RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com | Τηλέφωνο: 26810 77302 | FAX: 26814 00062

Επιτάφιος Λόγος

Επιτάφιος Λόγος

Είναι Ιούλιος του 2018 και οι Αθηναίοι μόλις έθαψαν τους νεκρούς τους. Η κηδεία πάνδημη και μπροστά οι συγγενείς και φίλοι των νεκρών. Σπαραχτικές οι κραυγές των μανάδων και των παιδιών. Βουβό το δάκρυ λων. Η πόλις ανέθεσε στον Πολίτη να εκφωνήσει τον Επιτάφιο λόγο.

Παραμέρισαν ως και οι πολιτικοί για να περάσει ο πολίτης. Ο ανώνυμος Αθηναίος Πολίτης που χρόνια τώρα- δεκαετίες ακριβέστερα ή και αιώνες ίσως- δεν επιλέγει αλλά αποδοκιμάζει, δεν επιβραβεύει αλλά τιμωρεί, δεν πιστεύει αλλά ελπίζει, δεν επιδιώκει το κοινό καλό αλλά προσδοκά το ατομικό βόλεμα, δηλώνει προοδευτικός αλλά καταλήγει συντηρητικός, εμφανίζεται έντιμος όταν δεν έχει τη δυνατότητα ιδιωφέλειας και εξελίσσεται σε καταχραστή όταν το φέρει η στιγμή...

Αλλά εδώ που βρέθηκε η Πόλις, αναγνωρίστηκε από την Πνύκα η ανάγκη να ερμηνεύσει ένας Πολίτης γιατί η Δημοκρατία καθημερινά εκφυλίζεται, οι νόμοι αναιρούνται, οι αξίες υπονομεύονται. Είναι ίσως η κορυφαία και πάντως η έσχατη στιγμή ώστε να γίνουν αλλαγές για την προστασία του πολιτεύματος και τον εξοστρακισμό των σφετεριστών.
Ο Πολίτης με γνώμη, γνώση και επίγνωση αναλαμβάνει αυτή την τρομακτική ευθύνη: να αφυπνίσει συνειδήσεις, να ξεσηκώσει ευαισθησίες, να αναμοχλεύσει αξίες! Η Πνύκα είναι η θέση όπου από τον 6ο αιώνα πΧ συγκαλείται η Εκκλησία του δήμου, δηλαδή η συνέλευση των Αθηναίων. Από το αρχαίο βήμα του ιερού χώρου της Δημοκρατίας, ο Πολίτης λαμβάνει το λόγο από τον τελευταίο Αγορητή που ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ακόμη και οι χαροκαμένες μανάδες σώπασαν για να ακουστεί ο λόγος του.

Πολίτες Αθηναίοι...
Για ακόμη μια φορά στη σύγχρονη ιστορία μας θρηνούμε αναίτιους νεκρούς, θύματα της απληστίας, της ανεντιμότητας, της εξαπάτησης, της ασυνέπειας, της ανευθυνότητας. Και κυρίως της εξουσιομανίας. Των πολιτικών που όταν είναι στην αντιπολίτευση υπόσχονται ανερυθρίαστα τα πάντα σ’ όλους και άμα έρθουν στην εξουσία αυτοδιαψεύδονται εξευτελιζόμενοι.
Και δυστυχώς, εγώ ως πολίτης αν και δεν πείθομαι από τις αίολες υποσχέσεις, συχνά παρασύρομαι από τις όμορφες λέξεις και τις εύηχες φιλοφρονήσεις περί του υπέροχου, του περιούσιου, του γενναίου, του αλάθητου λαού. Και δυστυχώς έτσι γίνεται συνήθως. Και δυστυχώς ελάχιστες φορές έχω σταθεί στο ύψος της αλήθειας και της σωφροσύνης. Συνήθως η ανοησία, η μαζική παράκρουση, η βολονταριστική εκδοχή κυριαρχεί.
Και μετά, συμμετέχοντας σε ανοικτές κομματικές συγκεντρώσεις μεθώ με το κομματικό αφιόνι που μας κερνούν οι οργανωτές τους. Και έχω καταλήξει πια στο πολύτιμο και ασφαλές συμπέρασμα πως όταν οι πολίτες συναθροίζονται, κυριαρχεί η λεγόμενη ψυχολογία της μάζας. Ο λαός γίνεται όχλος και ο όχλος οχλαγωγεί.

Πολίτες των Αθηνών...
Μου ζητήσατε να εκφωνήσω τον Επιτάφιο λόγο για τους συμπολίτες μας που δεν έπεσαν ένδοξα στα πεδία των μαχών, αλλά εγκλωβίστηκαν από τις φλόγες της απληστίας, της ανευθυνότητας, της ανεπάρκειας. Και έτσι έχω υποχρέωση έναντι της ιστορίας αλλά και των αιώνων που έρχονται να πω αυτό που σκέφτομαι και να εκφράσω αυτό που φοβάμαι.
Η Δημοκρατία ως συμμετοχικό πολίτευμα ζητεί τη σύγκληση και απαιτεί τη συναίνεση των πολλών. Όμως για να λειτουργήσει απαιτεί περισυλλογή. Ατομική περισυλλογή και... μοναξιά. Γι’ αυτό, λοιπόν, τούτος ο Επιτάφιος όπως και άλλοι παλιότερα, οφείλει εκτός από το να συνοδεύσει τους νεκρούς, να ανοίξει δρόμο και για τους ζωντανούς.
Οι Επιτάφιοι ανθρώπων και Κοινωνιών, πρέπει να αναφέρονται και να στηλιτεύουν όσο χρειάζεται τις συνήθειες και τα συναισθήματα των ανθρώπων και, ταυτόχρονα, να περιγράφουν την φιλοσοφία ζωής και τις δομές του πολιτεύματος. Αλλιώς η Δημοκρατία μας, όπως την αντίκρισε ο Περικλής και τη θαύμασε ο Θουκυδίδης, παύει να είναι η ευγενέστερη και ωριμότερη μορφή διακυβέρνησης μιας Πολιτείας.
Αν όλα αυτά δεν ενυπάρχουν -όπως συμβαίνει στις μέρες μας- η δημοκρατία κλυδωνίζεται και αμφισβητείται και εκ των έσω, λόγω των διαπιστωμένων ελλειμμάτων της, αλλά και από διάφορους που νομίζουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν ύπουλα εναντίον της και να εκμεταλλευτούν τα ποικίλα προβλήματά μας. Για το λόγο αυτό οφείλουμε να πάρουμε εμείς, εδώ και τώρα, την σκυτάλη του αγώνα. Και να την κρατήσουμε μέχρι να νικήσουμε...

Πολίτες Αθηναίοι...
Τις μέρες που έρχονται θα ακολουθήσουν πολλά λόγια και αμέτρητες υποσχέσεις.
Αλλά πια αυτό δεν πρέπει να μας αρκεί και να μας παρασύρει. Για κάποιους ίσως και να φανεί γενναίο να εκδηλώνονται τιμές για τους νεκρούς μας και να κηδεύονται δημοσία δαπάνη. Αλλά για τους πολίτες δεν αρκεί η μεταθανάτια τιμή και η καθυστερημένη δημόσια φροντίδα.
Επειδή όμως αυτά ξαναχρησιμοποιήθηκαν και ξαναδοκιμάστηκαν από τους παλαιότερους θα σας υπενθυμίσω την οργή, το θυμό και τον πόνο μανάδων και παιδιών- θυμάτων προηγούμενων και ίσως επόμενων καταστροφών! Σ'αυτούς τους ανθρώπους παραμένει πιο ζωντανό και οδυνηρό το συναίσθημα της θύμησης. Και πολλοί απ’ αυτούς κατοικώντας σ’ αυτόν τον τόπο, τον παρέδωσαν ελεύθερο χάρη στην ανδρεία τους.
Και είναι άξιοι επαίνου μέχρι και οι πατέρες μας. Γιατί αφού απέκτησαν με πολύ μόχθο, εκτός από εκείνα που κληρονόμησαν, τα άφησαν σε μας τους τωρινούς. Σε εμάς τους ώριμους που παραδώσαμε αμαχητί την πόλη μας στους κατακτητές. Ντόπιους και ξένους. Και εμείς που έχοντας διαβάσει και άλλους Επιταφίους, θεωρούσαμε αυτόν που δεν μετέχει στα κοινά όχι φιλήσυχο, αλλά άχρηστο, διατυπώνουμε τώρα από καθέδρας ερμηνευτικές σκέψεις για την απάθεια, την αδράνεια, την υποταγή...

Πολίτες Αθηναίοι...
Συνοψίζοντας λέω ότι η πόλη μας σ’ όλες τις εκδηλώσεις της οφείλει να είναι σχολείο του κόσμου και ο κάθε πολίτης από μάς να μιλά, να προτείνει να μάχεται...Και όποτε χρειαστεί να τιμούμε τους νεκρούς μας. Νεκρούς στα πεδία των μαχών και όχι στις αρένες των συναλλαγών. Γιατί αυτοί που θρηνούμε σήμερα είναι η τρανότερη εκδοχή της ηθικής, πολιτισμικής και πολιτικής παρακμής μας.
Γι' αυτό, λοιπόν, δεν αρκεί να παρηγορήσουμε σήμερα τους γονείς και τα παιδιά των τωρινών νεκρών. Οφείλουμε να τους υποσχεθούμε ότι θα κρατήσουμε τη σκυτάλη μέχρι να γεννηθούν νέα παιδιά σε μια ελεύθερη, δημοκρατική και ασφαλή χώρα. Και αυτά τα παιδιά που θα γεννηθούν θα ζήσουν ελεύθερα σε μια χώρα που δεν θα ερημώνεται από τα νερά της πλημμύρας, τις γλώσσες της φωτιάς, τα καραβάνια της προσφυγιάς...

Πολίτες Αθηναίοι
Και τώρα, αφού ο καθένας θρηνήσει τον δικό του, και όλοι μαζί αφού θρηνήσουμε την κατάντια μας, ας αναχωρήσουμε από τον ιερό βράχο της Δημοκρατίας γιατί δεν μας αρμόζει να είμαστε εδώ...

*Ο Κώστας Παπαθεοδώρου είναι δημοσιογράφος της ΕΡΤ

back to top

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Νόρμαν & Σκουφά - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47100

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« September 2018 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.