Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

maketa 2

Καλώς ήρθαταν, αύριο θα χάσετε!

Καλώς ήρθαταν, αύριο θα χάσετε!

12η Μαΐου 1963. Καταιγίδα στο απάν’ και καταιγίδα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Προτελευταία αγωνιστική της Β’ Εθνικής. Η «θεά» μας κινδύνευε στα 1963.

Μας είχε το ΠΡΟ-ΠΟ και στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης», διότι ήμασταν άδικα τιμωρημένοι στον αγώνα με τον «βρώμικο», Ηρακλή Λάρισας, εδώ όταν μας είχε ισοφαρίσει στο 89΄ με τέσσερις παίκτες οφσάιντ. Τέσσερις! Έγινε της... «εκδιδομένης το σίδερο». Έβαλαν τα μέσα οι Τρικαλινοί και μάς ανακοίνωσαν και στο ΠΡΟ-ΠΟ πως θα παίξουμε στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης». Όλη η Ελλάς τόπαιζε διπλό καθότι ο Αχιλλεύς Τρικάλων ήταν πρώτος και πανίσχυρος. Οι Τρικαλινοί έκλεισαν λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα, παπόργια. Το ίδιο και εμείς.
Τότες, κύριοι, τα ΠΡΟ-ΠΟ έκλειναν Σάββατα βραδάκι. Καπ’ εκεί. Όμως, διαβάστε: Ο Θεός αγαπά την «Μαύρη Θύελλα», την θεά. Σάββατο πρωί - πρωί ακούγεται από την Ελληνική Ραδιοφωνία στα δελτία ότι ο... αυριανός κρίσιμος αγών της Β’ Εθνικής μεταξύ Αναγέννησης Άρτης και του πρωτοπόρου Αχιλλέως Τρικάλων θα διεξαχθεί εις την Άρτα. Για ελάτε... Άσσος του ΠΡΟ-ΠΟ.
Για διαβάστε. Βραδάκι του Σαββάτου της 11ης Μαΐου 1963 (παραμονή). Λίγη βόλτα στην Σκουφά, κουβέντα στα στέκια. Καιρός βροχερός. Έριχνε... έριχνε... Καμιά δεκαριά γυμνασιόπαιδα ήμασταν στην πρώην στρατολογία (σήμερα το φαρμακείο του φίλτατου Χρ. Γάτσιου), βλέπουμε να έρχονται από κάτω μεριά της πλατείας μια «κούδα» ανθρώπων μιλώντας φωναχτά, περιπαικτικά, αλαζονικά. «Ποιοί είστε φίλοι;». «Οι παίκτες του Αχιλλέα...». «Καλώς ήρθαταν. Αύριο θα χάστε». Πιάσαμε κουβέντα στο φιλικό... Μαζεύτηκαν και άλλοι φίλοι. Πάει η ώρα 8-9. Ήταν Σάββατο, είχαμε δίωρη από το σχολείο.
Ξημέρωσε η 12η Μαΐου 1963. Κατακλυσμός. Από τις 12 όλη η Άρτα στο γήπεδο. Πρωί σηκωθήκαμε εγώ, ο Μιχάλης Νικάκης (εδώ είναι), ο Τάκης Μασσαλής (αδελφός του Γιάννη), ο Χριστόφορος Δημόπουλος (εδώ είναι), ο Κωστάκης (Φιλιπ.) Αλεξίου (εδώ είναι), πήραμε τα 12 μεγάλα πανό που είχαν φτιάξει η μάνα μου και η αδελφή μου (φτιάχνει ακόμα) και με τα πόδια από τους Ταμπακιάδες πήγαμε στο γήπεδο. Τάκα, τάκα τα βάλαμαν. Γάζωναν (μάνα και αδερφή μου από το 1953 μέχρι σήμερα 2017, αύριο... όσο ζω).
Φίσκα το γήπεδό μας. Ο Θεός... έριχνε. Λίμνη... Πάνω από 15.000 και παραπάνω... μέσα, όξω. 2.15. Τρεις κύριοι βλοσυροί, αμίλητοι, με τις βαλίτσες τους. Φτάνοντας στα σκαλιά (αποδυτήρια), σείστηκε το σύμπαν. Αναγέννηση. Θα πεθάνετε... Παίξτε καλά... Μούφυγε το μαθητικό καπέλο, πατήθηκε. Η Αναγέννηση έπαιζε χωρίς τους Αμβράζη και Νάνο. Μεγάλες απώλειες... Λίμνη... Νουρέγιεφ, Νιζίνσκι... οι παίκτες μας. Τους ανωτέρω δύο Σοβιετικούς τους ξέρετε, σημερινές κωφάλες;
Τον ανωτέρω αγώνα τον είχα ξαναγράψει δύο φορές πιο πριν. Αναλυτικότατα. Πέθανα. Έχασα ρολόι και αναπτήρα λουξ. Κωφάλες (2017). Όποιος, όποια το βρει έχει 20 στο κούτσουρο. Σάιτ και τέτοια, δεν έχω. Μέχρι τώρα σε τίποτα δεν απαντήσαταν «κωφίνια». Εδώ. Φάτσα, μπάλα. Γράφω, Αναγέννηση και πλημμυρίζουν τα μάτια μου... Αναμένω...

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.