο που οδηγούσε σε χειρωνακτικά επαγγέλματα ή σε χαμηλόμισθες δουλειές στο δημόσιο ή σε κάποια τράπεζα, οπότε η δωρεάν εκπαίδευση στο Λύκειο αποτελούσε σχεδόν μονόδρομο για όποιον είχε βασικές ικανότητες και φιλοδοξίες για σπουδές. Το Λύκειο είχε σχεδιαστεί για να διαμορφώνει υποψήφιους φοιτητές κι αυτό κάνει μέχρι τις μέρες μας. Η λογική της μεταρρύθμισης εκείνης ανταποκρινόταν στις ανάγκες του ελληνικού κράτους της εποχής που χρειαζόταν επιστήμονες υψηλού επιπέδου για να οδηγηθεί στην ανάκαμψη και στην ανάπτυξη που διαφαίνονταν με την επικείμενη ένταξη της χώρας μας στη Ε.Ο.Κ. Γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι, καθηγητές και δάσκαλοι, έβγαιναν κατά συρροή από τα πανεπιστήμια και το ελληνικό δημόσιο αποτελούσε μια καταφυγή επαγγελματικής αποκατάστασης για όλους σχεδόν τους επιστήμονες (ακόμα και οι ιδιώτες γιατροί ήταν συμβεβλημένοι με το δημόσιο, οι μηχανικοί ασχολούνταν με δημόσια έργα, οι δικηγόροι με δίκες που γίνονται χάρη σε δημόσια διαδικασία κ.λπ.).
Το πρόβλημα είναι ότι το μοντέλο αυτό (που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα στη βασική του δομή με Γυμνάσιο και Λύκειο, κλασικές και θετικές – οικονομικές σπουδές, πανελλαδικές εξετάσεις και καμία μα καμία πιστοποίηση γνώσης ή δεξιοτήτων να ισχύει με το απολυτήριο), δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες της χώρας. Απόδειξη αυτού είναι ότι οι χιλιάδες πτυχιούχοι που παράγουν τα ελληνικά πανεπιστήμια (με μόρφωση και κατάρτιση υψηλού επιπέδου) αναζητούν (και πολύ συχνά βρίσκουν) καλύτερη τύχη στο εξωτερικό, αφού η χώρα μας δε μπορεί να απορροφήσει τόσο δυναμικό. Το απολυτήριο του Γενικού Λυκείου δεν έχει καμία τελική αναγνώριση, δεδομένου ότι δεν έχει αποδεκτή πιστοποίηση γνώσης (π.χ. ξένης γλώσσας, υπολογιστών ακόμα και ελληνικής γλώσσας) από χώρες της Ευρώπης ή του εξωτερικού, και η Επαγγελματική Εκπαίδευση αναζητά ακόμα τη δικαίωσή της με τους πολιτικούς μας μάλλον να αγνοούν τι πρέπει να κάνουν για να την ενισχύσουν (π.χ. απόδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων αμέσως με τη λήψη του απολυτηρίου ΕΠΑΛ).
Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα η ηγεσία του Υπουργείου απαντάει με μια θολή και μεσοβέζικη πρόταση που αυτομάτως δέχεται τη διάκριση των Πανεπιστημίων σε «ανώτερα» (υψηλής ζήτησης όπου θα ισχύουν πανελλαδικές εξετάσεις) και «κατώτερα» (χαμηλής ζήτησης όπου θα μπαίνει κανείς χωρίς εξετάσεις), χωρίς όμως να διαμορφώνει ένα νέο πλαίσιο οικονομικής και επαγγελματικής προοπτικής για τους αποφοίτους των Λυκείων και χωρίς να αναβαθμίζει την επαγγελματική εκπαίδευση. Δεν ενισχύει με πιστοποιημένη γνώση το απολυτήριο αλλά δέχεται (εκ των πραγμάτων) ότι οι καθηγητές του Λυκείου δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους εφόσον βάζουν μεγάλους βαθμούς και «εύκολα» θέματα στις εξετάσεις (γι’ αυτό και οι απολυτήριες εξετάσεις θα γίνονται με περιφερειακές επιτροπές, κάλυψη των ονομάτων, βαθμολογητές από άλλα σχολεία κ.λπ.). Παραγνωρίζεται το γεγονός ότι με τα φροντιστήρια (που επεκτείνονται και χάρη στη μαζική παραγωγή καθηγητών και δασκάλων) όλο και περισσότεροι μαθητές αποκτούν επίπεδο αρκετά αναβαθμισμένο σε σχέση με το παρελθόν, ότι ακόμα και στις πανελλαδικές το επίπεδο των θεμάτων (ειδικά στα αρχαία, αλλά και στα λατινικά ή την ιστορία) έχει ολισθήσει στην σχετική ευκολία, και για όλα πέφτει το φταίξιμο στους καθηγητές.
Ας μην ξεχάσουμε και την καραμέλα της αποφυγής της «παπαγαλίας» και της αποστήθισης που οδήγησε στην κατάργηση της εξέτασης (και της διδασκαλίας) των λατινικών, ενώ με την κοινωνιολογία οι μαθητές δε θα χρειάζεται να αποστηθίζουν!! Εδώ υπάρχει πραγματικός τραγέλαφος αφού το υπουργείο κατήργησε (πριν λίγα χρόνια) την εξέταση του μοναδικού μαθήματος όπου ήταν αδύνατη η αποστήθιση, τουτέστιν της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας!!
Για να μην πολυλογώ (παρόλο που σε κανένα σημείο των οδηγιών βαθμολόγησης δεν αναφέρεται ότι πρέπει να υπάρχει αποστήθιση) όσο οι εξετάσεις θα είναι γενικού επιπέδου σε καθορισμένη ύλη, με έλεγχο μιας και μόνης επίδοσης της κεκτημένης γνώσης του μαθητή από ένα και μοναδικό εγχειρίδιο, τόσο η αποστήθιση θα αποτελεί την ασφαλή διέξοδο μαθητών και καθηγητών για να μη χαθούν βαθμοί. Και αν η Πολιτεία μας θέλει να βγάζουν τα σχολεία μας πραγματικούς δημοκράτες ας ην βαυκαλίζεται με τη εισαγωγή μαθημάτων όπως Πολιτική και Δημοκρατία (στη Β΄ Λυκείου), αλλά ας φροντίσει να εμπεδώσει δημοκρατία στην πράξη, με διάλογο και κατανόηση.

back to top

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Κομμένου 30 (γωνία με οδό Μουργκάνας) - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47132

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« October 2018 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.